พวกเราเป็นกลุ่มเฮฮาค่ะ สนุกสนานไม่เครียด หัวเราะได้ตลอดเวลา แถมยังทำตัวเบิ่นๆ โก๊ะๆ แบบลืมแก่กันเลยทีเดียว เป็นอย่างตั้งแต่เกิด...

อีกหนึ่งวันในสิงคโปร์  
         เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ คงเป็นเพราะผิดที่  ขนาดทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย มิหน่ำซ้ำเรายังไปท่องราตรีกันอีก  ก็ยังนอนไม่ค่อยหลับ อาศัยฟังจาก MP3 คู่ใจ ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่  เลยตื่นแต่เช้ารีบอาบน้ำแต่งตัว  แล้วคว้ากล้องออกมาที่ระเบียงห้องพัก ถ่ายภาพบ้านเมืองของเขา  ก็เห็นจากมุมสูงของโรงแรม  เช้าๆ อย่างนี้ อากาศดีทีเดียว

  ถ่ายภาพรอพี่น้องไปพลางๆ ค่ะ พี่น้องแต่งตัวค่อนข้างนานค่ะ คนสวยก็งี้แหละพิถีพิถันเป็นธรรมดา... 

        จากนั้นก็ลงไปที่ห้องอาหาร อาหารมื้อเช้าของที่นี่  เป็นผัดหมี่ค่ะ เส้นสีเหลือง เส้นอ้วนกลม ใส่ผักเล็กน้อย รถชาดจืดๆ  พวกพี่เขาเตรียมน้ำพริกนรกไปด้วย  ค่อยได้รสชาติบ่งความเป็นไทยหน่อย ไม่งั้นคงแย่  ขาดไม่ได้คือกาแฟ ขนมปังปิ้ง เนย และแยม  มีน้ำหวานอยู่ 2 ชนิด คือน้ำส้ม น้ำสตรอเบอรี่  แค่นี่แหละอาหารเช้าของโรงเรียนระดับ 5 ดาว  ไม่เหมือนของโรงเรียนที่บ้านเรา  อาหารเพียบมีทั้ง ไทย จีน ฝรั่งให้เลือก   มิน่า ชาวต่างชาติถึงได้ติดใจเมืองไทยของเราเสียหนักหนา

  หลังจากอิ่มหน่ำแบบไม่สำราญแล้ว ป้านึกเรียกให้ถ่ายรูปที่ล็อบบี้โรงแรมเป็นที่ระลึก

 

 พวกเราก็ไปที่รถค่ะ  เตรียมเดินทาง วันนี้เที่ยวล้วนๆ

 ก่อนขึ้นรถ ถ่ายรูปรวมคะ  ฉันมัวถ่ายรูปกับป้านึก ป้าอั๋นที่ล็อบบี้  วิ่งเข้ากล้องเกือบไม่ทันแน่ะ...  

  

ถ่ายกับคุณเต่า...เสื้อสีเหลืองสดใสเชียว  เต่านี้ไม้ได้เป็นครูหรอก เป็นผู้จัดการสหกรณ์การเกษตรอำเภอทองแสนขัน  เป็นคนสนุกสนานและคุยเก่งค่ะมาก ฉันยังต้องยอมเลย...เต่าชอบร้องเพลง แบบไม่ยอมวางไมค์ให้ใครเลยแหละ

 

      โชว์เฟอร์ ชื่อ อาตัน  ดูเหมือนจะขี้อาย ไม่ค่อยพูด พวกเราชองแซว และชวนเขาคุย..โอ้โฮ ที่ไหนได้ แกขนเอาของที่ระลึกและช็อคโกแลต มาขายให้พวกเราเพียบ รวยเละเลย  ส่วนไกด์เป็นคนไทย  2 คน เป็นคนไทย คนผู้ชายชื่อคุณอภิชาต  เกตุโสภณ เดินทางไปกับคณะเราจากเมืองไทย  อีกคนผู้หญิงชื่อคุณกุ้ง หรือ อืม ไม่แน่ใจ ประจำอยู่ที่สิงคโปร์ เป็นไกด์ที่น่ารักทั้งคู่...ก็อาชีพของเขา ก็ต้องทำให้ดีที่สุด 

 พี่วัฒน์ กำลังสอน อาตันถ่ายรูป ดูเหมือนอาตันจะชอบเอามากๆ  
พี่วัฒน์  นี่เป็นพี่ชายที่น่ารักมากอีกคนนึ่งค่ะ  พี่คอยให้บริการน้องๆ เป็นตากล้อง คอยซื้อน้ำ ให้น้องๆโดยเฉาะน้ำแข็งไส... เรื่องน้ำแข็งไส ถ้าให้เราคงยาวค่ะ...

 ไกด์แจกน้ำเปล่าคนละ 1 ขวด  เอาไว้ดื่มแก้กระหายเพราะอากาศร้อนมาก และน้ำก็แพงโคตรๆ  เพราะเขาสั่งซื้อน้ำจากประเทศมาเลเซีย  แต่สิงคโปร์เขามีระบบบำบัดน้ำที่ดีมากเลยนะคะ  น้ำประปาของเขาสะอาดดื่มได้อย่างปลอดภัยค่ะ  อ้อเป็นน้ำริไซเคิ้ลด้วยแหละ... 
ที่สวนนกจูร่ง สวนนกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้                     

 

  น้องๆ เข้าน่ารักดี เล่นดนตรีก็เก่ง.....เอ๊ะ น้องคนนี้ กำลังมองหาใครอยู่จ๊ะ!...

การแสดงโชว์เหยี่ยวแสนรู้ และมีนกอื่นๆ ด้วย เช่น นกฮูก อีกาตัวใหญ่ๆ สงสัยเป็นอีกายักษ์ เขาฝึกมาดี มันแสนรู้มากเลย

   

จากนั้นก็ไปชมโชว์นกแก้วแสนรู้ มันสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชมมากเลย  

 จากนั้น  เดินชมบรรยากาศรอบๆ สวนนก รอเวลาที่จะขึ้นรถโมโนเรียล รถไฟรางเดี่ยวเพื่อชมอาณาจักรรอบๆ สวนนก  ถ่ายรูปกันตามประสา  ต้นไม้ดอกไม้ประดับก็เหมือนที่เห็นในบ้านเรา แต่เขามีการดูแลรักษาได้ดีทีเดียว  

ดอกไม้ สวยดีค่ะ คล้ายๆ ดอกเข็มบ้านเรานะ  รู้สึกว่าก็มีเหมือนกัน ไม่แน่ใจ

  
จ๊ะเอ๋  แม้แต่ตู่โทรศัพท์ ป้านึก กับป้าอั๋น ชอบถ่ายรูปมากๆ ค่ะ แล้วก็เรียกฉันไปถ่ายด้วย...
ป้าอั๋น บอกว่า กลับไปไม่ได้ถ่ายไว้จะเสียดายทีหลัง....ก็จริงนะ  ถ้าไม่ถ่ายเสียดายแย่

 
 ป้านึก (อาจารย์สมนึก) เป็นพี่สาวที่น่ารักที่สุด เป็นคนดีมีน้ำใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข อีกคนนึงคือ ป้าอั๋น (อาจารย์อัญชลี) สองคนนี้ เป็นเพื่อนสนิทกัน นิสัยดี น่ารักทั้งคู่ ทั้งสองป้า แกทราบว่าฉันสุขภาพไม่ค่อยดี ก็จะคอยเทคแคร์ดูแลฉันตลอดเวลา 

  กับป้านึกค่ะ              พี่น้อง (อาจารย์วาสนาที่พักห้องเดียวกัน) และน้องซีซ่า

แปลกแต่จริงค่ะ   รถไฟฟ้า ที่เขาเรียกมันว่า “รถโมโนเรียล รถไฟรางเดี่ยว” ที่จะพาพวกเราชมบรรยากาศ เป็นรถไฟ ตราการบินไทยค่ะ 

        นั่งรถไฟรางเดี่ยว  ก็กดชัตเตอร์กันแล้ว    ป้านึกดูแกจะเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีค่ะ  ทั้งเสื้อผ้าแว่นกันแดด  เป็นเซ็ต ชุดนี้ลายสก๊อตสีดีสดใสเชียว   ส่วนฉันไม่ได้เตรียมตัวอะไร นึกอย่างเดียว คือ Passport กะกระเป๋าตัง เสื้อผ้าก็ได้ลูกสาวจับยัดใส่กระเป๋าให้  รถจะออกจากจุดนัดพบตอนสามทุ่ม ตอนสองทุ่มลูกสาวพึ่งจัดกระเป๋าให้..... เพราะฉันมัวไปหาซื้อขนมไว้กิน  เพราะกลัวอด อีกอย่างเขาบอกว่าของแพงมั่กๆ   สุดท้ายไม่ได้กิน ต้องขนกลับ หักจะแย่  ฮิ ฮิ 

   
ลงจากรถไฟฟ้าแล้ว  ได้ไปสัมผัสกับนกอย่างใกล้ชิด มันคุ้นกับคนมาก  เราซื้ออาหารให้นกค่ะ  

 
 

เห็นนกกินส้มแล้วนึกถึง วันที่ไปทานข้านมันไก่ ลูกนึงเราได้ทาน 1 ใน 9 ส่วน นกมันได้กินตั้งครึ่งลูกแน่ะ...

ร้านจำหน่ายของที่ระลึก  มีมากมายหลายชนิด และที่สำคัญแพง ง ง ง 

                    

รอรถไฟฟ้ เที่ยวกลับเห็นรถตุ๊กๆ เลยถ่ายรูปเป็นที่ระลึกเสียหน่อย 
หลายๆ คนเฮโลมาถ่ายกันเพียบ..เลย

 

 จากนั้น ก็ต่อด้วยการชมนกเพนกวิน มีหลากหลายสายพันธุ์ เขาว่านำมาจากทั่วโลกเลยทีเดียว ตัวอ้วนๆ เหมือนกระปุกออมสิน น่ารักเชียว... (อ้วนกลมเหมือนตัวเองไม่มีผิด ฮิ ฮิ)

  

เราไปทานข้าวกันที่สถานีกระเช้าลอยฟ้า  เพื่อไปเกาะเซ็นโตซ่า(Sentosa)  มีร้านอาหารให้เลือกหลายร้านเหมือนตลาดที่รวมอาหารไว้ด้วยกัน  ดร.ชนินทร์ อัมพรสถิร (อาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเรา) บอกว่า อาหารที่นี่ราคาจะถูกกว่าที่อื่น มีอาหารให้เลือกหลากหลายเชียวค่ะ 

 

       ซีซ่า ป้าน้อย วิลาวัลย์  พี่วัฒน์  และซิสเตอร์ฤทธิพร เตรียมรอขึ้นกระเช้า

      ทานข้าวเสร็จก็รอขึ้นกระเช้ากัน คนเยอะเชียว ที่ร้านจำหน่ายของที่ระลึกมากมาย มีร้านอาหาร ร้านกาแฟจำหน่าย  ห้องน้ำที่เข้าจัดไว้ให้บริการผู้คนนั้น เขาตกแต่งได้สวยมาก เน้นต้นไม้เพื่อความสดชื่น และสะอาดมาก ที่สำคัญเขาเข้าคิวรอใช้ห้องน้ำไห้เป็นระเบียบมาก   นี่คือเสน่ห์ของสิงคโปร์  คือความมีระเบียบวินัยของพลเมือง ชื่นชม กำลังพยายามนำสิ่ดีๆ ของบ้านเมืองเขามาปลูกฝังกับเยาวชนค่ะ อย่างน้อยๆ ก็ เด็กๆ ที่โรงเรียน 

 บนกระเช้าค่ะ กับเต่า   ป้าจิ๋ม (อาจารย์มยุรี) พี่น้อง....... น้องซีซ่า

ฉันกับซีซ่า ชอบถ่ายรูป  เลยลูกสลับที่นั่งฝากโน้นทีฝากนี้ที   ป้าจิ๋มแกกลัวค่ะ
“ไอ้จุ๋ม , ไอ้ซ่า  นั่งนิ่งๆ ซิ ป้าเสียวหล่นว่ะ” ขำก็ขำ.... กลัวป้าจิ๋มจะหัวใจวายซะก่อน ฉันกับซีซ่า เลยต้องนั่งอยู่กับที่ 

มองลงไปด้านล่าง  เห็นเรือยอร์ทล่องอยู่ในทะเล เขากำลังถมทะเลเพื่อทำการ์ซิโน...
สุดยอดเทคโนโลยี  เห็นแล้วทึ่งกับวิศวกรรมของเขา 

 
   

  ถ้าไม่นั่งกระเช้าก็ใช้เส้นทางรถยนต์ก็ได้     ลงจากกระเช้าถ่ายรูปกับป้าแจ๋วกะลุงจักษ์

 ถึงแล้วเกาะเซนโตซ่า

     นี่ปลูกต้นไม้เยอะ พันธุ์ไม้ก็ไม่ต่างจากบ้านเรา ที่เน้นๆ ก็ต้นเบิร์ดพาราไดซ์ มีทั้งสีส้ม สีแดง มีสีเหลืองบ้างนิดหน่อย   ถามว่าสวยเท่ารีสอร์ทบ้านเราไหม.... ตอบได้เลยว่า สวยสู้บ้านเราไม่ได้..แต่ระบบสาธารณูปโภคของเขาดีค่ะ  เขาให้ความสำคัญกับเรื่องการบริการ....ตรงนี้แหละที่เป็นจุดแข็งของเขา มีรถรับ-ส่งทุกจุด ตรงเวลา  ทุกประเภท ทั้งรถยนต์ รางราง และรถไฟฟ้า  

ไปเดินเที่ยวเล่น เดินกันไกลทีเดียว เข้าสร้างทะเลจำลอง มีหาดทราย มีคนเล่นน้ำทะเล
นอนอาบแดด เยอะเลย พวกหนุ่มๆ สาวๆ จะเล่นวอลเลย์บอลกัน    

 

 เดินข้ามสะพานไปอีกฝั่งมีพวกนักศึกษามาเที่ยวและทำกิจกรรมต่างๆ น่าสนุกเลยถ่ายรูปกับน้องๆ ด้วย

  

เดินจนเหนื่อย...นั่งพัก หน้าจุดแสดงปลาโลมา ดูท่าของแต่ละคนซิ....ภาพนี้ นำทีมโดยท่านผอ.ศูนย์วิทยบริการ ดร.ชนินทร์ค่ะ  ด้านหลังเป็นป้ายโฆษณา  นวดฝ่าเท้า ด้วยเจ้าปลาเล็กปลาน้อย....ใครเมื่อยก็ไปใช้บริการได้  ราคา ก็เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน.....

               

                  การแสดงปลาโลมาค่ะ  แสนรู้ น่ารักเชียวค่ะ 

 

 

    ที่ underwater viewing chamber เปลี่ยนบรรยากาศ จากที่ร้อนๆ มาชมสัตว์ทะเลในที่เย็นๆ บ้าง เฮ่อ ค่อยยังชั่ว....  สังเกตว่า พวกเราต้องสวมหมวกกันตลอดเวลา เพราะอากาศร้อนมาก บางครั้งฝนด้วย

  

          มีสัตว์น้ำและปลามากมายหลายพันธุ์ ฉลาม กระเบนยักษ์ สวยมาไม่แพ้บ้านเรา

 

ชมเรื่องราวของสิงคโปร์ ผ่านห้องพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง IMAGE OF SINGAPORE  ซึ่งเป็นหุ่นจำลองชีวิตของชาวจีนโพ้นทะเลตั้งแต่ยุคเริ่มแรก  

 

             ออกมาได้ชมการแสดงพวกงู ค่ะ  อันนี้ไม่ค่อยชอบ  เพราะกลัวน่ะ         

 ชมบรรยายกาศเกาะเซนโตซ่าและเกาะใกล้เคียง ด้วยทุกมุมมอง 360 องศา บนเจ้าตัวนี้ “สกายทาวน์เวอร์ (Sky Tower)”  มันค่อยๆหมุนขึ้นไปจนสุด แล้วก็ค่อย ๆ ลง ได้เห็นทัศนียภาพทั่วทั้งเกาะเลยทีเดียว

  

    มื้อเย็นวันนี้ เป็นบุฟเฟ่ค่ะ  มีอาหารให้เลือกมากทีเดียว... มีจำพวกเนื้อตุ๋นด้วย เรียกว่าทานกันได้เต็มที่  แต่ฉันตรงดิ่งไปที่ผลไม้ค่ะ เอาจิ้มกับน้ำสลัด ไม่สนพวกข้าว กับผัดหมี่ เพราะมั่นจืดๆ เลี่ยนๆ กะว่าจะกลับไปกิน ไวไวควิกต้มโคล้งที่ห้อง  มีพนักงานที่ดูแล คนนึงเป็นชาวพม่า  หน้าตาคมคายเชียว ฉันไปนั่งคุยกับเขา เขาพูดภาษาไทยไม่ได้ ก็คุยกันด้วยภาษาอังกฤษนิดหน่อย บวกภาษามือ ฮิ ฮิ    

  

       
ทานอาหารเสร็จ ก็ไปนั่งผึ่งพุงกัน.... รอเวลาชมการแสดง ม่านน้ำ   ซึ่งเป็นรายการสุดท้ายของวันนี้ ก่อนถึงเวลาก็เดินทางขึ้นรถรางไปรอคิว เพื่อเข้าชมการแสดงค่ะ 

 

แสงสี สวยๆ บนเกาะเซนโตซ่า  ช่วงรอขึ้นรถราง

 

บรรยากาศการแสดงม่านน้ำค่ะ เป็นโชว์ใหม่ของเซ็นโตซ่า “SONG  OF  THE  SEA” โชว์ม่านน้ำแสงเลเซอร์ ประกอบตัวการ์ตูน Computer Imaging  ที่ผสมผสานโลกความจริงไปกับโลกจินตนาการ  สวยสดงดงาม ยิ่งใหญ่ตระการตา  เป็นการปิดท้ายค่ำคืนที่สุดวิเศษ บนเกาะเซ็นโตซ่า ทีเดียวค่ะ

   

ขากลับไม่ได้นั่งกระเช้าเรานั่งรถบัสคู่ใจกับคนขับคนเดิม เดินทางถึงโรงแรมประมาณสี่ทุ่มครึ่ง เหนื่อยสุดๆ .....วันนี้คงหลับเป็นตาย....คุณอภิชาติถามว่า  คืนนี้ อาจารย์จะออกไปเที่ยวกันรึเปล่า....ครับ ! ไม่มีใครตอบ yes เลยซักคน  ม่าย...หวาย....เหนื่อยมั่กๆ  ราตรีสวัสดิ์จ้ะ....