เพื่อนเก่า จากไป ทิ้งไว้แต่ความทรงจำ

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เพื่อนที่ทำงานเป็นที่ดินอำเภอหนึ่งของเชียงราย โทร.มาแจ้งข่าวว่า จำเพื่อนคนที่ชื่อ ...นิรันดร์ ปัญญา..ได้หรือไม่

ผู้เขียนบอกว่าจำได้ เนื่องจากคนดังกล่าว สมัยเรียนชั้น ม.ศ.๔ (หลักสูตรเดิม)แผนกศิลป์-คณิตฯที่โรงเรียนธรรมราชศึกษา วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ได้เรียนร่วมห้องเดียวกัน เป็นคนที่เรียนเก่งในห้อง วิชาคณิตศาสตร์จะสอบได้ลำด้บที่ ๑ ของห้องเสมอ นอกจากนี้ยังเป็นคนมีอัธยาศรัยไมตรีดีมาก เพื่อนคนไหนไม่เข้าใจวิชาคณิตฯ ก็จะติวให้ก่อนสอบ

นอกจากนี้ นิรันดร์จะเป็นคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ใครจะพูดจะว่าอะไร จะไม่เถียง บนใบหน้าจะมีรอยยิ้มให้เสมอ แถมยังหน้าต่อหล่อเหลาอีกด้วย  จึงเป็นที่รักของเพื่อน ๆ ผู้เขียนเองไม่ชอบวิชาคณิตศาสตร์ คะแนนจะไม่ค่อยดี ก็เคยอาศัยเพื่อนคนนี้ช่วยติวให้ในบางคราว แต่เคยสอบภาษาอังกฤษเคยได้ลำดับที่ ๑ ในห้อง ระยะหลัง ๆ มาเอาแค่ผ่าน เนื่องจากในช่วงเรียนได้รับคัดเลือกให้เป็นเลขาประธานนักเรียน วัน ๆ ทำแต่กิจกรรม และประชุม เรียนจบมาได้ก็บุญแล้ว

เพื่อนได้แจ้งว่า.เพื่อนเก่า เขาไปก่อนแล้ว ...นิรันดร์ ได้เสียชีวิตแล้ว เนื่องจากได้รับอุบัติเหตุรถคว่ำที่อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ขณะเดินทางไปทัศนศึกษา และเพื่อนร่วมรุ่นได้ไปร่วมงานเมื่อเย็นวันที่ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๒ ที่อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

ขณะมีชีวิตอยู่ได้ข่าวว่า...เพื่อนได้รับคัดเลือกเป็นกรรมการสหกรณ์สันป่าตอง นัดจัดรายการวิทยุชุมชน และขายประกัน นอกจากนนี้ได้ยังเป็นหัวหน้าคณะซอการละเล่นพื้นบ้านของชาวเหนือด้วย

...ด้วยคุณความดี และบุญกุศลที่เพื่อนได้บำเพ็ญมา ได้เป็นพลปัจจัยเกื้อหนุนเป็นบุญบารมีนำไปสู่สุคติในภพหน้าเทอญ...

                         คุณความดีที่เพื่อนทำไว้นั้น

                         ไม่มีวันเสื่อมหายไปภายหน้า

                         กายอาจเลือนลับหายจากสายตา

                          ความดีไม่ลาลับหายจากสายใจ