• เมื่อก่อน ถ้าเกิดทุกข์ใจหรือจิตใจวุ่นวายเมื่อไร ผมก็จะพยายามพิจารณาธรรมให้เกิดปัญญา (ชั่วคราว) เพื่อที่จะดับทุกข์ 
  • แต่เมื่อฝึกมากขึ้น ปริยัติจากครูบาอาจารย์มากขึ้น ถึงได้ทราบว่า จริง ๆ แล้ว ไม่ต้องไปดับทุกข์หรือทำให้จิตใจสงบ แค่ใช้สติตามรู้เฉย ๆ ให้เห็นกายกับใจตามความเป็นจริง แต่ถ้าเราไปดับทุกข์ไปพยายามให้จิตใจสงบแล้ว เราก็จะไม่เห็นธรรมชาติของกายและใจตามความเป็นจริง
  • ------------
  • แต่มือใหม่(อย่างกระผม) อินทรีย์ยังไม่แก่กล้านั้น ธรรมะที่มีส่วนใหญ่จะเป็น "ธรรมสัญญา" คือ ได้มาจากการอ่านการท่องการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นหลัก ยังไม่เข้าสู่ใจ ดังนั้น เมื่อมีทุกข์เมื่อไร ก็จะกระเด็นกระดอน จิตใจวุ่นวาย ไปตามแรงแห่งทุกข์ ธรรมะที่เคลือบใจอยู่ก็พลอยหลงลืมเปิดตำราไม่ทัน จึงเป็นเหตุให้ต้องพิจารณาธรรมเข้ามาสู้กับทุกข์ เพื่อดับทุกข์ เพื่อสร้างปัญญาชั่วคราวไปใช้ในการดำเนินชีวิตต่อไป