จากไปขอให้ไปดีนะคะหลับให้สบาย

ตึกของเรามีคนไข้ที่อยู่ในระยะสุดท้าย...จะเลือกมุมที่สงบๆให้ครอบครัวได้มาร่วมดูแลใกล้ชิด...

และก็มักจะเป็นเตียงนี้หละคะ....เตียงที่ 26....

เช้าวันนี้นี่เอง...เตียงนี้ก็ได้ส่งน้องน็อตกลับบ้าน...หลับเถิดนะ...หลับให้สบาย...

ไม่ทุกข์ทรมานแล้ว...พ่อกับแม่น็อตดูแลหนูดีที่สุดแล้ว...

เมื่ออาการทรุดหนักลง....คำถามที่เราจะได้ยิน...

...หมอครับลูกผมจะอยู่ได้นานไหม...เป็นคำถามที่ตอบยากนะคะ...

น็อตครับผม...ระลึกในความกล้าหาญของหนูนะ...

วันที่โรคร้ายรุมเร้า...หมอจะผ่าตัดเพื่อรักษาชีวิตไว้

 ลดความทรมานจากการที่ลำไส้ไม่ทำงาน

หมอต้องให้ตัดสินใจด่วน...

พ่อและแม่น้ำตานองหน้า...ไม่อยากผ่า...จะขอกลับบ้าน...

น็อตมีสีหน้าที่ไร้กังวล...ผมจะผ่า...ผมอยากหาย....

ขอให้วิญญาณน้องน็อตไปสู่สุตคินะคะ

ความดีที่เคยทำไว้ขอให้เป็นพลังหนุนนำให้ได้ไปภพภูมิที่ดี....

ขอเป็นกำลังใจให้แม่และพ่อของน้อง

เข้มแข็งนะคะ...เวลาจะช่วยเยียวยาหัวใจ...

ปล่อยน้องไปเถิดนะ...ทรมานมากจริงๆ....

 

ยังมีอีกหลายๆคนที่ฉันไม่อยากให้จากไป...

โลกของเขาช่างสวยงาม...ยังอยากเรียน...ยังอยากเล่นกับเพื่อนๆให้นานเท่านาน...