ฉันตั้งใจเรียนมากเลย...ถ้าฉันง่วงฉันก็จะหลับ ถ้าฉันเมื่อยฉันก็จะลงมานั่งเหยียดขาที่พื้นห้อง บางครั้งก็นอนอ่านหนังสือ นอนกลิ้งไปกลิ้งมาจนหลับไป...

การเรียนของฉัน...ไปได้สวย ฉันตั้งใจเรียนมากเลย... ถ้าฉันง่วงฉันก็จะหลับ ถ้าฉันเมื่อยฉันก็จะลงมานั่งเหยียดขาที่พื้นห้อง บางครั้งก็นอนอ่านหนังสือ นอนกลิ้งไปกลิ้งมาจนหลับไป...ก็ไม่มีใครว่าอะไรฉันหรอกนะ  ไม่รู้ว่าเพราะเห็นว่าฉันเด็ก หรือขี้เกียจยุ่ง ขี้เกียจจะสนใจก็ไม่รู้ ฉันเองก็เดาไม่ถูก

กลางวันฉันก็กินข้าวพร้อมกับเพื่อนๆ   แม่อุ๊ยทำกับข้าวใส่ปิ่นโตเถาเล็กให้ฉันและพี่ชายทุกวัน  คุณครูให้นักเรียนนั่งล้อมวงกินข้าวด้วยกันหน้าระเบียงห้องยาวตลอดแนวอาคารเรียน ครูบางคนจะมานั่งกินกับนักเรียน การกินข้าวด้วยกันหลายๆ คนดีนะ...ทำให้เรารู้จักที่จะแบ่งปันซึ่งกันและกัน ได้กินกับข้าวหลายอย่าง หลายรสชาติ บางคนมีขนมหวาน บางคนเอาผลไม้มาด้วย กินกันไปคุยกันไปสนุกดี.. พอกินข้าวอิ่มแล้วก็เอาปิ่นโตไปล้างแล้วนำมาคว่ำที่ชั้นหน้าห้องให้น้ำแห้ง ตอนเลิกเรียนก็เก็บกลับบ้าน
          ที่โรงเรียนมีน้ำประปาใช้ด้วยนะ เป็นน้ำบ่อบาดาล ที่ใช้เครื่องสูบน้ำสูบน้ำขึ้นมาและผ่านการกรองให้สะอาด ใส่คลอรีนฆ่าเชื้อโรค สามารถดื่มได้ แล้วส่งไปตามท่อน้ำ ไปยังอาคารเรียน ห้องน้ำ และบ้านพักครู ฯลฯ แต่ถ้าจะใช้รดน้ำต้นไป ก็จะใช้วิธีสาวน้ำขึ้นจากบ่อ เดี๋ยวนี้ไม่มีให้เห็นแล้ว ...หลายคนคงนึกภาพการสาวน้ำบ่อไม่ออก...เมื่อก่อนก็ไม่มีกล้องถ่ายรูปเสียด้วย... เสียดายจัง...

หลังจากกินข้าว ล้างปิ่นโตแล้วก็เป็นเวลาเล่นของพวกเรา...เราเล่นตามใจปรารถนา เช่น

-      เล่นเอสสะไพ - เป็นการเล่นซ่อนหาอย่างหนึ่ง มีคนปิดตาหนึ่งคน นับ 1 ถึง 10  คนอื่นๆ ไปแอบซ่อนที่ที่ต่างๆ พอนับครบคนที่ปิดตาจะเปิดตาแล้วไปตามหาคนที่ไปแอบจนครบทุกคน แต่ต้องระวังไม่ให้คนที่แอบอยู่มาแตะได้  หากถูกเขาแตะก็จะต้องเป็นต่อ เวลาแตะคนที่แตะจะพูดว่า “เอสสะไพ” เลยเรียกเกมนี้ว่า  “เอสสะไพ” 

-      เล่นเตย ที่ใต้ถุนอาคาร  - วิธีการเล่นเตย จะแบ่งคนเล่นเป็น 2 ข้าง หัวหน้าทีมเป่ายิงฉุบกัน เพื่อเลิกว่าจะเป็นฝ่ายกั้นหรือฝ่ายวิ่งผ่านด่าน  ด่านคือช่องของเสา ฝ่ายกั้นจะคอยกั้นไม่ให้คนวิ่งผ่านช่องเสา ฝ่ายวิ่งจะใช้วิธีหลอกล่อ เพื่อที่จะผ่านด่านไปให้ได้  จนครบทุกด่าน บางด่านเพื่อข้ามไปได้สักทีเพื่อนที่วิ่งมาถึงด่านนี้ก็จะช่วยกันหลอกล่อเพื่อจะข้ามด่านให้ได้  คนที่ข้ามด่านคนสุดท้ายจะพูดว่า “เตย” ก็จะชนะ แล้วเล่นต่อ แต่ถ้าถูกฝ่ายกั้นแตะโดนตัว หรือกั้นไว้ได้ ก็จะตาย และต้องเปลี่ยนข้างไปเป็นฝ่ายกั้นบ้าง...ข้อควรระวังของการเล่ยเตย ต้องระวังวิ่งหัวชนเสาด้วยนะ 

การเล่น 2 อย่างนี้ เป็นการเล่นที่ฮิตมาก  เพราะสนุกได้ออกกำลังกาย และใช้ไหวพริบในการเล่น  และยังมีการเล่นอื่นๆ อีกเยอะเลย  เช่น กระโดดเถาวัลย์ต้นตำลึง (นักเรียนเตรียมมาจากที่บ้าน) กระโดดยางวง หมากเก็บ งูกินหาง  พวกผู้ชายบางคนเล่นฟุตบอลที่สนาม เด็กเล็ก ป.1 ป.2 ไม่ค่อยเล่นโลดโผนนัก ครูจะคอยดูแล  ส่วนฉัน ตอนนั้นชอบเล่นตุ๊กตากระดาษ วาดเสื้อผ้าสวยๆ เปลี่ยนให้ตุ๊กตา  เล่นเป่ายางวงไปตามเรื่อง พอโตขึ้นหน่อย จึงไปเล่นเตย กระโดดยาง ฯลฯ 

พอตอนบ่ายก็เข้าห้องเรียนตามปกติ อ้อ! มีการเข้าแถวตอนกลางวันด้วยแหละ  เมื่อโรงเรียนเลิกฉันก็เดินกลับบ้านกับพี่ชาย  แม่อุ๊ยจะนั่งคอยอยู่ที่ม้านั่งหน้าโรงเรียนทุกวัน พ้นรั้วโรงเรียนก็ถึงบ้านแล้ว...  วันศุกร์สุดสัปดาห์ ครูจะพานักเรียนไปไหว้พระและสวดมนต์ทำนองสรภัญญะบนศาลาวัดที่ติดกับโรงเรียน บางทีพระสงฆ์จะมาเทศน์สอนนักเรียนด้วย แล้วครูใหญ่ทานก็อบรมให้ข้อคิดก่อนกลับบ้าน เรียกชั่วโมงนี้ว่าชั่วโมงประชุม

นี่แหละชีวิตประจำวันในโรงเรียน...คราวหน้าจะเล่าให้ฟังว่าผลการเรียนของฉันเป็นอย่างไร  ฉันจะได้เลื่อนชั้น ป.2 รึเปล่า .....

 

**อย่าลืมติดตามนะคะ…** ^__^