อยู่กับนักเรียนประถม ที่มีนิสัยไม่ค่อยรักษาความสะอาด ยังไม่รู้จักรักษาสุขภาพของตนเอง และส่วนรวม
ครูจึงต้องทำงานหนัก หากมีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียน
ในแต่ละห้อง มีจำนวนนักเรียนลดน้อยลงทุกห้องเรียน อาจจะเป็นไข้หวัดตามปกติ ผู้ปกครองเกรงว่าจะมีอาการหนักมาก เลยพาไปโรงพยาบาลและพักผ่อนที่บ้าน
ส่วนครู ก็เป็นเป้าหมายหนึ่ง ที่...โรคหวัด จะเล่นงาน หากยังไม่รักษาสุขภาพ หรือ....หาทางป้องกัน
วันนี้ จึงต้องเปลี่ยนแผนการสอน โดยเลือกสถานที่สอนใหม่แล้ว เปลี่ยนจากสอนในห้องปฏิบัติการ เป็นห้องเรียนของนักเรียนเอง ครูอ้อย ต้องเดินไปสอนที่ห้องของนักเรียนล่ะค่ะ
ความจริง .....โรคหวัดนี่ ก็เป็นอาการที่เคยเห็น หรือ เคยเป็นมามากแล้ว แล้ว แต่....หวัดตัวนี้ ระบาดเร็ว และลุกลามรวดเร็ว
ดังนั้น หากเรารู้จักมัน หาทางป้องกัน.....เราก็จะอยู่ได้ อย่างปลอดภัย
นักเรียนก็สนุกกับการป้องกัน หาหน้ากากมาใส่ ปิดปากบ้าง แล้ว เปิดออกมาคุยกัน สนุกสนาน
ครูอ้อย สอนหนังสือ พอถึงเวลาอ่าน ก็จะเปิดหน้ากากออกมา.....อ่าน
หวัดจ๋า.....อย่ามาเลย ที่นี่ นักเรียน และครู เขาจะขยันอ่าน ขยันเขียน ขยันเรียนกันนะคะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
ตั้งแต่ปี 2542 จนบัดนี้อาตมาไม่เคยเป็นไข้หวัดเลย
จะเป็นเพราะอาหารเสริมที่ฉันประจำหรือเหตุปัจจัยอะไรก็ไม่ทราบ
โยมครูอยู่ในเมืองใหญ่และที่ทำงานมีเด็กเยอะเรื่องหวัดเป็นได้ง่าย
แต่ไม่ขอเป็นดีกว่านะ หวัดจ๋า
เจริญพร
สวัสดีค่ะ คุณครูอ้อย
กราบนมัสการพระคุณเจ้า พระปลัด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ ที่ตั้งใจมาทักทาย ครูอ้อยเสมอ ไม่ลืมพระคุณเลยเจ้าค่ะ
ขอบคุณน้อง noktalay มากค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆๆนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง อรุฎา นาคฤทธิ์
คิดถึงจังเลย มาให้กำลังใจพี่สาวเหรอคะ สบายดีนะคะ ขอบคุณมากค่ะ