นครพนม : เมื่อนึกถึงชื่อจังหวัดนครพนม ท่านนึกถึงอะไรเป็นอย่างแรก

นครพนม : เมื่อนึกถึงชื่อจังหวัดนครพนม ท่านนึกถึงอะไรเป็นอย่างแรก

........ โดยส่วนตัวผู้เขียนจะนึกถึง 2-3 อย่าง อันดับแรก คิดถึงเพลง หนาวลมที่เรณู ต้นตอคือใครร้องไม่ทราบได้ แต่ที่ทราบแน่ๆ คือ คุณอ๊อด โอภาส ร้องไว้ ทั้งหวาน ไพเราะ จดจำได้ขี้นใจเลยทีเดียว

เรณูนคร ถิ่นนี้ช่างมีมนต์ขลัง ได้พบนวลนางดั่งเหมือนต้องมนต์แน่นิ่ง น้องนุ่งซิ่นไหม ไว้ผมมวยสวยเพริศพริ้ง พี่รักเจ้าแล้วแท้จริง สาวเวียงพิงพ์แห่งแดนอีสาน เย็นลมเหมันต์ ผ่านผันยิ่งพาสะท้อน โอ้นอ้งบังอร ก่อนนั้นเคยคลอเคลียเจ้า ครั้งเที่ยวชมงานพระธาตุพนมยามหน้าหนาว พี่ยังไม่ลืมนงเยาว์ โอ้แม่สาวเรณู

อำเภอเรณูนคร เป็นอย่างไร ผู้เขียนเองก็ยังไม่เคยได้ไปเยี่ยมชมอำเภอนี้เลย ทั้งๆ ที่โอกาส ในช่วงวันสงกรานต์ที่ผ่านมากะว่าจะไปเที่ยวสงกรานต์ที่เรณูแล้วเชียว แต่สุดท้ายก็ต้องรีบกลีบบ้าน เลยอดไปเที่ยวเลย  สาวเรณูสวยงาม พริ้งเพราแค่ใหน ผู้เขียนเองไม่อาจทราบได้ แต่คิดว่าคงจะสวยจริงๆ แหล่ะมั้ง ไม่งั้นคนที่แต่งเพลง หนาวลมที่เรณู คงไม่พร่ำเพ้อขนาดนี้ แต่จริงๆแล้ว ในสายตาผู้เขียนเอง สาวนครพนม สวยๆ กันทั้งนั้น อาจเนื่องส่วนใหญ่จะรูปร่างเล็ก อรชร ผิวขาวสวย (อาจจะเป็นลักษเด่นของชนเผ่าแถบนี้ก็เป็นได้)  ตอนเด็กๆ ที่ฟังเพลง หนาวลมที่เรณู เคยคิดสงสัยนะว่า เรณูนคร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสกลนคร หรือจังหวัดนครพนมกันแน่ แต่ในสมั้ยนั้นนะ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมแยกไม่ออก ทั้งๆ ที่เพลงมันก็บอกตรงๆ  เฮ้อเรา

อำเภอที่สองที่นึกถึง คืออำเภอท่าอุเทน ไม่รู้เพราะอะไร มีความรู้สึกว่าสาวๆ อำเภอท่าอุเทน สวย (เพราะเรามีเพื่อนเป็นสาวท่าอุเทนมั้ง แต่ไม่มีเพื่อนที่เป็นสาวเรณู) แต่ไม่ยักกะมีใครนำเนื้อหาสาระเมืองท่าอุเทนไปแต่งเป็นเพลงมั้ง เมืองท่าอุเทน ชื่อแปลก มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีที่มาของชื่อ (แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ ว่าที่มาของชื่อเป็นอย่างไร) และที่สำคัญ โดยส่วนตัวเห็นว่าท่าอุเทนเป็นเมืองที่ติดแม่น้ำโขง และมีทิวทัศน์ที่สวยงาม น่ามอง น่าชม โดยเฉพาะฤดูฝน ริมฝั่งโขง ท่าอุเทน สวยงามมากๆ

อำเภอบ้านแพง รู้มั้ยทำไมผู้เขียนถึงนึกชื่อ อำเภอบ้านแพงออก เหตุเนื่องจากว่า เห็นป้ายชื่อนี้ ติดอยู่หน้ารถทัวร์สาย บ้านแพง-กรุงเทพฯ  เห็นบ่อยมากๆๆๆ (เห็นที่กรุงเทพนะคะ) เราก็สงสัยมาตลอด เอ๊ะ! บ้านแพง นี้มันอยู่ที่ใหนว้า….  ณ วันหนึ่ง เรามาเป็น อาจารย์ที่ มหาวิทยาลัยนครพนม มีโอกาสไปเดนป่าที่ภูลังกา (อุทธยานแห่งชาติภูลังกา) อำเภอบ้านแพง เราก็เลยถึงบางอ้อ บ้านแพงอยู่ที่นี้เอง เออ มันไกลจากจังหวัดนครพนม 99 กม. ไกลเหมือนกันนะเนี้ย มิน่าล่ะ มันถึงมีรถทัวร์บ้านแพง-กรุงเทพฯ โดยที่ไม่ต้องพึ่งพารถทัวร์นครพนม- กรุงเทพฯ และอีกเหตุผลหนึ่งคือ บ้านแพงเป็นอำเภอที่อยู่ติดกับฝั่งจังหวัดหนองคาย  (เหตุผลนี้คิดเองนะคะ) แต่นึกๆ ดู ชื่อบ้านแพง นี้น่าจะมีที่มาที่ไปเนาะ ทำไมชื่อบ้านแพง แต่ตอนนี้ไม่มีคำตอบหรอกนะคะ

สิ่งสุดท้ายที่คิดถึงนครพนม แล้วจะคิดถึงสิ่งนี้ (ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ผู้เขียนไม่เคยมานครพนมเลย) ข้าวปุ้นน้ำนัว ผู้เขียนมีประสบการณ์ค่อนข้างแย่กับข้าวปุ้นน้ำนัว ของนครพนม เนื่องจากเป็นข้าวปุ้นน้ำปลาร้า แล้วเผอิญว่าไม่ค่อยชอบ แล้วรูมเมทเราสมัยเรียน กลับมาจากบ้านแล้วเอามาแกะทานกันในห้องนอน (หอพักน่ะคะ อันแสนเล็ก และแคบ ท่านที่เคยอยู่หอใน ของมหาวิทยาลัย คงนึกออก)  ท่านคิดดูเอาแล้วกันว่ากลิ่นตลบอบอวลแค่ใหน และเป็นกลิ่นที่อยู่ยั้งยืนยงมากๆ)  พอมาอยู่นครพนม ถึงได้รู้ว่า การบริโภคข้าวปุ้นน้ำนัว ของคนนครพนมเป็นเรื่องเป็นราวมากๆ และแหล่งที่ทำข้าวปุ้นน้ำนัวขึ้นชื่อ ก็คือ บ้านกุดสะกอย  อยู่ที่ใหนก็ยังไม่ทราบเหมือนกัน ได้ยินแต่ชื่อ คิดว่าซักวัน ต้องสืบเสาะ เจาะลึกเรื่องพวกนี้ให้ได้

เนี้ยะแหล่ะ นครพนมที่รู้จักก่อนมาอยู่ นครพนมอย่างเป็นจริงเป็นจัง ณ วันนี้ วันที่มาอยู่ได้ปีกว่าๆ นครพนมเป็นเมืองน่าอยู่จริงๆ สมกับคำขวัญจังหวัดนครพนม เมืองน่าอยู่ นครพนม เป็นเมืองเงียบสงบ บรรยากาศแสนจะโรแมนติก โดยเฉพาะช่วงนี้ บรรยากาศหน้าฝน ริมฝั่งโขงนครพนมสวยมาก ทิวทัศน์ของภูเขาฝั่งลาว  เวลาเช้ามองไป ช่างเย็นตา เย็นใจเหลือเกิน  นี้แหล่ะ นครพนม

สองภาพประกอบนี้  เป็นภาพที่ถ่ายตอนสำรวจวิถีชีวิตประมงพื้นบ้านแม่น้ำโขง นครพนม-ลาว