สำนวน การพูดคุยแบบนี้กับพ่อแม่  มีบ่อยมากขึ้น

หลังจากสำนวนเรื่อง คุณพ่อไม่รู้หรือ คุณพ่อเนี่ย...

 

เมื่อมีเรื่องที่เราต้องมองต่างกัน

เช่นการดูทีวีมาดเกินไป  การเล่นที่ไม่ปลอดภัย

เราก็มักจะบอกเล่าว่ามันไม่ดีอย่างไร

อธิบาย.......

 

แต่ก็จะโดนสวนว่า  อืม..พ่อนี่...พ่ออย่าว่า....

หรืออาจจะเจอของแถม

ถูกไล่ให้ไปไกลๆจากพื้นที่ของเธอ...

 

และตอนนี้พัฒนามาจนถึงว่า

       - คุณพ่อต้องเชื่อฟังลูกสิ...

       - ลูกเป็นลูกของพ่อนะ

 

มีเรื่องที่เธอชอบจะถูกผู้อื่น  หรือมีเพื่อๆขาโจ๋มาเล่นแรงๆทุกวัน

เช้าวันหนึ่งก่อนไปโรงเรียน

ก็บอกเธอไปว่า..

     ลูก เป็นเด็กดีนะ  อย่ารังแกคนอื่นเด้อ...

เธอสวนกลับนิ่มๆว่า...(ไม่มองหน้าคุณพ่อเลยตอนพูด)

     คุณพ่อต้องเป็นคนไปบอกคนอื่นๆ  ว่าอย่ามาทำร้ายลูก

     พ่อเนี่ย  ไม่รู้หรอ....

    

  พ่อ...อืม..  อึ้งเล็กน้อย

        ครับๆ  คุณลูก....

    

 สิ่งที่สื่อสารมา  น่าจะได้จากที่เราให้ไปก่อน

เราอาจจะเผลอบ่อยๆว่า  ลูกต้องเชื่อฟังพ่อแม่

เมื่อต้องเจอเด็ก  สามขวบสวนมาแบบนี้

ก็อึ้ง  และตระหนักในสิ่งที่เราจะใส่เข้าไปให้เขาอย่างมาก

 

  เกือบทั้งหมด  เขาเรียนรู้จากเรา

  แต่สิ่งที่ยังตั้งไม่ได้และพ่อคาดหวังคือ

      การเรียนรู้ที่สมดุล  ทั้งภายนอก  และภายในของเขาเอง