ที่ตั้งความหวังไว้ว่าต้องการมังกรคาบแก้ว สุดท้ายขอให้มองเห็นเป็นไส้เดือนครูก็พอใจแล้ว

 

                 การฝึกนักเรียนที่เรียนดีให้แต่งกลอนได้เป็นเรื่องธรรมดา  เพราะเด็กเก่งเอง  ครูให้แนวทางเล็กน้อยเขาก็เข้าใจแล้ว    แต่......การฝึกนักเรียนที่อ่อน ซุกซน สมาธิสั้น  ไม่สนใจการเรียน  เหลวไหลให้แต่งกลอนได้นี่สิ....โหดสุดๆ   

 

                อธิบายก็แล้ว   ให้ดูตัวอย่างก็แล้ว   ฝึกคำคล้องจองก็แล้ว  ให้ดูแผนผังประกอบก็แล้ว   ที่ตั้งความหวังไว้ว่าต้องการมังกรคาบแก้ว  สุดท้ายขอให้มองเห็นเป็นไส้เดือนครูก็พอใจแล้ว   ความหวังที่ริบหรี่ของครูภาทิพก็คือให้เด็กแต่งเลียนแบบครูกลอนสุนทรภู่   (กิจกรรมหลังจากนักเรียนได้อ่านนิราศภูเขาทองแล้ว)  โดยครูจะขึ้นคำประพันธ์ให้ ๑ วรรค  นักเรียนแต่ละคู่(นักเรียน ๒ คน/๑ใบงาน)   แต่งต่ออีก ๓ วรรค  เนื้อหาต้องเป็นเรื่องราวสอดคล้องกับวรรคที่ครูเริ่มต้นให้   ตัวอย่างเช่น 

 

                กลอนครู
 ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์                          
 มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต 
แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร                                           
 จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา
 
                กลอนล้อ
 ถึงโรงเรียนเรียนรู้กู้ศรีศักดิ์               
.......................................
………………………………                                  ……………………………….
 
 
                กลอนครู
 ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก                        
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
 ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป                                             
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน
 
กลอนล้อ
                               
ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมาขนม
 ................................................
 ………………………………….......     
 ……………………………….........
 
 
                กลอนครู
 
 ถึงหน้าวังดั่งหนึ่งใจจะขาด                              
คิดถึงบาทบพิตรอดิศร
 โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร 
                   
แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น
 
 
                กลอนล้อ
 ถึงหน้าครูหนูดั่งใจจะขาด                                
................................................
................................................
................................................
................................................
                  

ผลการนำไปใช้   ใน ๑ คาบ นักเรียนสามารถเขียนงานได้   ๒  บท  จำนวน  ๕ คู่      

๑ บท   จำนวน  ๑๐ คู่  เฮ้อ! เพียงเท่านี้ ครูก็ชื่นใจแล้ว.........