จะเหงาหรือสงบ ก็เป็นเวลาที่ทำให้เราอยู่กับเนื้อกับตัวได้มากที่สุด

    ผู้เขียนคิดว่ายังไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคำ สองคำนี้ สักเท่าไหร่

เหงา...

  สงบ....

เพราะดูเหมือน จะเป็นอาการที่เกิดในสภาวะแวดล้อมที่คล้ายๆกัน

.... เงียบ ...สงัด ...โดดเดี่ยว.... ห่างไกลจากสรรพสิ่ง ที่รบกวน

 หรือจะเป็นความหมายความรู้สึกเดียวกัน เพียงบัญญัติคำใช้คนละคำ

แต่..ไม่ใช่หรอก ไม่เหมือนกัน ต่างกันริบลับ

เหงา คือ ความโหยหา คิดคำนึง อ้างว้าง เดียวดาย และรอคอย แม้จะหมดโอกาสการพบเจอไปแล้วก็ตาม

สงบ คือ ไม่รบกวน ไม่มีสิ่งใดมารบกวนให้วุ่นวาย ไม่ได้รอใคร พอใจกับปัจจุบัน และอนาคตที่เบิกบาน

  ที่จริงความหมายคงมีอีกมากมายกว่านี้ แต่ผู้เขียนก็จำกัด เอาจากสิ่งที่เคยเกิดเคยเป็น

แต่คิดว่า จะเหงาหรือสงบ ก็เป็นเวลาที่ทำให้เราอยู่กับเนื้อกับตัวได้มากที่สุด และคอยดูเถอะ จะมีจุดหนึ่ง ที่พอเหมาะพอดี จนหลายๆคนอย่ากเข้าไปอยู่ในอาการเช่นนั้นอีก

  

และ ณ เวลาหนึ่ง

ที่มักทำให้เราทั้งเหงา ทั้งสงบ

ก็คือ ยามตะวันยอแสงนี่เอง