บันทึกที่ผ่านมา ท่าน ว.วชิรเมธี ได้นำเข้าสู่เรื่องของ "การตัดกรรมตามแนวพุทธ" (ตัดกรรมตามแนวพุทธ (๑) ... บทนำ ... (ว.วชิรเมธี)) และ "ความหมายของกรรม" (ตัดกรรมตามแนวพุทธ (๒) ... ความหมายของกรรม ... (ว.วชิรเมธี))

 

 

ตอนที่ ๓ นี้ ... เรามาทำความเข้าใจ "การให้ผลของกรรม" นะครับ ;)

 

 

ตัดกรรมตามแนวพุทธ (๓)

การให้ผลของกรรม ... (ว.วชิรเมธี)

 

 

การให้ผลของกรรม เป็นเรื่องซับซ้อนยากเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเข้าใจได้อย่างทะลุปรุโปร่ง พระพุทธองค์ตรัสว่า เรื่องที่เข้าใจยากสี่เรื่องซึ่งคนธรรมดาไม่ควรนำมาคิดให้เปลืองสมอง คือ

 

๑. เรื่องพุทธวิสัย ...

ความสามารถพิเศษหรืออัจฉริยภาพของพระพุทธเจ้า

 

๒. เรื่องฌานวิสัย ...

ความสามารถพิเศษหรืออัจฉริยภาพของคนที่ฝึกจิตมาเป็นอย่างดี

 

๓. เรื่องกรรมวิบาก ...

การให้ผลของกฎแห่งกรรม

 

๔. เรื่องโลกจินตา ...

การคิดปัญหาอภิปรัชญา เช่น โลกเกิดขึ้นมาได้อย่างไร ใครเป็นผู้สร้างโลก

 

สี่เรื่องนี้พระพุทธองค์ตรัสว่า เป็น "อจินไตย" คือ เป็นเรื่องที่ไม่ควรนำมาคิด (แต่ไม่ได้ห้ามคิด) เพราะอาจจะทำให้เสียเวลาเปล่า ชวนใจฟุ้งซ่าน ไม่นำไปสู่การแก้ปัญหาของชีวิต และเป็นเรื่องที่เหนือสามัญวิสัย พิสูจน์ได้ยาก ใครมัวคิดค้นหรือหาทางพิสูจน์ ยังไม่ได้รู้ความจริงก็อาจจะตายเสียก่อน หรือเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ กล่าวโดยย่อ ถึงคิดอย่างไรก็ไม่มีทางได้คำตอบที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด เพราะเรื่องทั้งสี่นี้อยู่เหนือวิสัยที่จะเข้าถึงได้ด้วยการคิดหรือการใช้ตรรกะ คิดมากอาจเป็นบ้าเพราะคิด

อย่างไรก็ตาม ที่ท่านไม่แนะนำให้คิดค้นนั้นไม่ได้หมายความว่า เรื่องเหล่านี้ไม่มีอยู่จริง ตรงกันข้าม เรื่องทั้งสี่นี้เป็นความจริงที่มีอยู่ในโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องกรรมวิบาก หรือการให้ผลของกฎแห่งกรรม เป็นความจริงตามธรรมชาติที่มีอยู่ เป็นอยู่เอง และเกี่ยวข้องกับมนุษย์โดยตรง โดยไม่เกี่ยวกับการค้นพบของพระพุทธเจ้าแต่เป็นธรรมดาตามธรรมชาติของกฎแห่งกรรมก็เหมือนกับความมีอยู่ของไฟที่ไม่ว่าเราจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม แต่เมื่อเอามือไปจี้ไฟทั้งคนที่เชื่อและไม่เชื่อว่า ไฟร้อนก็จะไดรับผลเหมือนกัน คือ จะรู้ด้วยตัวเองว่า ไฟนั้นร้อนอย่างไม่มีทางปฏิเสธเป็นอื่นได้ 

 

(โปรดติดตามอ่านตอนต่อไป)

 

......................................................................................................................................

 

"อจินไตย" ไม่ใช่เรื่องพระพุทธองค์ตรัสว่า ไม่ควรจะนำมาคิด เพราะสิ้นเปลืองเวลาที่จะทำความดีในช่วงเวลาของการเกิดมาเป็นมนุษย์ แต่นั่นก็มิได้หมายรวมว่า "ห้ามคิด" แต่ประการใด

ประสบการณ์ตรงที่ได้สัมผัสกับบุคคลที่คิดลักษณะเช่นนี้ว่า อยากรู้ อยากลอง อยากพิสูจน์ เรื่องพวกนี้ ลงทุนในเวลาและชีวิตของตัวเองเข้าไปพิสูจน์ว่า จริงหรือไม่จริง เพียงแต่คำว่า "จริงหรือไม่จริง" เป็นแค่คำแก้เขินเท่านั้น เพราะในความเป็นจริง บุคคลนั้นได้ตกหลุมพลางของความอยากรู้ของตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว ผมเองก็ไม่แน่ใจว่า ยิ่งหลงเข้าไป ยิ่งถอนตัวไม่ขึ้น เพราะความอยากรู้ ซึ่งเป็นกิเลสของมนุษย์มันมีปริมาณหนามากขึ้นเรื่อย ๆ ยากที่จะละทิ้ง ด้วยหัวใจที่อ่อนแอ และอ่อนไหว ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ จะสามารถขึ้นมาหลุมกิเลสนั้นได้

นักวิจัย เพียรพิสูจน์ "อจินไตย" เป็นเรื่องที่นอกเหนือคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ นำภูมิปัญญาตะวันตกมาคิดพิสูจน์สัจธรรมที่ปฏิบัติมาเป็นพันปี น่าขันหรือน่าเศร้าก็ไม่แน่ใจ ... แต่คนที่อยู่ใกล้เป็นห่วงกันทุกคน

ละทิ้ง ปล่อยวาง หันหลังกลับมาสู่เส้นทางที่ถูกต้อง เส้นทางที่ไม่ได้ใช้ความลุ่มหลง จึงจะเป็นสิ่งดี

บุญรักษา ผู้เพียรทำดี ครับ ;)

 

......................................................................................................................................

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง ...

 

 

......................................................................................................................................

 

หนังสือธรรม

ว.วชิรเมธี (นามแฝง).  ธรรมะศักดิ์สิทธิ์.  พิมพ์ครั้งที่ ๒.  กรุงเทพฯ: อมรินทร์ธรรมะ, ๒๕๕๒.