สวัสดีครับ คุณ คนไม่มีราก

        บันทึกนี้ผมตามเจ้าเดย์มาครับ (พวกบ้าเมฆเหมือนกัน...อิอิ)

        เคยอ่านเจอมาว่า นักจิตวิทยาบอกว่าคนเราสื่อสารกันด้วย อวัจนภาษา (non-verbal communication) > วัจนภาษา (verbal communicaiton) หลายเท่า

        แต่ข้อสรุปที่ว่านี่ดูเหมือนจะเป็นก่อนยุค e-mail และยุค internet ซึ่งมี webboard, blogs, etc. ไม่รู้ว่าจะยังจริงอยู่หรือเปล่า

        มีข้อสังเกตบางอย่างครับ

        1) แม้การกระทำจะไม่นับเป็นการสื่อสารด้วยถ้อยคำ แต่ผู้ที่ได้รับผลของการกระทำ มักจะเก็บความทรงจำนั้นไว้ทั้งด้วยความรู้สึก  ทัศนคติ และถ้อยคำ (เช่น ถ้ามีใครทำไม่ดีกับเราเอาไว้ คิดขึ้นมาทีไร ก็อาจจะมีถ้อยคำทำนองว่า "คราวที่แล้ว เขาทำกับเราอย่างนี้" อยู่ในใจของเรา ;-))

         2) คังซีฮ่องเต้ (ซึ่งเป็นกษัตริย์นักปราชญ์พระองค์หนึ่ง) เคยสอนพระโอรสไว้ว่า

                 "อย่าโง่เพราะหนังสือ"

             โดยสรุปก็คือ "การอ่านหนังสือ ต้องไม่ถูกหนังสือหลอกเอาถึงจะดี"

         ที่มา : หนังสือ วาทะฮ่องเต้ แปลโดย อดุลย์ รัตนมั่นเกษม หน้า 21-22

         แม้คำว่า "หนังสือ" ในคำสอนของคังซีฮ่องเต้น่าจะหมายถึง หนังสือเล่มที่มีคนแต่งเอาไว้ แต่คิดๆ ไปผมว่า เราอาจจะตีความคำๆ นี้ว่าหมายถึง ข้อความที่มีคนเขียนเอาไว้ ไม่ว่าจะอยู่ในหนังสือเล่มหรือใน e-mail ใน blog ฯลฯ ก็ตามนะครับ  

        ชักจะยาว....ยิ่งเขียน....ยิ่งเมา....กระมังครับ ;-)