เรื่องความรัก

...เธอสอนฉันให้ชื่นชมพฤษา
สอนให้รู้ค่าของมวลดอกไม้
สอนให้ฟังเสียงนกร้องชื่นใจ
สอนให้ยิ้มได้อิ่ เอม อุรา
...เธอสอนฉันให้มองจันทร์สุดสวย
บึงน้ำลำห้วยฟ้าสวยหนักหนา
ผีเสื้อหลากสีโบกบินไปมา
น้ำค้างบนหญ้าล้าแสงตะวัน
...แต่พอเธอสอนให้ฉันรัก
ฉันก็ประจักษ์รักใช่สวรรค์
ได้รู้รสความโศรกเศร้าจาบัลย์
เธอกลับสอนฉันให้หลั่ง น้ำตา
...เธอสอนฉันให้วุ่นวายคิดถึง
ยื้อยุดฉุดดึงฉันตกยอดผา
เธอ สอน ฉัน ตรมทุกข์ทรมา
โธ่ เธอไม่น่ามาสอนฉันเลย....