ฉันห่างจากการขี่จักรยานไปนานพอสมควร วันนี้จึงได้โอกาสออกไปขี่จักรยานตั้งแต่เช้า เคยฝึกขี่ครั้งแรกและเพิ่มระยะ ไปเรื่อย ๆ ถึง ๒๐ ก.ม.แต่ขี้บนถนนมิตรภาพ ฉันคิดว่าไม่ปลอดภัยสำหรับฉัน ต้องหยุด ต้องรอเพื่อข้ามสัญญาณไฟแดง ฉันจึงเปลี่ยนมาขี่รอบ ๆ หมู่บ้าน
วันนี้เช่นเดียวกัน อากาศดีจึงขี่ออกไปปากซอย ฉันเห็นมีผู้คนขี่จักรยานกันมากมาย โบกไม้โบกมือชวนฉันออกไปขี่ด้วย พวกเขาคงขี่มาจากในเมือง ฉันขี่อ้อมหมู่บ้าน และกลับมาขี่รอบ ๆ หมู่บ้านวนไปมาระหว่างหมู่บ้านและปากซอย
เมื่อฉันขี่ไปเกือบถึงปากซอย ฉันสังเกตว่ามีรถเก๋งป้ายแดงมาเทียบ เจ้าของคือสุภาพสตรีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เป็นคนขับลดกระจกมาคุยด้วย เกี่ยวกับรถคันใหม่ราคาล้านกว่าบาท ฉันชื่นชมเขาด้วยใจจริง เพราะเขาเรียนมาแทบจะไม่จบชั้นประถมศึกษา เพราะเธอมาเรียนเพิ่ม กศน.จนจบหลังจากนั้น เธอจะเป็นมาอย่างไร เป็นเรื่องชีวิตและการต่อสู้ของแต่ละบุคคล แต่เธอมีอัธยาศรัยไม่ตรีดีต่อฉันมาก เสมอต้นเสมอปลาย
หลังจากเธอแยกทางกับสามีซึ่งเป็นนายทหารชั้นประทวน ที่ติดสุราและการพนัน เธอหอบลูกชายหญิงยังเล้ก ๆ กลับไปฝากแม่ไว้ที่บ้านนอกแล้วเธอไปหางานทำ จนได้พบกับวิศวกรหนุ่มชาวอเมริกัน จึงได้มาปลูกบ้านอยู่ที่หมู่บ้านของฉัน และมีลูกสาวใหม่อีก ๑ คน ปัจจุบันเด็กทั้ง ๓ คนเรียนอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติที่ปากช่อง
เธอบอกกับฉันว่า...อยากจะให้ฉันมีความสุขกับชีวิตปัจจุบัน ตายไปก็เอาไปไม่ได้และไม่มีที่จะเหลือไว้ให้ใครอีก อยากให้ฉันเปลี่ยนรถคันใหม่เหมือนเธอบ้าง เป็นการให้กำลังใจและรางวัลกับชีวิต ....และเธอบอกกับฉันว่า..."ไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับเธออะไรที่เธอตักตวงได้เธอจะรีบทำทันที สำหรับลูกเมื่อโตขึ้นให้ดิ้นรนหาเอาเองเหมือนที่เธอเป็นมาแล้ว เพราะส่งเสียให้ได้รับการศึกษามากแล้ว" ฉันไม่ได้ถามว่าเธอเป็นโรคภัยไข้เจ็บอะไรในตัวเธอหรือเปล่า
เราหยุดคุยกันนานประมาณ ๓๐ นาที ฉันกลับบ้านโดยไม่มีโจทย์ติดตัว เพียงแต่คิดด้วยสติของตนเองว่า "คนเราคิดไม่เหมือนกัน ฉันไม่มีรถใหม่ป้ายแดงราคาแพง ๆ แต่ฉันก็มีความสุขเล็กน้อยตามที่ฉันมี" ฉันคงไม่อธิบายหรือชี้แจงว่าฉันมีทุกข์หรือมีสุขมากน้อยประการใด เพียงแต่รับฟังรับทราบว่าเธอมีสุขฉันก็พอใจและยินดีทีเห็นเธอเป็นสุข
การที่จะอธิบายความรู้สึกเกี่ยวกับความทุกข์ความสุข หรืออยากจะให้คนอื่นได้เข้าใจตัวตน เป็นการเปลี่ยนค่านิยม ขึ้นอยู่กับบริบทแวดล้อมของคน ๆ นั้นด้วย และเป็นเรื่องของแต่ละคนในการได้เรียนรู้หรือการใกล้ชิดธรรมะและธรรมชาติในตัวตน
สวัสดี ค่ะ พี่ครูคิม
เห็นด้วย นะคะ ความสุขของคนๆหนึ่ง มันขึ้นกับหลายๆอย่าง
เขาสุข เราอาจไม่ชอบแบบนั้นก็ได้
เราสุข เขาอาจมองเป็นทุกข์ก็ได้
ความสุขของเราอยู่ที่สิ่งที่เราให้ความสำคัญ
ที่สำคัญ ถ้าเรา ยินดี กับความสุขของคนอื่นได้ โดยที่เราไม่มาทุกข์ใจกับการเปรียบเทียบทีหลัง นั่นแหละ เราน่าจะมีความสุขอย่างแท้จริง
"ความสุขของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน" ข้อนี้น้องเห็นด้วยอย่างยิ่ง เรามีความสุขของเราแบบนี้ ใครเห็นเราไม่สุขก็เรื่องของเขา สำหรับน้องเอง อยู่กัน 2 คนแม่ลูก ก็เป็นสุขเพียงพอแล้ว
ความสุขคือสิ่งนี้ครับ
สวัสดีค่ะ พี่คิม ..
เห็นด้วยกับทุกท่านค่ะ ความสุขความพอใจ แต่ละท่านยอมแตกต่างกัน เราจึงได้ชื่อว่า เป็น "คน" ถูกผสมผสานมาให้แตกต่างกัน ...
พูดถึงจักรยาน ( ไม่พูดถึงรถป้ายแดง นะพี่คิม อิอิ ) ฮอลแลนด์ก็เป็นประเทศที่มีจักรยานมากที่สุดในโลกค่ะ ... ว่าแล้วก็เป็นความฝันของหนูก็อยากมีสักคน ..เพราะเวลาน้องธอมส์ไปโรงเรียนต้องให้น้องธอมส์ปั่นจักรยานไปค่ะ ..สำคัญแม่ มาน ต้องสอนลูกนะซิค่ะ พี่คิม อิอิ
เชื่อว่าพี่คิม สุขภาพดีค่ะ เพราะได้ออกกำลังกายโดยปั่นจักรยานทุกวัน
สวัสดีเจ้าค่ะ ป้าคิมจ๋า
...ป้าสบายดีหรือเปล่าค่ะ น้องจิแวะมาเยี่ยมค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ..กอดๆๆๆ...หนูจิ
สวัสดีค่ะน้องsubah
สวัสดีค่ะน้อง ครู ป.1
สวัสดีค่ะอาจารย์น้อง ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีครับ ครูคิม
ตามมาอ่านข้อความดีๆขอรับหลังจากได้วิจัยลมหายใจเข้าออก
เห็นด้วยกับคุณครูขอรับ
..อย่าร้องให้เพราะนมหก..ถ้ายังไม่ถึงสะพานก็อย่าเพิ่งข้าม
...ตามรู้สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างนิ่มนวลแล้วจะพบกับความมหัศจรรย์ขอรับคุณครู..
+ สวัสดีค่ะป้าคิม....
+ ที่นี่ฝนตกตั้งแต่เมื่อคืนค่ะ...ตอนนี้ก็ยังตกพรำ ๆ ค่ะ...
+ ใช่ค่ะ...ความสุขของแต่ละชีวิตไม่เหมือนกันค่ะ...มีบริบทหลายอย่างประกอบ...
+ ความสุขที่แท้จริง...น่าจะเกิดจากการรู้จักพอเพียงของแต่ละคนนะค่ะ...อันนี้หมายถึงทางด้านวัตถุนะคะ....
+ ส่วนสุขทางใจ...การเข้าถึงธรรมชาติ...เข้าถึงธรรมะได้...ความสุขก็เกิดค่ะ...
+ ฝนพรำๆ อยากชวนป้าคิมมานั่งทานกาแฟด้วยกันจังเลยค่ะ...อ๋อยยืม "สี่แผ่นดิน" มาจาก ร.ร.กะว่าจะละเลียดกาแฟพร้อมกับละเลียดอ่านไปเรื่อย ๆ ค่ะ...
+ ก็ทำหน้าที่เสร้จแล้วค่ะ...กับข้าวทำแล้ว...ผ้าซักเสร้จแล้ว...ที่เหลือก็พักผ่อน...อิ อิ...เลแว๊บมาเลานบล็อกสักครึ่งชั่วโมงค่ะ...
+ ด้วยความคิดถึงค่ะ...ออ...พี่คิมค่ะ...น้องนัทเก่งมากเลยค่ะ...ยกนิ้วให้เลยค่ะ...
สวัสดีค่ะน้องฟูอ๊าดเสียงเล็กๆ
สวัสดีค่ะน้องนุ้ยNuiErnik
สวัสดีค่ะน้องโก๊ะจิจัง แซ่เฮ~natadee ที่สุดในแก๊ง
สวัสดีค่ะน้องชาย คนทำGIS
สวัสดีค่ะคุณธรรมฐิต
สวัสดีค่ะน้องอ๋อย แอมแปร์~natadee
สวัสดีค่ะครูคิม..ความสุขขึ้นอยู่กับความพอใจจริงๆค่ะ..ความสุขที่หาได้ยากคือความสุขสงบในจิตใจค่ะแม้ว่าจะเป็นความสุขใกล้ตัวที่ทุกคนพึงมีได้ไม่ต้องซื้อต้องหา..แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่หาได้ยากไปจริงๆ...ขี่จักรยานดีนะคะเวลาอยู่เมืองไทยหาโอกาศได้ยากมีหมาเยอะแยะไปหมด..บางตัวชอบวิ่งไล่งับขาเวลาขี่จักรยาน..อิอิ..ยายธีหัดขี่จักรยานอายุเกินสี่สิบไปแล้ว..ตอนสอนอยู่ที่บราวชวัยก์นักเรียนเขายุให้หัดขี่..สอนไปหัดขี่จักรยานไปด้วย..มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนครูชวนไปจิบไวน์กับเธอกลับบ้านเสียดึกไม่มีรถเมล์กลับบ้านๆอยู่นอกเมืองต้องขี่จักรยานกลับบ้านแถมเพิ่งหัดใหม่..มีทางแคบๆลัดเลาะไปตามหลังบ้านชาวนา(ไม่มีหมาเหมือนบ้านเรา) มีสพานไม้ข้ามคู..พระจันทร์ส่องแสงสว่างนวล..มึนหน่อยๆ..อิอิไม่รู้เหมือนกันว่ากลับบ้านมาได้อย่างไร..อิอิ(ตรงนี้ไม่ค่อยดีเมาแล้วห้าม..อิอิ)...สวัสดีค่ะขอให้จิตดีไร้โรคภัยค่ะ..ยายธี
สวัสดีค่ะ..ยายธี