“พันหมื่นถ้อยคำ ...
ก็ไม่ทิ้งรอยจรดจารึกไว้เท่าหนึ่งการกระทำ”
บางครั้งยิ่งพูด ... ยิ่งเมา(คำพูด) ยิ่งหลงทาง ยิ่งไกลจากสิ่งที่ต้องการจะสื่อ
หลายครั้งยิ่งเขียน...ยิ่งสับสน ยิ่งห่างไกลจากความรู้สึกอันแท้จริง
ใคร่ครวญดูแล้ว... แท้ที่จริง ถ้อยคำบางคำก็มิได้มีความหมายอะไร
เพราะเราปรุงแต่ง กลั่นเกลาเพื่อให้เป็นคำพูดที่ใช้สื่อสารกับคนอื่น ...
แต่อาจไม่ได้หมายความตามนั้นจริง ๆ
หันมาถามตัวเองอีกครั้ง...
ควรแล้วหรือที่จะหลงใหลยึดติดอยู่กับ “กับดักแห่งถ้อยคำหรือสำนวนโวหารใด ๆ” ที่ไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองอย่างลึกซึ้ง จริงจังจากภายใน แต่ใช้เพียงเพื่อเป็นเครื่องมือให้เกิดผลบางสิ่งที่เราต้องการ...
อมยิ้มกับสิ่งที่คิดแล้วรีบบันทึก...บอกตัวเองว่า...
อย่าเอาแต่มัวเมากับ “ถ้อยคำ” ที่เพียรปรุงแต่งกันให้มากนักเลย...เร่ง “ทำ” สิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างจริงจังจะดีกว่า
(^___^)
สวัสดีค่ะ
สบายดีนะคะ...
บางครั้งก็หลงทางค่ะ...มันงง...
สวัสดีค่ะพี่แดง
เราอยู่ในโลกของการสื่อสารที่ปฏิเสธไม่ได้เลยค่ะ
เพราะคำพูด ภาษากาย ท่าทาง ก็ล้วนเป็นเครื่องมือสื่อสารกับคนอื่น...คนไม่มีรากจึงคิดว่าเราควรจะระวังค่ะ อย่าเป็นเหยื่อ..."เครื่องมือ" เหล่านี้ ให้มากเกินไป
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดี ค่ะ
บางครั้ง ก็รู้สึก ว่า ที่เราพูดไปกับใครบางคนนั้น เรามีความจริงใจไหม
เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ หรือเปล่า
เมื่อถามใจตัวเอง น่าตกใจ ที่คำตอบที่เราได้ รับมันบอกว่าในบางคราว เรามีการปรุงแต่งจริงๆ เพื่อ เหตุผลบางอย่าง
จะพยายามที่จะจริงใจ กับความรู้สึกตัวเอง ค่ะ
จะทำให้ มากขึ้น ให้ เห็นจริงอย่างที่คิด ค่ะ
จะคิดว่า ที่เขาทำไม่ถูกใจเรา เขามีเหตุผล จะไม่ตำหนิ ไม่ว่า ต่อหน้า หรือ ลับหลัง
จะพยายามค่ะ
ขอบคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะคุณsubah
อ่านคอมเม้นท์แล้วยิ้มเลยค่ะ...เหมือนอย่างที่คิดไว้เลยค่ะ...
บางครั้ง ก็รู้สึก ว่า ที่เราพูดไปกับใครบางคนนั้น เรามีความจริงใจไหม เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ หรือเปล่า เมื่อถามใจตัวเอง น่าตกใจ ที่คำตอบที่เราได้ รับมันบอกว่าในบางคราว เรามีการปรุงแต่งจริงๆ เพื่อ เหตุผลบางอย่าง
ขอบคุณมากนะคะ อย่างน้อยเราก็รู้ตัวแล้ว และจะได้ไม่หลงใหลในกับดักนั้น จนถอนตัวไม่ขึ้นค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่คนไม่มีราก
พี่คนไม่มีรากมีอะไรก็ช่วยสอนกอด้วยน่ะ
กอชอบที่พี่ ๆ สอนค่ะ
อีกอย่างนึง กออยากคุยกับเพื่อน ๆ ในบ้านของเพื่อน ๆ
มากกว่าที่จะมาตอบในบันทึกของกอเองให้คนใจร้ายมาอ่านบันทึกของกอค่ะ
แบบนี้แหละดีแล้ว งานนี้ไม่มีวันตามหากอเจอแน่นอนค่ะ อิอิ
เพราะกอจะไม่ใส่ชื่อจริงไปในบันทึกแล้ว ยังไงก็หาไม่เจอ
รักพี่คนไม่มีรากน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสุดสายป่าน
55555.....จะให้สอนอะไรคะ
พี่คิดว่า ไม่มีใครสอนเราได้ดีกว่า "ตัวเอง"
อ้อ...ที่รองมาจากตัวเองก็คือ "คนที่ไม่ชอบเรา" ค่ะ
จะใจร้ายไม่ใจร้าย...ก็ว่ากันไปค่ะ ใจร้ายอาจจะหมายถึง...หวังดีกับเราก็ได้นะคะ
อย่าหนีเลยค่ะ เพราะหนีอย่างไร หากเขาอยากตามหาจริง ๆ ...เขาก็หาจนเจอนั่นแหละ
สู้ ๆ ๆ ๆ กับความจริงกันดีกว่าค่ะ
(^___^)
สวัสดีครับคุณ
คนไม่มีราก
อืม...บันทึกนี้ยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าคุณคนไม่มีรากนั้นเลือกเป็นใบ้กับผมจริงๆ อิอิ
บางครั้งคำพูดนี้ถ้าวางไว้ไม่ได้ก็เจ็บปวด
พูดมากก็เมา 555 ชอบคำนี้นะครับ
เอ๊?...สงสัยเดย์ต้องหันมาบันทึกอะไรสั้นๆแล้วล่ะสิครับ บันทึกเดย์น่ะย๊าว ยาว ใส่ไม่ยั้งมาตลอด 555
ขอบคุณมากครับ มาระลึกถึงกันจ๊า
หาเจอก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ
เพราะกอบันทึกอย่างเดียวไม่มีให้เม้นแล้ว อิอิ
ส่วนเมล์กอก็ไม่ต้องไปเปิดเมล์อันนี้ของกอ
เพราะกอไม่มีเม้น กอก็ไม่ต้องเปิดเมล์อันนี้ด้วย
อิอิ แต่กอชอบพี่คนไม่มีราก แบบอย่างที่เคยบอกไว้
คนเราอยากถูกชะตากับใครมันก็เป็นของมันเองค่ะ
พี่คนไม่มีรากเคยบอกว่าเราขวางโลก
แต่บังเอิญว่ากอทั้งขวางโลกทั้งแหกคอก กอเลยอาการหนักหน่อยน่ะค่ะ อิอิ
รักและนับถือและเคารพพี่คนไม่มีรากมากมายค่ะ
อ๋อ หากว่ากอเห่าเห่า อิอิ
เหงาเหงาเมื่อไหร่ อยากจะโม้ กอจะขอมาโม้กับพี่คนไม่มีรากน่ะค่ะ
แล้วอย่าท้อใจในการทำงานน่ะค่ะ
คนเรามีชีวิตก็ต้องทำงาน แต่อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับงาน
ชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน ความสุขใจที่ทำความดีจะเป็นสิ่งที่แน่นอนที่สุด
รักน่ะค่ะ อิอิ แล้วจะมาบ่อย ๆ มาจนพี่คนไม่มีราก อ้วกแตกอ้วกแตนเลยค่ะ
มาอีกรอบนึงค่ะ
กออ่านบันพี่คนไม่มีรากอีกรอบนึงแล้ว
และเข้าใจแล้วด้วยค่ะ
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขอบคุณน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะน้องคนไม่มีราก
สวัสดีค่ะอาจารย์
อย่ายึดติดในถ้อยคำหวาน อย่าหลงใหลในคำชมอันปรุงแต่ง สี่ว่าถ้าเรารู้จักตัวเองสักนิด เข้าใจถึงความสามารถที่มี เราจะรู้ค่ะว่าคำพูดที่อีกฝ่ายสื่อมาจริงใจหรือเพียงแค่ลมปาก
แต่ยังงัยสี่ก็ยังชอบคำหวานนะค่ะ รื่นหูดี ฟังจบก็ยิ้มแล้วกลับไปคิดต่อ อ้อ! แอบด่าเรานั่นเอง เออ แต่ก็ดีที่อย่างน้อยไม่รู้สึกปรี๊ด จนลมออกหูให้ขายหน้าใคร
คำหวาน บวกคำจริงใจคงจะน่าฟังที่สุดค่ะ แต่ถ้าใครมาเจอสี่อาจจะได้คำจริงใจแบบพริกเรียกพี่แน่ๆ ค่ะ (เพราะหวานไม่เป็น)
ขอบคุณค่ะ :)
สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก
เจริญพร โยมคนไม่มีราก
ในสังคมมีทั้งสิ่งที่ควรพูดและไม่ควรพูด
ส่วนมากแล้วคนเรามักพูดกันมากกว่า ส่วนคนฟังมีน้อยกว่า
ธรรมชาติของคนเราเป็นเช่นนี้เอง
เจริญพร
สวัสดีครับ คุณ คนไม่มีราก
บันทึกนี้ผมตามเจ้าเดย์มาครับ (พวกบ้าเมฆเหมือนกัน...อิอิ)
เคยอ่านเจอมาว่า นักจิตวิทยาบอกว่าคนเราสื่อสารกันด้วย อวัจนภาษา (non-verbal communication) > วัจนภาษา (verbal communicaiton) หลายเท่า
แต่ข้อสรุปที่ว่านี่ดูเหมือนจะเป็นก่อนยุค e-mail และยุค internet ซึ่งมี webboard, blogs, etc. ไม่รู้ว่าจะยังจริงอยู่หรือเปล่า
มีข้อสังเกตบางอย่างครับ
1) แม้การกระทำจะไม่นับเป็นการสื่อสารด้วยถ้อยคำ แต่ผู้ที่ได้รับผลของการกระทำ มักจะเก็บความทรงจำนั้นไว้ทั้งด้วยความรู้สึก ทัศนคติ และถ้อยคำ (เช่น ถ้ามีใครทำไม่ดีกับเราเอาไว้ คิดขึ้นมาทีไร ก็อาจจะมีถ้อยคำทำนองว่า "คราวที่แล้ว เขาทำกับเราอย่างนี้" อยู่ในใจของเรา ;-))
2) คังซีฮ่องเต้ (ซึ่งเป็นกษัตริย์นักปราชญ์พระองค์หนึ่ง) เคยสอนพระโอรสไว้ว่า
"อย่าโง่เพราะหนังสือ"
โดยสรุปก็คือ "การอ่านหนังสือ ต้องไม่ถูกหนังสือหลอกเอาถึงจะดี"
ที่มา : หนังสือ วาทะฮ่องเต้ แปลโดย อดุลย์ รัตนมั่นเกษม หน้า 21-22
แม้คำว่า "หนังสือ" ในคำสอนของคังซีฮ่องเต้น่าจะหมายถึง หนังสือเล่มที่มีคนแต่งเอาไว้ แต่คิดๆ ไปผมว่า เราอาจจะตีความคำๆ นี้ว่าหมายถึง ข้อความที่มีคนเขียนเอาไว้ ไม่ว่าจะอยู่ในหนังสือเล่มหรือใน e-mail ใน blog ฯลฯ ก็ตามนะครับ
ชักจะยาว....ยิ่งเขียน....ยิ่งเมา....กระมังครับ ;-)
สวัสดีค่ะ
มาเรียนรู้การกระทำสำคัญกว่าคำพูดค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์ ...ผมเองเผลอเป็นประจำจริง ๆ ครับ..หลวงพ่อบอกว่า " โลกธรรม " ...ขอบพระคุณ ครับ