รับฟังการเล่าของคนงานที่รับโทรศัพท์จากผู้ปกครอง ด่าครูอ้อยว่า.....ไม่สอนลูกของท่าน ทอดทิ้งลูกของท่าน ปล่อยให้ลูกของท่าน.....เคว้ง
ฟังข้อกล่าวหานี้แล้ว เกิดความรู้สึกโกรธขึ้นมาในบัดดล เพราะความจริง....ไม่ได้เป็นตามข้อกล่าวหาเลย
เพื่อลดความกดดัน จึงได้ให้หมายเลขโทรศัพท์ของครูอ้อยไป และเขียนไว้ที่สมุดโทรศัพท์ของโรงเรียนเลย.....เป็นไงเป็นกัน
กดเข้ามาหาเลย จะได้รู้ดำรู้แดงกันไป
ในขณะที่กำลังจะก้าวเท้าออกจากโรงเรียน เพื่อไปรับผลงานกลับมาแก้ไข ขับรถไปเรื่อยๆๆคิดไปเรื่อยๆๆ จึงต้องร้อง....อ๋อ ออกมา
จะไม่ให้ร้อง อ๋ออย่างไร ในเมื่อผู้ปกครองคนนั้น เขาด่าครูอ้อยว่า.....ไม่เคยสอนลูกของท่านมาตั้งแต่เปิดภาคเรียนจริงๆๆ
เนื่องจาก ในตารางสอนที่ฝ่ายวิชาการให้ครูอ้อยมานั้น จะต้องสอนเพียงห้อง 2,3,4,5,6
ส่วนลูกของท่าน อยู่ห้อง 1 จะให้ครูอ้อยสอนได้อย่างไรเล่า......
ฟ้องศาล เอาความผิด กับคนที่ไม่รู้ ช่างน่าสงสารเสียจริง
เสียเวลามั้ง นั่งหัวเราะตัวเอง....จะดีกว่าที่ถูกผู้ปกครองด่าตามสาย....ฟรี!!!
มีความสุขด้วย เพราะการถูกด่านี้ ทำให้รู้ว่า.....ลูกของท่านต้องการเรียนกับครูอ้อย เหมือนกับเพื่อนนักเรียนในห้องอื่นๆ.....ฮา....
เจริญพร โยมครูอ้อย
เขามีความทุกข์มากอยู่แล้วโยมครู
แผ่เมตตาไปให้เขาเถอะ อย่าได้เป็นเวรเป็นกรรมกันต่อไป
เจริญพร
กราบนมัสการพระคุณเจ้า พระปลัด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ แผ่เมตตา
สวัสดีค่ะ น้องชาย คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย)
ขอบคุณ คิดถึงค่ะ
มาชม
เรื่องเล่า...เอวังได้ดีจริง ๆ ...อิ อิ อิ.
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ขอบคุณมากค่ะ อาจารย์
ทีแรกดิฉันคิดว่าได้รับสิ่งของเป็นของฝาก
แต่เมื่ออ่านจบแล้วจึงเข้าใจว่า
ครูอ้อยของเรา...มีค่าเพียงใด
สวัสดีค่ะ ครูแอบอ่านบล็อกครูอ้อย [IP: 113.53.33.154]
ครูอ้อยจึงแอบยิ้มด้วยความสุขอยู่คนเดียว.....ไงคะ
มาร่วมฮาด้วยคนค่ะพี่อ้อย...
ขอบคุณค่ะ น้อง อ้อยเล็ก
ว่างๆๆ เรียนเชิญที่ คนน่ารักที่ชื่อ..อ้อย โปรดมารายงานตัว