การเดินทางที่คุ้มค่า คือ การเดินหาคุณค่าในตัวเองและทำให้สังคมมีคุณค่า...

ขอบคุณครับบัง

ขอบคุณคะบัง

ขอบคุณมากๆสำหรับทุกสิ่ง วันนี้พวกเราทำได้

ขอบคุณที่ช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างพวกเรามาตลอด ฯลฯ

สืบเนื่องจากการไปเป็นวิทยากรเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ดูรูปและอ่านรายละเอียดได้จาก

http://gotoknow.org/blog/fuad1011/275213

 

 

  

      อัลฮัมดุลิลละฮฺ...

    เมื่อวาน ๑๑ กรกฎาคมเป็นวันแห่งสนามจริงที่น้องๆ ม.๕ กับ ม.๖ ต้องลงสนามสอบ GAT-PAT  พลันที่เวลา ๐๘.๓๐ น.เดินทางมาถึงความหวาดหวั่นพลันสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับผมอย่างบอกไม่ถูกเพราะบทพิสูจน์จากการทำหน้าที่กำลังจะสะท้อนกลับว่า สิ่งต่างๆที่ผ่านมาเมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม จะเป็นตัวบ่งชี้ได้ว่า การประเมินผลที่ผ่านมากับความคาดหวังของเยาวชนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้จะยังคาดหวังได้ต่อไปอีกหรือไม่ อย่างที่เล่าในบันทึกก่อนหน้าครับว่า กดดันมากๆครับสำหรับการเป็นวิทยากรในครั้งนี้เพราะเป็นสนามแรกที่ไม่เหมือนสนามอื่นๆที่ผ่านมาห้วงเวลาเปลี่ยนไประบบการศึกษาเปลี่ยนแปลง การทำข้อสอบ การออกข้อสอบที่แปรเปลี่ยนราวกับว่าเด็กไทยทุกคนต้องทำได้ ความพยายามทุ่มเทมุ่งมั่นในการนั่งพินิจพิเคราะห์เจาะลึกถึงแนวทางและวิธีการทำข้อสอบคิดวิเคราะห์เอนท์ระบบใหม่แบบต้องแปลงรหัสกันเอาเด็กงงตามๆกันนั้น เพื่อถ่ายทอดเทคนิคต่างๆให้น้องๆเยาวชนในพื้นที่ได้มีวิธีดีๆกับเขาบ้าง

     คำตอบหลังสอบเสร็จเวลา ๑๒.๐๐ น. เมื่อเวลาผ่านไปร่วม ๓ ชั่วโมง ผมได้รับ MASSAGE (ข้อความ) จากน้องๆที่เข้าร่วมโครงการดังรูปต่างๆมากมายพร้อมทั้งจาก E-MAIL อ่านแล้วอัลฮัมดุลิลละฮฺ (ขอบคุณพระเจ้า) ครับ...หายเหนื่อยเลยครับ *...*

แม้จะเป็นแผ่นดินจินตนาการสำหรับใคร

แม้เหตุใดของเหตุผลในควันปืน

แม้เส้นทางที่เลือกเดินสุดสะอื้น

แต่จุดยืนที่ยืนหยัดคือสัตย์จริง

ขอขอบคุณพระเจ้าที่เมตตา

ห้วงเวลาเส้นทางนี้ที่ท้าทาย

ความหวาดกลัวกังวลนั้นพลันมลาย

เพราะสุดท้ายบทพิสูจน์ก็เป็นผล

ความหายเหนื่อยเมื่อยล้าพลันปลิดทิ้ง

บนลู่วิ่งแห่งสายหมอกสำรอกใหม่

ด้วยมุ่งมั่นบากบั่นด้วยดวงใจ

คำตอบไซร้พระ้เจ้านั้นทรงรู้เห็น

  ขอบคุณแรงผลักจากคำคอมเม้นท์ของท่านอาจารย์ครับ

จากบันทึก ( http://gotoknow.org/blog/fuad1011/274373)

ขออัลลอฮฺทรงตอบแทนในคุณความดีที่อาจารย์ได้สอนสั่งผมเรื่อยมาครับ

P 7. Ibm ครูปอเนาะ ڬوروفوندق
เมื่อ พฤ. 09 ก.ค. 2552 @ 14:44
1397398 [ลบ] [แจ้งลบ]

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเขียนบันทึก ได้แต่คอมเมนต์

เมื่อวานอยู่โรงเรียนสุขสวัสดิ์ทั้งวัน ทำให้คิดในอีกมุมหนึ่งว่า..ทำไมทิ้งพวกเขาไป

พูดเรื่องปัญหาการศึกษาภาคใต้ ..ผมมีที่จะเขียนเล่าเป็นบันทึกในบล็อกนี้เหมือนกัน..แต่ไม่ได้โอกาสเลยไม่ได้เขียน

อาทิตย์ที่แล้ว..ฟังอธิการพูดหลังละหมาด.. ท่านว่าผมครับ..(ผมรู้สึกเช่นนั้น..ไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนผมหรือเปล่า)

ท่านว่า.. สาเหตุการศึกษาของภาคใต้อยู่อันดับสุดท้ายของประเทศ..เป็นเพราะเรา(นักวิชาการอย่างเราๆ)ขี้เกียจหรือเปล่า ..

โดน..ไม่โดน..ผมก็ต้องมองตัวเองครับ ..ว่า..ทำอะไรบ้างละกับการศึกษาภาคใต้..หรือว่าทุกวันนี้ทำงานเพื่อกินเงินเดือนอย่างเดียว ?

ผมว่า..อาจารย์คนหนึ่งละที่เป็นความฝันของพวกเราที่จะทำให้การศึกษาบ้านสามจังหวัดสามารถหนีห่างจากอันดับบ๊วยได้

....

ชอบคอมเมนต์ของ คุณ NU 11 มาก

ชีวิตของครูก็เป็นอย่างนี้

ทำได้ ก็ไม่เคยปฏิเสธ

ทำไม่ได้ ก็ต้องทำให้ได้

สิ่งที่ต้องการ คือ เห็นคนรอบข้างได้รับประโยชน์และมีความสุข

 

 อินชาอัลลอฮฺ...ครับ

การตัดสินใจสำหรับบางสิ่งคงต้องทบทวนอีกครั้ง

หากต้องเลือกเดินบนเส้นทางเดิมบนพื้นที่ใหม่

นี่กระมังคือเหตุผลในควันปืน