ค่ำคืนนี้ช่างเงียบเหงาวังเวง

มีแต่เสียงบทเพลงมาคลายเหงา

ดนตรีกล่อมย้อมใจหวังบรรเทา

เพลงกลับเศร้าแฝงความซึ้งติดตรึงใจ

           พักจากงานมานั่งขีดเขียนกลอน

หลบเรื่องร้อนมาพักชักสงสัย

ความขุ่นมัวจะจางหายได้อย่างไร

พาความบริสุทธิ์สดใสเข้ามาแทน

           ครั้นเมื่อมีเวลาพิจารณาจิต

ความไม่หงุดหงิดเป็นมิตรน่าหวงแหน

ความขัดแย้งเป็นสิ่งน่าดูแคลน

แล้ววาดแผนวางเมตตาไว้ในหัวใจ

            เมื่อแต่งกลอนเสร็จก็เรียนรู้ว่า การไม่ใส่ความขึ้งโกรธ   ความขุ่นมัวไว้ในห้องหัวใจเรา   แต่ให้วางเมตตาไว้  ไม่ว่าจะมีอะไรมากระทบก็จะไม่มีใครสามารถดึงจิตใจเราลงต่ำได้