วันนี้เดินทางไปนั่งประชุมในฐานะที่คนเขาตั้งให้ว่าเป็นผู้ทรงคุณวุฒิครับ ตำแหน่งที่ไม่ค่อยอยากรับเลยครับ มันอึดอัดยังงัยก็ไม่รู้ (แล้วจะเล่าให้ฟัง) สถานที่จัดการประชุมคือ คณะศิลปศาสตร์ มอ.หาดใหญ่ครับ เดิมคิดจะแวะไปดูห้องทำงานใหม่ของ useablelab และรุ่นพี่ที่อยู่คณะวิทยาการจัดการด้วยครับ แต่นึกขึ้นได้ว่า วันนี้วันอาทิตย์ ฮือ แต่สุดท้ายก็ได้เจอสองสาวประจำ g2k ครับ โดยบังเอิญ

ปกติถ้าให้ผมคอมเม้นต์โครงการวิจัยกีรออาตีย์ ผมจะปฏิเสธครับ กลัวว่า เวลาผมเสนอแล้ว เขาจะหาว่าผมไม่เข้าใจกีรออาตีย์ ซึ่งความจริงผมว่า ผมเข้าใจมันพอใช้ แต่ทางกลับกันคือ ผมรู้สึกว่า ผู้พูดมีภาษาวิจัยต่างกับผมมากกว่า เลยมองไม่ค่อยเห็นในสิ่งที่ผมเสนอ (สุดท้ายผมก็เจอคำพูดนั่นอีกจนได้ เบื่อจริงๆ)

แต่รอบนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยครับ เนื่องจากผู้ประสานงานโหนดอิสลามศึกษาฯ อย่างตูแวคอดีเยาะห์ บอกว่า จำเป็นต้องให้ผมเป็นผู้ทรงคุณวุฒิพิจารณาโครงการชุดนี้ และต้องคอมเม้นท์ต่อหน้าคณะกรรมการ สกว.ภาคด้วย เพื่อยืนยันว่า โหนดมีคนที่จะช่วยดูแลโครงการวิจัยได้แล้ว ไม่ต้องทำให้หลายรอบเหมือนแต่ก่อน (หวังว่าโครงการต่อๆ ไปจะได้อนุมัติเร็วขึ้น)

เพื่อประโยชน์ส่วนรวมครับ เลยต้องรับปากไป พร้อมๆ กับคำบ่นครับ ยิ่งพอดูโครงการแล้ว ก็รู้สึกทันทีว่า แย่แน่ตู คนปากเสียอย่างผมจะทำอย่างไรให้คำพูดมันเบาลง เพราะโครงการที่ผมอ่านมันต่างคอนเซปท์กับผมเลย ที่สำคัญแนวคิดเกี่ยวกับโครงการชุด ผมเป็นคนริเริ่มและเสนอให้โหนดอิสลามศึกษาฯ แล้วพอเขาไฟเขียว โครงการนี้ก็เลยถูกเสนอขึ้น ดังนั้นโดยหลักการ ผมจึงพอจะบอกได้ว่ามันตรงหรือเบี้ยวจากหลักการที่ทำไว้ (งานนี้เรื่องใหญ่จริงๆ ครับ)

เพื่อไปถึงห้องประชุม ก็ได้เจอะเจอกับทีมวิจัยจากสตูลครับ ผมสังเกตเห็นคุณครูท่านหนึ่ง ท่านมองผมบ่อยๆ (ผมก็มองท่านด้วย) ผมเดาว่า ท่านต้องเป็นครูของน้องชายผมแน่ๆ หรือไม่ก็คนที่อยู่ใน กศน.สตูล บ้านน้าของผม สุดท้ายผมก็ได้รับโน้ตมาแผ่นหนึ่ง ถามว่า "ใช่นามสกุลสองเมืองหรือเปล่า" ผมเลยหันไปคุยด้วยครับว่า ใช่ครับ สองเมืองครับ จารุวัจน์ สองเมือง คุยกันเลยทราบว่า ท่านชื่อ คุณครูชอุ่ม ครับ ครูจาก รร.สตูลวิทยา ฮือ ใช่ใครที่ไหน ครูของน้องชายผมเอง (และคิดว่า พี่ๆ ของผมด้วย ก็พี่ๆ และน้องผมจบจากโรงเรียนนี้ทั้งหมดเลยครับ มีผมคนเดียว จบจาก รร.พัฒนาการศึกษามูลนิธิ) คุณครูบอกว่า ตั้งแต่สมัยน้องผมเรียนแล้ว ท่านเรียกแต่ นายสองเมืองครับ จำง่ายดี

คนต่อมาที่ทักทายระหว่างการประชุมคือ คุณจิ๋ว (สกว.) คราวนี้คุณจิ๋ว ถามว่ารู้จักพี่สาวคนที่สองผมหรือเปล่า พี่เขาสงสัยเนื่องจากพี่สาวผมส่งรูปไปให้ ปรากฏว่าในรูปพี่สาวมีผมอยู่ด้วย พอสังเกตนามสกุลก็พบว่า นามสกุลผมเหมือนกับนามสกุลเก่าของพี่สาว สรุปว่า ได้เฉลยไปอีกข้อสงสัยครับ

การประชุมวันนี้ กลายเป็นวันที่ทำให้ผมพูดมากๆๆๆ จริงๆ ครับ สงสัยเพราะรอบนี้มีผู้ทรงคุณวุฒิมาเพียงสามสี่คน ยิ่งประเด็นสุดท้ายเรื่องการจัดการเรียนการสอนบูรณาการอิสลามของทีมสตูลแล้วหยุดพูดไม่ลงครับ ฮา

เนื่องจากการพิจารณาโครงการทำแบบรวมๆ กันหลายๆ โครงการ เลยทำให้ประเด็นที่ผมจะเสนอเบาลงไปเยอะครับ ถ้าลงลึกเป็นรายโครงการสงสัยมันหยดกว่านี้แน่ๆ หลายโครงการยังต้องพัฒนาโจทย์ให้ชัดใหม่ครับ อันนี้ไม่เป็นไร

เสร็จประชุม คนที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คือ ผู้ประสานงานโหนดครับ เนื่องจากเป็นไปตามเป้าหมายของเธอคือ ไม่ต้องเข้าที่ประชุมภาคอีกแล้ว ปรับแก้ไขแล้วก็เซ็นต์สัญญาได้เลย ซึ่งผิดกับเจ้าของโครงการหลายท่านที่มาถามผมว่า ตกลงโครงการผม (ที่ไม่ใช่ผู้เขียน) ผ่านหรือเปล่า? ซึ่งผมก็ตอบว่า ผ่านซิ แต่ต้องปรับแก้ (จริงๆ ผมก็ไม่รู้หรอกว่า ผ่านหรือเปล่า แต่พูดเป็นกำลังใจให้กันก่อน)

กลับมาถึงบ้านสามทุ่มครึ่งครับ ฮือ กลับบ้านดึกในสถานการณ์ปัจจุบันไม่ค่อยดีเท่าไรครับ แต่ก็อัลฮัมดุลิลลาห์ที่ภารกิจสำเร็จลุล่วงด้วยดี สำหรับพรุ่งนี้ ผมจะไปร่วมการสัมมนาวิชาการที่ มอ.ปัตตานีครับ ประเด็นน่าสนใจ และที่สำคัญเกี่ยวกับงานวิทยานิพนธ์ด้วยครับ งานนี้ไม่เข้าขาดทุนแย่เลย