ตลาดกับวิถีที่เปลี่ยนไป

ตลาดเป็นแหล่งค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า ของคนไทย ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน ตลาดจึงเป็นศูนย์กลาง ในการพบปะ ของผู้คน บรรดาแม่บ้าน ที่มาได้พบปะกัน มีเรื่องราว มาเล่าสู่กันฟัง มีหลายเรืองราวที่ออกมาจากตลาด จะเป็นเรื่องการเมือง เรื่องชาวบ้าน สารพัดเรื่องราวน่าสนใจที่มีให้ได้ศีกษาในตลาดบ้านเรา ตลาดปัจจุบันซบเซาลงมาก อาจเนื่องจากวิถีชีวิตของผู้คนที่เปลี่ยนไป ต้องการความสะดวกสบายมากขึ้น ห้างสรรพสินค้าต่างชาติเปิดขึ้นมาแข่งกันกันอย่างมากมาย เข้าถึงทุกซอกทุกซอย สินค้ามีให้เลือกอย่างหลากหลาย จัดระบบสินค้าเป็นหมวดหมู่ ทำให้การจับจ่ายใช้สอยของคนไทยง่ายขึ้น ที่สำคัญมีที่จอดรถกว้างขว้าง ซึ่งเหมาะสมกับยุคปัจจุบัน ผมเป็นหนึ่งที่ชอบเข้าตลาด ไม่ว่าจะเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ หากมีโอกาส สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือเข้าชมตลาด ตอนเป็นเด็ก แม่ก็ใช้ไปซื้อของที่ตลาด เป็นวัยรุ่นก็เคยไปขายของที่ตลาด ณ.ปัจจุบันยังโดนภรรยาใช้ให้ไปตลาดอยู่เลย ซึ่งอาจจะเป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ ถ้าหากไม่ได้เดินทางไปไหน ในตลาดมีอะไรน่าสนใจหลายอย่าง บางทีได้พบปะเพื่อนเก่าๆ สมัยเรียน คุยกับพ่อค้า แม่ค้า ถามถึงสารทุกข์สุกดิบ กัน หรือจะต่อราคาสินค้าหากคุณยังไม่พอใจในราคาที่เขาขาย มันเป็นอะไรที่ตื่นเต้น มากกว่าห้างสรรพสินค้า ที่เราต้องจ่ายตามราคาป้ายที่เขากำหนดไว้ จะถูกจะแพง ก็ต้องซื้อ เป็นอะไรที่ไม่ได้แสดงถึงความสามารถของตนเองได้เลยในการเจรจาต่อลอง ความรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้ซื้อ การกำหนดราคาเป็นเรื่องของนายทุน ทั้งๆ ที่เงินอยู่ในมือเรา หลายคนคงได้ยินคำนิยามของตลาดในภาพลักษณ์ที่แตกต่างกัน เช่น พวกแม่ค้าปากตลาด และอีกหลายๆ คำพูด แล้วแต่จะมุมมองของแต่ละคน แต่ปัจจุบันตลาดยุคใหม่เขาพัฒนาแล้ว วันนี้ คุณเข้าไปในตลาด คุณก็จะพบกับ พ่อค้า แม่ค้า ที่มีวุฒิการศึกษา ทุกระดับ ปวช. ปวส. ปริญญาตรี-โท หรืออาจจะได้พบกับระดับดอกเตอร์เลยก็ได้ ด้วยกับระบบการผลิตนักเรียนนักศึกษาของเราจบมามากมาย แต่ไม่งานรองรับ ตลาดจึงเป็นแหล่งหนึ่ง ในการทำมาหากิน ของคนกลุ่มนี้ เราจะเห็นได้ว่า ตลาดในยุคนี้ จะมีการจัดรูปแบบของตลาดไว้หลากหลาย เพื่อดึงลูกค้าจากห้างลงมาสู่ระบบตลาด ไม่ว่าจะเป็นตลาดเปิดท้าย ตลาดนัด ตลาดถนนคนเดิน ส่วนคนขาย ก็เป็นพวกลูกหลานเราที่จบมาแล้วยังไม่มีงานทำ บางคนติดป้าย ขนมจีนปริญญาตรี มีรูปถ่ายเป็นการรับประกันคุณภาพด้วย ซึ่งคุณต้องเคยเห็นถ้าคุณมีรสนิยม เที่ยวชมตลาด ผมว่านี่เป็นภาพสะท้อนของสังคมบ้านเรา ได้ดีอย่างหนึ่ง เราพยายามกับการที่จะส่งลูกหลานเราเข้าไปยังโรงเรียนที่ดีที่สุด มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด จะหมดเงินหมดทองไปเท่าไหร่ไม่ว่า ลูกจะเรียนกวดวิชา จะเสริมภาษา จะเสริมจิตนการ มีโรงเรียนกวดวิชารองรับคุณๆ ทุกแขนง ตั้งเป้า ตั้งความหวังไว้สูง ถ้าเป็นไปตามเป้าหมายก็ โอ นะ แต่จะมีซักกี่ราย ที่ตะกายไปถึงเป้าหมาย ที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่งคุยกับเพื่อน บ่อย เพื่อนบอกว่า เดี๋ยวนี้ การศึกษา ของเรา ก็พัฒนาดีขึ้น โรงเรียน มหาวิทยาลัย ก็เพิ่มขึ้นมากมายจนไม่รู้จะเรียนที่ไหน แต่สิ่งที่ตามมาควบคู่กับการศึกษา ก็คือ ผับ บาร์ อาบายมุขต่างๆ ก็เพิ่มขึ้น ที่สำคัญ อีกอย่าง คุกตารางวันนี้ ต้องขยาย ต้องเพิ่ม ตามด้วย ไม่รู้ว่า มันบ่งบอกอะไรให้กับสังคมบ้าง ชุมพล ศรีสมบัติ รายงาน

ตลาดเป็นแหล่งค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า ของคนไทย ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน ตลาดจึงเป็นศูนย์กลาง ในการพบปะ ของผู้คน บรรดาแม่บ้าน ที่มาได้พบปะกัน มีเรื่องราว มาเล่าสู่กันฟัง มีหลายเรืองราวที่ออกมาจากตลาด จะเป็นเรื่องการเมือง เรื่องชาวบ้าน สารพัดเรื่องราวน่าสนใจที่มีให้ได้ศีกษาในตลาดบ้านเรา

ตลาดปัจจุบันซบเซาลงมาก อาจเนื่องจากวิถีชีวิตของผู้คนที่เปลี่ยนไป ต้องการความสะดวกสบายมากขึ้น
ห้างสรรพสินค้าต่างชาติเปิดขึ้นมาแข่งกันกันอย่างมากมาย เข้าถึงทุกซอกทุกซอย สินค้ามีให้เลือกอย่างหลากหลาย จัดระบบสินค้าเป็นหมวดหมู่ ทำให้การจับจ่ายใช้สอยของคนไทยง่ายขึ้น ที่สำคัญมีที่จอดรถกว้างขว้าง ซึ่งเหมาะสมกับยุคปัจจุบัน

ผมเป็นหนึ่งที่ชอบเข้าตลาด ไม่ว่าจะเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ หากมีโอกาส สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือเข้าชมตลาด ตอนเป็นเด็ก แม่ก็ใช้ไปซื้อของที่ตลาด เป็นวัยรุ่นก็เคยไปขายของที่ตลาด ณ.ปัจจุบันยังโดนภรรยาใช้ให้ไปตลาดอยู่เลย ซึ่งอาจจะเป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ ถ้าหากไม่ได้เดินทางไปไหน

ในตลาดมีอะไรน่าสนใจหลายอย่าง บางทีได้พบปะเพื่อนเก่าๆ สมัยเรียน คุยกับพ่อค้า แม่ค้า ถามถึงสารทุกข์สุกดิบ กัน หรือจะต่อราคาสินค้าหากคุณยังไม่พอใจในราคาที่เขาขาย มันเป็นอะไรที่ตื่นเต้น มากกว่าห้างสรรพสินค้า ที่เราต้องจ่ายตามราคาป้ายที่เขากำหนดไว้ จะถูกจะแพง ก็ต้องซื้อ เป็นอะไรที่ไม่ได้แสดงถึงความสามารถของตนเองได้เลยในการเจรจาต่อลอง ความรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้ซื้อ การกำหนดราคาเป็นเรื่องของนายทุน ทั้งๆ ที่เงินอยู่ในมือเรา

หลายคนคงได้ยินคำนิยามของตลาดในภาพลักษณ์ที่แตกต่างกัน เช่น พวกแม่ค้าปากตลาด และอีกหลายๆ คำพูด แล้วแต่จะมุมมองของแต่ละคน แต่ปัจจุบันตลาดยุคใหม่เขาพัฒนาแล้ว วันนี้ คุณเข้าไปในตลาด คุณก็จะพบกับ พ่อค้า แม่ค้า ที่มีวุฒิการศึกษา ทุกระดับ ปวช. ปวส. ปริญญาตรี-โท หรืออาจจะได้พบกับระดับดอกเตอร์เลยก็ได้ ด้วยกับระบบการผลิตนักเรียนนักศึกษาของเราจบมามากมาย แต่ไม่งานรองรับ ตลาดจึงเป็นแหล่งหนึ่ง ในการทำมาหากิน ของคนกลุ่มนี้

เราจะเห็นได้ว่า ตลาดในยุคนี้ จะมีการจัดรูปแบบของตลาดไว้หลากหลาย เพื่อดึงลูกค้าจากห้างลงมาสู่ระบบตลาด ไม่ว่าจะเป็นตลาดเปิดท้าย ตลาดนัด ตลาดถนนคนเดิน ส่วนคนขาย ก็เป็นพวกลูกหลานเราที่จบมาแล้วยังไม่มีงานทำ บางคนติดป้าย ขนมจีนปริญญาตรี มีรูปถ่ายเป็นการรับประกันคุณภาพด้วย ซึ่งคุณต้องเคยเห็นถ้าคุณมีรสนิยม เที่ยวชมตลาด

ผมว่านี่เป็นภาพสะท้อนของสังคมบ้านเรา ได้ดีอย่างหนึ่ง เราพยายามกับการที่จะส่งลูกหลานเราเข้าไปยังโรงเรียนที่ดีที่สุด มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด จะหมดเงินหมดทองไปเท่าไหร่ไม่ว่า ลูกจะเรียนกวดวิชา จะเสริมภาษา จะเสริมจิตนการ มีโรงเรียนกวดวิชารองรับคุณๆ ทุกแขนง ตั้งเป้า ตั้งความหวังไว้สูง ถ้าเป็นไปตามเป้าหมายก็ โอ นะ แต่จะมีซักกี่ราย ที่ตะกายไปถึงเป้าหมาย

ที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่งคุยกับเพื่อน บ่อย เพื่อนบอกว่า เดี๋ยวนี้ การศึกษา ของเรา ก็พัฒนาดีขึ้น โรงเรียน มหาวิทยาลัย ก็เพิ่มขึ้นมากมายจนไม่รู้จะเรียนที่ไหน แต่สิ่งที่ตามมาควบคู่กับการศึกษา ก็คือ ผับ บาร์ อาบายมุขต่างๆ ก็เพิ่มขึ้น ที่สำคัญ อีกอย่าง คุกตารางวันนี้ ต้องขยาย ต้องเพิ่ม ตามด้วย ไม่รู้ว่า มันบ่งบอกอะไรให้กับสังคมบ้าง

ชุมพล ศรีสมบัติ รายงาน