มนุษย์ย่อมมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

วิวัฒนการการพัฒนามนุษย์

มนุษย์มีการพัฒนาความเป็นมาตั้งแต่เริ่มต้นการเดินทาง  ในการขับเคลื่อนเพื่อความอยู่รอด มนุษย์จำเป็นต้องมีการฝึกฝนและการเรียนรู้ในรูปแบบต่าง ๆ   ในการเรียนรู้ครั้งแรก มนุษย์รู้จักการคิดค้นทำเครื่องเมือแบบง่าย ๆ  จากหิน ไม้ แต่ยังรู้จักการใช้ไฟ  และเหล็ก การนำสิ่งเหล่านี้มาใช้ได้กลายเป็นการพัฒนาที่ก้าวไปอย่างสำคัญ

การเรียนรู้ของมนุษย์ในเบื้องแรกถูกผูกติดกับครอบครัว และเผ่าพันธุ์โดยผ่านกิจกรรมการเลียนแบบจากหัวหน้าครอบครัว คือพ่อ  และหัวหน้าเผ่า พ่อบ้านจะเป็นผู้ฝึกลูกให้รู้จักความประพฤติที่เหมาะสม และความอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่เป็นอยู่  ดังนั้น การเรียนรู้ในยุคแรกๆ จึงเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของคนรุ่นก่อน ๆ

เมื่อเข้าสู่ยุคโลหะ มนุษย์เริ่มมีการเรียนรู้ในการทำเครื่องมือโลหะแบบง่าย ๆ รวมทั้งการทำการเกษตรในครัวเรือน มีการแบ่งงานภายในชุมชนและครอบครัว การแบ่งงานได้กลายเป็นการสร้างความชำนาญ เช่นการชำนาญทางด้านโลหะ การชำนาญด้านช่างไม้ เป็นต้น มนุษย์ในยุคนี้พึ่งพาเครื่องมือเพื่อสนองความต้องการขั้นพื้นฐานเพื่อการดำรงชิวิตให้อยู่รอด และเป็นความก้าวหน้าของมนุษย์ที่เกี่ยวกับการพัฒนาเครื่องมือเครื่องใช้  และเกิดความจำเป็นในการร่วมมือกันเพื่อสร้างการเรียนรู้โดยตรง นั่นก็คือการศึกษา ที่เกิดจากการเลียนแบบที่ไม่ตั้งใจ

จากบทความดังกล่าว จะเห็นได้ว่าทรัพยากรมนุษย์มีการพัฒนามาทุกยุคทุกสมัย  ตั้งแต่ในยุคหิน  ไม้  โลหะ  จนถึงยุคปัจจุบัน  บรรพบุรุษของเราได้สร้างการฝึกฝนแบบที่ง่ายที่สุดเพื่อความอยู่รอด  พัฒนาขึ้นมาเรื่อย ๆ  จนถึงปัจจุบันซึ่งมนุษย์เราสามารถเดินทางไปท่องอวกาศได้  ความก้าวหน้าของมนุษย์ที่ได้ผลิตเครื่องมือต่าง ๆ  จนกระทั่งวิวัฒนาการกลายเป็นผู้มีความชำนาญ  และเชี่ยวชาญทั้งช่างไม้  ช่างโลหะ  ช่างไฟฟ้า  ช่างอิเลคทรอนิกส์  ฯลฯ   การถ่ายทอดความรู้จากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง  การเลียนแบบ  ประกอบกับประสบการณ์ และความคิดสร้างสรรค์  ทำให้ทรัพยากรณ์มนุษย์เกิดการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง  และนำไปสู่การเรียนรู้อย่างยั่งยืนของมนุษย์ในที่สุด