ขนมจู้จุน
ขนมจู้จุนเป็นของพื้นเมืองภาคใต้ ต้องกินกันสดๆ ร้อนๆ ถึงจะอร่อย
กรอบนอกนุ่มใน ปัจจุบันไม่ค่อยจะมีคนทำขายกัน วันก่อนทดลองทำดูเล่นๆ
แล้วเอาไปให้พี่สาวชิม หลานชายและหลานสาว อายุสิบกว่าปี ไม่รู้จักขนมจู้จุน
หลานสาวเรียกว่าขนมไข่ดาว
ชาวบ้านส่วนใหญ่มักจะทำกันในวันงานเทศกาลทำบุญ เช่น
งานทำบุญเดือนสิบของชาวปักษ์ใต้
เมื่อก่อนนั้นชาวบ้านจะทำขนมจู้จุนโดยเอา ข้าวสารเจ้ามาล้างให้ สะอาด
แช่น้ำจนเมล็ดพองได้ที่นำไปโม่ให้ละเอียด ใส่ถุงผ้าทับไว้ให้สะเด็ดน้ำ
เคี่ยวน้ำตาลให้ละลาย เป็นน้ำเชื่อมวางไว้จนอุ่นพอเอามือจุ่มลงไปได้พอ
ทนร้อนได้ เอาแป้งใส่ลงไปนวดทีละน้อยในน้ำ เชื่อมใส่ไปเรื่อยๆ นวดไปเรื่อยๆ
จนแป้งหมดกะ ความเหนียวพอใช้ช้อนขนาดใหญ่ ตักหยอดได้ ตั้งกระทะใส่น้ำมันพืช
ซึ่งใช้ทอดขนมจู้จุนทีละ แผ่นเท่านั้น เมื่อน้ำมันร้อนได้ที่ ก็ตักแป้งหยอดลงไปในน้ำมัน
ขนมจะแผ่ตัวเป็นแผ่นกลมไม่ต้องพลิกขนม ใช้ไม้แหลมๆหมุนขนมไปเรื่อยๆ
ตรงกลางขนมจะนูนขึ้นรอบๆข้างจะมีสีเข้มเริ่มสุกก่อน เมื่อสุกแล้วตักขึ้นให้สะเด็ดน้ำมัน
หรือ บางคนจะใช้แป้งที่เหลือจากทำขนมเจาะหู
นำมาเติมน้ำให้เหลวจากนั้นก็หยอดทอดตามปกติค่ะ
ซึ่งเป็นวิธีที่ฉันพอจะจำได้ในวัยเด็กที่ได้เห็นผู้ใหญ่ทำค่ะ
•ลองดูส่วนผสมขนมจู้จุนยุกต์ใหม่กันค่ะ
ประกอบด้วย
แป้งข้าวเจ้า 2 ½ ถ้วยตวง
แป้งข้าวเหนียว ½ ถ้วยตวง
น้ำอุ่น 1 ถ้วยตวง
น้ำตาลบี๊ป 1 ถ้วยตวง
น้ำมันสำหรับทอด
วิธีทำ
ผสมแป้งข้าวเจ้าและแป้งข้าวเหนียวให้เข้ากัน
เติมน้ำลงไปทีละน้อยนวดแป้งให้เข้ากัน เติมน้ำตาลบี๊ป
นวดให้แป้งและน้ำตาลผสมกันดีพักไว้อย่างน้อย 30 นาที
ตั้งทิ้งไว้ข้ามคืนก็จะดี
•ลักษณะแป้งจะเหลวๆ
•นำกระทะตั้งไฟเติมน้ำมันใช้ไฟอ่อน เมื่อน้ำมันร้อนจึงใส่แป้งทอดให้เหลือง
กลับอีกด้านหนึ่ง เมื่อได้ที่เอาขึ้น พักไว้ในตะแกรงวางบนกระดาษซับน้ำมัน
•••••••••
ดีน๊ะที่กินมาม่าไปแล้ว ไม่งั้นหิวอีก
น้องหนูรี ดึกๆพันนี้ ได้จู้จุนกับกาแฟ พอขืนได้ แต่อย่าให้อมมันมากน่ะ ลดหวานมันเค็มอยู่ (ชาดบายใจเห็นน้องหนูรีหลบมา ) วันก่อนไปมอ . เห็นรถโฆษณามีงานที่สงขลา เขาโฆษณษาหนม ม๋อฉี๋ ด้วยอ่านรายละเอียดไม่ทันรถวิ่งผ่านเร็วไปครับ
ขนมนี้น่าจะทานกะกาแฟได้นะ เพราะกำลังจิบกาแฟพอดี
สวัสดี หนูรี
ขออภัยที่ทำให้หิวหนมน่ะ /ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทาย
คงจะถูกใจคนหัวอนุรักษ์อย่างบังน่ะค่ะ ร่วมด้วยช่วยกันคนรุ่นหลังจะได้ไม่ลืมของอร่อยอย่างไทยๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ไม่ค่อยได้เห็นค่ะ
อยากทานค่ะ
นอกจากทำเก่งแล้วถ่ายรูปสวยดีค่ะ
สวัสดีค่ะทุกคนค่ะ
ขอบคุณน่ะค่ะที่แวะมาเยี่ยมและทักทาย/ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ
หวัดดี พี่รี
บังเอิญผ่านมาเจอ คิดถึงถ้ำทะลุ เห็นขนมแล้วนึกถึงย่าไอ้โอห์มเลย
สวัสดีค่ะคุณยิ่ง
..ยิ่งยศพี่ชายของยุใช่หรือเปล่าจ๊ะ ถ้ามาอีกรอบ รายงานตัวด้วย...5555
ขอบคุณที่คิดถึงถ้ำทะลุจ้า
มาชูมือเลยค่ะ...ว่าเป็นขนมโปรดชนิดหนึ่งในหลายชนิด...
ที่ตลาดบ้านพรุยังมีคนทำขาย....มีเวลาว่างจะสูตรของคุณหนูรีค่ะ
สวัสดีค่ะ
คนไม่มีรากรู้จักดีค่ะ สมัยเด็ก ๆ มีคุณยายหาบมากขาย อร่อยมาก ๆ แต่ทานแล้วร้อนในปากเป็นแผลค่ะ
ขอบคุณสำหรับสูตรขนมนะคะ ต้องลองหัดทำ เพราะปัจจุบันไม่เห็นอีกแล้วค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
แวะเข้ามาดู...ขนม "จู้จุน" นานมากแล้วที่ไม่ได้เห็นและไม่ได้กิน
จนแถบจะลืมชื่อไปเลย...ชอบกินค่ะตรงกลางแป้งนุ่มดี
--------------
ขอบคุณมากค่ะ..."อย่าลืมเอา "ขนมดู" ของคนสงขลานะคะ
ขอบคุณค่ะที่ช่วยกันรักษ์ขนมปักษ์ใต้/ขอให้มีความสุขค่ะ
ไม่ค่อยมีคนทำขายแล้วค่ะ เพราะเด็กรุ่นใหม่ไม่กินกัน และะไม่รู้จัก
อยากให้ช่วยกันรักษาไว้ไม่ให้ลางเลือนค่ะ/ขอบคุณค่ะ
•ว่างๆจะลงสูตร "ขนมดู" ให้ค่ะ แต่ต้องค้นสูตรและทดลองก่อนค่ะ
•ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณความรู้ที่แลกเปลี่ยนกันค่ะ
ใช่ๆ "หนมฝักบัว" ก็เป็นอีกชื่อหนึ่ง...หนูรีลืมเขียนค่ะ
นั่งค้นหาในเนตไม่เจอสักที ผ่านมาทางนี้เจออะไรดีๆ
อยากได้สูตรการทำ "ขนมดู" มากครับ
เป็นขนมที่ผมชอบมากๆตั้งแต่ยังเด็ก ผมเป็นคนสงขลา ปัจจุบันทำงาน กทม อยากกินขนมดูมากๆ ปี 2550 ไปเที่ยวสงขลาตั้งใจตระเวณหาทั่วตัวเมือง หาไม่ได้เลย เพราะเหตุผล
คนรุ่นใหม่กินไม่เป็น ไม่มีคนกินแล้ว เลยไม่มีคนทำ เป็นสิ่งที่น่าเศร้ามากๆเลยครับ
เมื่อครั้งยังเด็ก สิ่งที่ผมชอบในสงขลาคือ
1. ขนมดู
2. สตู
3. ลูกชิ้นเนื้อที่เป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า
4. ไข่ครอบ
อร่อยมากๆ ยังอยู่ในใจมาตลอดจนถึงวันนี้ อยากกินแต่หาไม่ได้เลย
ถ้าใครมีสูตรการทำ "ขนมดู" บอกกันบ้างนะครับ อยากทานมากๆๆๆๆ ส่วนไข่ครอบได้วิธีทำมาแล้ว ว่าจะลองทำดู ไม่รู้จะอร่อยไหม
บ้านหนูเรียกว่า ขนมฝักบัว เห็นแล้วนำลายไหล ปีใหม่กลับบ้านต้องหาทานให้ได้