สวัสดีครับ

เกิดข้อสังเกต  และสิ่งที่เห็นในช่วงนี้...

เป็นเรื่องของบุคลากรทางสุขภาพ  ในองค์กรที่ทำงานอยู่

มีคนที่ล้มป่วยทุกๆวัน  เป็นการเจ็บป่วยที่เมื่อมองย้อนไปหาสาเหตุแล้ว

ปัจจัยที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ

       เรื่องของภาระงานที่หนัก  และเพิ่มขึ้น

เช่นที่หอผู้ป่วย  มีเรื่องราวที่เปลี่ยนแปลงไปคือ

     ก่อนหน้านี้เราจะมีผู้ป่วยที่เข้ารักษาตัวเฉลี่ย 30-40 คน

     แต่ตอนนี้  ยอดผู้ป่วยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 50-60 คน

     เป็นปริมาณที่เพิ่มขึ้น แบบไม่สามารถลงมาได้อีกเลย...

    

    วันก่อนมีน้องพยาบาลท่านหนึ่งเป็น typhoid  ต้อง admit ไป 3 วัน

    ต่อมาก็เป็นพยาบาลอีกท่าน  ...ต้องนอนไป 4  วัน

    มีผู้ที่ตั้งครรภ์อ่อนๆ กลาง แก่  ตั้งขึ้นทำงาน  แบบไม่มีวันหยุด

    เป็นความจำเป็น  ที่ไม่สามารถพักได้  เพราะว่ายอดที่มาก  ไม่มีใครแล้ว...

  

   วันก่อนขึ้นมาทำงานตอนเช้า  พบน้องพยาบาลท่านหนึ่ง  ต้องใส่เข็มฉีดยาไว้

   เพื่อฉีดยาโรคกระเพาะอาหารที่กำเริบ...

   ได้ขอเก็บภาพไว้...

   เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้นก็เกิดความรู้สึกหลายๆอย่างขึ้นมา...

   เป็นความรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย...  กับความเจ็บป่วยของผู้คน  แม้กระทั่งผู้ดูแล

 

   และก็มีหลายๆกรณี  อย่างองค์กรแพทย์ ของเราที่มี 4 คน

  ทุกๆเดือนจะต้องมีคนล้มป่วย   โดยเฉพาะคืนที่เราอยู่เวรแล้วต้องต่อเช้าเลย

  บางครั้งก็ไม่ไหว...  ต้องมาต่อตอนเช้า

  จึงมีหลายครั้งที่พี่ๆ น้องๆ  ต้องลากันครึ่งวัน  หรือว่าลาป่วยไป1 วัน

  เพราะถ้าใครอยู่เวร...ก็หมายถึงการอยู่ 24 ชม  และต้องมาต่อเช้าโดยที่ไม่ได้พัก

  การอยู่ 24 ชม  นั้นต้องรับผิดชอบ ER  ทุกๆ  case  และรับผิดชอบห้องคลอด  รับผิดชอบหอผู้ป่วยใน40-60 คน

  สรุปแล้วคือการรับผิดชอบทั้งโรงพยาบาล.........

 

   แต่ทุกๆคนก็ทำมาเช่นนี้ 2 ปีแล้ว  เหมือนทุกอย่างจะกลายเป็นเรื่องที่ธรรมดาไป 

   ยกเว้นเวลาที่เริ่มเจ็บป่วย...

 

   ช่วงก่อนที่ผมเองได้ป่วยไป

   เป็นการป่วยทางกาย  ที่ไม่ได้นอนต่อกัน2-3 คืน

  ทำให้ร่างกายอ่อนล้า...อยู่ๆก็ความดันต่ำ  หัวใจเต้นช้า....

   รู้สึกสัมผัสถึงความเจ็บป่วยที่รุนแรง

  และรู้ว่าความตายอยู่ใกล้เราเข้ามาทุกที....

 

 

   อย่างเช่น 2 วันนี้ที่ทำงาน 2 คนสำหรับหมอ

   ก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บป่วยที่อาจจะเริ่มเข้ามาเยือน

  เป็นความรู้สึกว่า  Viral กำลัง attack  เรา

   คือการมีอาการ  ร้อนๆ  หนาวๆ  ปวดตามตัว  ไข้ต่ำๆ

 

  จึงเริ่มพยามใช้จิตกำหนดไปที่กาย  ความรู้สึกที่เจ็บป่วย

  และอธิฐานจิตว่า  ขออย่างเป็นอะไรมากกว่านี้เลย  เพราะไม่เช่นนนั้นวันนี้อาจจะมีหมอคนเดียว

  เพราะท่านหนึ่งลาไปประชุม  ท่านผอ  ต้องไปรับรถส่งต่คันใหม่

  ก็ได้ผลครับ

  แปลกมากที่ความป่วยดูเหมือนเขาจะหายไปจากเรา  แต่ก็เป็นชั่วคราว  เหมือนเขาให้เวลาเรา

  เพราะว่าพอทำงานเสร็จแล้ว...อาการร้อนๆ  หนาวๆ  ปวดตามตัวก็เริ่มมาอีกครับ

 

   คงต้องไปพัก ลองดูว่าเขาจะหาย  หรือว่าเราจะต้องโดนตรวจเลือดและฉีดยา...

   ^_^........