คราวนี้พ่อเจ้าประคุณเลยถือมือละเครื่องเลย ขณะที่ขับรถนั่นแหละครับ

   เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๓ เมย.๔๙ ผมเดินทางไปสอนที่ชัยนาทร่วมกับพรรคพวกอีกสิบกว่าคน เต็มรถตู้คันที่จะเขียนถึงนี่แหละครับ  เรื่องก็คือ “ความประมาท” ที่มากเกินไปครับ  ช่วงรถวิ่งอยู่แถวรังสิต ขาไป  คนขับรถขับไปพร้อมกับโทรศัพท์ไปด้วยอย่างต่อเนื่อง โดยไม่ได้ใช้อุปกรณ์ช่วยประเภท Small Talk หรือ  Handfree เพื่อความปลอดภัยแต่อย่างใดทั้งสิ้น  เดี๋ยวรับสาย เดี๋ยวกดเบอร์โทรออก  รถก็ขับไปด้วยความเร็วค่อนข้างสูง  แค่นั้นยังไม่พอจู่ๆก็มีเสียงเรียกเข้ามายังอีกเครื่องหนึ่ง  คราวนี้พ่อเจ้าประคุณเลยถือมือละเครื่องเลย  ขณะที่ขับรถนั่นแหละครับ  ดูเขามีทักษะสูงทีเดียว  ขนาดว่าใช้หลังมือบังคับพวงมาลัยรถได้ เพราะในมือขวานั้นกำโทรศัพท์ไว้เครื่องหนึ่ง ส่วนมือซ้ายก็ถืออีกเครื่องหนึ่งอยู่ด้วย  นั่งไปด้วยใจระทึกครับ  จะบอกเตือนก็เกรงว่าแกจะหันมาหาเราและอาจเกิดสิ่งที่หวั่นๆในวินาทีนั้นก็เป็นได้ .. ไปและกลับด้วยความปลอดภัยครับ  แต่ที่คาใจอยู่ก็คือภาพดังกล่าว  คิดถึงทีไรหวาดเสียวทุกที  ก็ขออย่าให้ใครต้องเจอ หรือคิดทำแบบนั้นอีกเลย มัน “ยิ่งกว่าประมาท” ครับ