ตอนที่ ๑   ตอนที่ ๒     ตอนที่ ๓  ตอนที่ ๔    ตอนที่ ๕    ตอนที่ ๖ 

ตอนที่ ๗   ตอนที่ ๘     ตอนที่ ๙  ตอนที่ ๑๐  ตอนที่ ๑๑   ตอนที่ ๑๒

ตอนที่ ๑๓ ตอนที่ ๑๔   ตอนที่ ๑๕ ตอนที่ ๑๖  ตอนที่ ๑๗  ตอนที่ ๑๘

          ผมขอบทความที่มองระบบการศึกษาไทยอย่างครอบคลุมรอบด้าน   และเห็นภาพเชิงประวัติศาสตร์ ของ ดร. กฤษณพงศ์ กีรติกร นักวิทยาศาสตร์และนักการศึกษาที่ดีและเก่งที่สุดคนหนึ่งของสังคมไทย   เอามาเผยแพร่ต่อดังต่อไปนี้   โดยที่บทความนี้ยาวกว่า ๕๐ หน้า    จึงทยอยลงหลายตอน


          ขอชักชวนให้ค่อยๆ อ่านอย่างพินิจพิเคราะห์ จะได้ประโยชน์มาก    

 

วิกฤติ    กระบวนทัศน์  มโนทัศน์  เพื่อการปฎิรูปการศึกษา

กฤษณพงศ์ กีรติกร


ต่อจากตอนที่ ๑๘


          โลกไซเบอร์ - จากมุขปาฐะสู่ข้อมูลอิเลคทรอนิกส์   จากความจริงสู่ความเสมือนจริง

          การถ่ายความรู้ข้อมูลเปลี่ยนไปจากสภาพมุขปาฐะ  สู่การถ่ายทอดผ่านการเขียนและการทำหนังสือที่มีอายุเกือบพันปี    ในจีนและเอเซียใต้และเอเซียกลางหลายส่วน  เกิดการสร้างหนังสือจำนวนมากโดยการใช้บล๊อกไม้    ในยุโรปเกิดระบบการพิมพ์โดย Gutenberg    นอกจากหนังสือมีวัฒนธรรมเผยแพร่ความรู้วิชาการระหว่างนักวิชาการผ่านวารสารวิชาการที่มีอายุกว่าสามร้อยปี   ห้องสมุดเป็นแหล่งค้นคว้าความรู้  จนปัจจุบันกลไกสำคัญเป็นการหาข้อมูลผ่านอินเทอร์เนต   ได้ข้อมูลในรูปอิเลคทรอนิกส์    พฤติกรรมการหาความรู้เปลี่ยนไป จากการที่ผู้หาข้อมูลต้องมีวิจารณญานและพลังคัดสรร (selective) สูง   เลือกหาข้อมูลเพียงพอกับความต้องการ (as needed)   สังเคราะห์ความรู้และเกิดปัญญาจากข้อมูลจำนวนจำกัดและที่สำคัญ     เปลี่ยนมาใช้ search engine สำเร็จรูป   ตักตวงเก็บเกี่ยวข้อมูลมากเกินความต้องการ  และถูกท่วมท้นด้วยข้อมูลมากมาย  เป็นอาการสำลักข้อมูล   จนยากจะย่อยและสังเคราะห์ให้เกิดความรู้

 


 

          มนุษย์ต้องการอาหารกาย  อาหารใจ  อาหารจิต  แม้ท้องจะว่างหรือเต็ม  ใจและจิตก็ต้องการเติมให้เต็ม  ในชีวิตของคน  การเห็น (seeing)    การดู (watching)   การได้ยิน (hearing)  และการฟัง (listening)    สร้างให้เกิดอารมณ์สุขทุกข์  รวมทั้งจินตนาการและสุนทรียะ  มนุษย์สมัยก่อนอาศัยการเห็นการดูการได้ยินและการฟังจากเรื่องในโลกจริงเป็นหลัก   มนุษย์ใช้ชีวิตและใช้เวลาในโลกแห่งความจริง   มนุษย์ในอดีตแยกแยะได้ระหว่างสิ่งที่ปรากฏ   ความจริง   และสัจจะ  แยกได้ระหว่างโลกจริงและโลกจินตนาการ   ปัจจุบันเทคโนโลยีสารสนเทศทำให้ความเหนือจริงหรือความเสมือนจริง (surrealistic)  เป็นเหมือนความจริง  มนุษย์จึงอยู่ในโลกเสมือนจริงมากขึ้น    ใช้เวลาและความคิดในโลกความเสมือนจริง   จนหลายคนอยู่ในสภาวะหลอน (hallucinating)   เป็นสิ่งที่ควรศึกษาต่อไปถึงมนุษย์ใหม่ที่เติบโตมาในโลกเสมือนจริงนี้

 

          บทความชุดนี้เป็น master piece ด้านให้ความลุ่มลึกในการทำความเข้าใจระบบการศึกษาไทย    ต้องอ่านอย่างพินิจพิเคราะห์จึงจะได้รับประโยชน์เต็มที่


วิจารณ์ พานิช
๒๖ พ.ค. ๕๒