จิตตปัญญาศึกษากับการพัฒนาผู้เรียน

  ...ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับจิตตปัญญามาเล่า และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เผื่อจะได้

ผลิบานมากขึ้น ...เช้าวันอังคารสัปดาห์ที่แล้ว หลังจากที่ผมประชุมหัวหน้ากลุ่ม

สาระเสร็จผมก็รีบขึ้นสอนวิทยาศาสตร์ ชั้น ม.3/1 เพราะเลยมาเวลาเกือบ 20

นาที ทันทีที่ผมยืนหน้าห้องและสั่งให้นักเรียนเงียบเพื่อเตรียมพร้อมที่จะเรียนนั้น

ผมก็ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงพูดเสียงดังแทรกขึ้นมาว่า

      "ครูค่ะ วันนี้ ไม่ให้ทำสมาธิหรือค่ะ" ผมยังไม่ทันตอบ นักเรียนคนนั้นก็พูดต่อว่า

     "วันนี้ขอนั่ง 4 นาทีนะค่ะ"

ขณะนั้นผมไม่ทันตั้งตัว (ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นวางแผนว่า วันนี้จะไม่ให้นักเรียนทำ

สมาธิก่อนเรียนเหมือนทุกวัน เพราะเรียนแป๊บเดียวเวลาก็หมด)  และผมก็ให้

นักเรียนทำสมาธิตามเสียงร้องขอของนักเรียน

    หลังจากจบชั่วโมงนั้นผมกลับมาสะท้อนคิดว่า

  • เรามองข้ามสิ่งดีงาม (ที่กำลังปลูก) ไปเพียงเพื่อกลัวเสียเวลาหรือ?

  • "คำพูดของนักเรียน" ใช่หรือไม่? ว่าสิ่งที่เรากำลังปลูกกำลังผลิบาน

    ผมก็เฝ้าสังเกตนักเรียนที่เป็นเจ้าของคำพูดนั้นมานาน ทุกครั้งที่เขานั่งสมาธิ

ก่อนเรียนดูเขาจะทำด้วยความตั้งใจ ตั้งมั่น มีความสงบนิ่ง  คิดในใจว่าเขาคงมี

ความสุขด้วยกับการทำสมาธิ

    ทุกวันนี้ผมพยายามที่จะนำเอากระบวนการจิตตปัญญาที่พอมีความรู้ไปใช้ใน

ชั้นเรียน เช่น การให้นักเรียนทำสมาธิเพื่อสร้างความพร้อมก่อนเรียน  การสอน

ด้วยภาษาใจ  ฝึกสุนทรียสนทนา  ฝึกคลื่นสมองต่ำ ซึ่งคิดว่าน่าจะเริ่มผลิบาน

บ้างแล้ว จะพยายามเป็นส่วนหนึ่ง เล็กๆ ที่จะช่วยใช้จิตตปัญญาแก้ปัญหาให้

นักเรียนดี เก่ง และมีสุขอย่างแท้จริง และจะนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในโอกาส

ต่อไปครับ