เมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ที่ผ่านมา ผมมีฉลองเล็กๆให้ตัวเอง ด้วยการโยนใบรับรองแพทย์ที่ใช้อยู่มาตลอด ๒๐ กว่าปี ลงถังขยะ
อย่าเพิ่งคิดว่าผมจะเลิกเป็นหมอนะครับ
เพียงแต่ว่า โรงพยาบาลที่ผมทำงาน..โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ มีนโยบายเลิกออกใบรับรองแพทย์แบบเขียน แต่ใช้แบบคอมพิวเตอร์พิมพ์แทน
ผมไม่ได้เห่ออะไรที่ทันสมัยนักหรอก ค่อนข้างจะอนุรักษ์ของเก่าเสียด้วยซ้ำ
แต่เรื่องนี้ ไม่ได้..อย่างนี้ต้องฉลอง ผมเกิดอาการกระดี่ได้น้ำอย่างออกหน้าออกตา เพราะเมื่อก่อน ทุกครั้งที่ผมต้องเขียนใบรับรองแพทย์ให้คนไข้ ผมจะอิดออดพองาม เพราะเขียนไม่ค่อยถนัดนัก โดยเฉพาะไอ้อะไรที่เป็นเล่มเล็กๆแบบนี้ และต้องมีการสำเนาติดต้นขั้ว
ไม่ถนัดอย่างไรก็ดูในรูปที่ผมถ่ายมาเป็นการ..อำลาอาลัย เจ้าใบรับรองแพทย์ ที่ว่านี้เองก็แล้วกันนะครับ
เจ้าส่วนหน้าที่เขียนผ่านไปแล้ว มันจะกระดกขึ้น มากีดกันข้อมือซ้ายของผมอย่าง แรง ยิ่งถ้าตอนใกล้จะหมดเล่มยิ่งแล้วใหญ่ กระดกอย่างเดียวไม่ว่า ดันพลิกคว่ำให้เห็นต่อหน้าต่อตาอีกด้วย จึงต้องเอาข้อมือ..ซ้าย ขยี้มันให้สงบราบคาบคามือเสียก่อน จึงจะเริ่มเขียนใบรับรองแพทย์ให้คนไข้ได้
ผมเป็นหมอ ก็เลยแค่รบกับไอ้เจ้าใบรับรองแพทย์นี้เป็นประจำเท่านั้น ส่วนใครที่เป็นเศรษฐีอย่างน้อง ซูซาน ก็คงจะต้องไปรบกับพวกสมุดเช็ค..เด้งดึ๋งๆ ซึ่งนับเป็นเครื่องเขียนที่ถูกจัดลำดับว่า น่ารังเกียจที่สุดสำหรับคนถนัดซ้าย จนกระทั่งมีการทำสมุดเช็คสำหรับคนถนัดซ้ายออกมาจำหน่ายแล้ว
ไม่ทราบ ใครมีกลเม็ดเขียนสมุดเล่มน้อยๆที่ต้องเก็บสำเนาไว้กับต้นขั้วแบบนี้ ด้วยมือซ้าย บ้างหรือเปล่าครับ
ลาก่อน เจ้าใบรับรองแพทย์ตกยุค
จองง
สวัสดีค่ะ
แวะมาดูใบรับรองแบบเก่าค่ะ
คนถนัดซ้ายดีค่ะ แสดงถึงความโดดเด่นค่ะ แต่ก็ไม่นึกว่าจะลำบากตอนเขียนค่ะ
จองๆๆๆ
สวัสดีค่ะ
* ดีใจด้วยค่ะที่มีเครื่องมือเขียนใบรับรองแพทย์แบบใหม่
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ แล้ว แบบใหม่ ดีสำหรับคนถนัดทั้งขวาและซ้ายไหมคะ อิอิ
สวัสดีค่ะคุณหมอ
ตื่นมาก็เขม่นตาขวาเลย ถูกนินทานี่เอง 555 กลเม็ดเคล็ดไม่ลับคือให้คนอื่นเขียนมาให้ค่ะ ทำเรื่องเขียนมาให้เรียบร้อยหมดทั้งต้นขั้วและรายละเอียดตัวเงิน ตัวเองอ่านเอกสารแนบแล้วก็เซ็นอย่างเดียว แต่เช็คก็มีปัญหาสำหรับคนเขียนมือขวาด้วยนะคะ เพราะที่เซ็นมันอยู่สุดขอบ ถ้าต้องเซ็นสองคน คนที่เซ็นหลังแล้วใช้ซ้ายจะได้เปรียบ
อันที่จริงตัวเองเขียนมือขวาค่ะ ซ้ายเนี่ยถนัดเรื่องอื่น ตอนเด็กๆ ถูกบังคับให้เขียนเปลี่ยนมาเขียนด้วยมือขวา หลายคนที่โดนแบบนั้นเพราะความเชื่อ แต่พอแขนขวาหักสมัยวัยรุ่นเลยคนพบว่าตัวเองใช้มือซ้ายได้ดีทีเดียว ตีปิงปองได้เลย ถึงรู้สึกว่าเล่นกีต้าร์กับไวโอลินได้ง่ายกว่าชาวบ้าน เพราะนิ้วที่กดโน๊ตมันคือมือซ้าย รัวได้ดีค่ะ ตอนนี้น้องทีมเจริญรอยตาม เจ้านี่ซ้ายสนิทศิษย์หนูเองค่ะ กินข้าว เขียนหนังสือ ทำทุกอย่างด้วยซ้ายยกเว้นจับเม้าส์ ฝึกให้ใช้ขวาเพราะทรมานทรกรรม ขี้เกียจมานั่ง setting ค่าปุ่มสลับกันบ่อยๆ เวลาเราต้องใช้ แต่นี่ก็เป็นข้อดีของการถนัดซ้ายคือตอนสอนหลานจับมือซ้ายเขียนเราก็ทำได้ คนอื่นในบ้านไม่สามารถ
ปล. เวลาเซ็นเช็คที่รู้ว่าเด้งแน่ อย่าเขียนยอดเงินให้ถึงห้าหมื่น เพราะ 50,000 เมื่อไหร่เป็นคดีอาญา ต่ำกว่านั้นเป็นแพ่งค่ะ บอกไว้แต่ไม่เคยทำนะคะ เอาไว้เป็นหลักการเพื่อสังเกตว่าเวลาใครต้องจ่ายตังค์เราเยอะๆ แล้วดัน split ให้ไม่ถึงยอดนั้นคือมีเจตนาแฝงแหงมๆ ค่ะ เศรษฐีคนนี้มีแต่เช็คส่วนตัวที่ติดสปริง รับสักใบมั้ยคะ ; P
ลืมๆๆ จะแอบเหน็บเรื่องลายมือแพทย์ว่าตัวเองทำงานให้อาจารย์หมอหลายท่านก็เจอปัญหาลายมือยูนีค แต่มีวิธีแก้ค่ะ คือให้หุ้นส่วนที่เป็นเภสัชกรเป็นคนอ่านให้ นั่นแหล่ะของแก้ทางกันเลย เหมือนปลาไหลแพ้ใบข่อย อ่านได้ชัวร์ไม่ผิด เก่งจริงๆ ที่สามารถอ่านภาษาเฮโรกริฟฟิค+สุเมเรีย+อาราเมอิคได้ (เลือกมาแต่ภาษาที่มันตายไปแล้วทั้งน้านนะเนี่ย สร้างสรรค์ๆ)
ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ
แถวบ้านเย็บเล่มข้างบนจ้า
งงนะคะ มันยากตรงไหน แต่ถนัดขวาค่ะ
แต่ใช้เมาท์มือซ้ายค่ะ
บันทึกนี้ เข้าถึงความรู้สึกของ "วามิกบุคล" อย่างพวกเราได้ทันทีเลย... ทำให้นึกถึงสวนอาหารที่สร้างมาเพื่อคนถนัดซ้ายโดยเฉพาะอีกครั้ง...
ถ้าเปิดร้านดังว่า พอแลกเข้าร้านต้องมีการลงทะเบียน สมุดลงทะเบียนต้องทำเฉพาะสำหรับคนถนัดซ้าย จะสั่งอาหารก็ต้องเขียนลงในสมุดที่ทำเพื่อคนถนัดซ้าย...
อาจารย์หมอคงจะมีความสุขสบายดี ก็อำนวยพรให้อาจารย์หมอมีความสุขสบายยิ่งขึ้น โรคภัยประจำตัวที่พอมีอยู่บ้างก็ขอให้น้อยๆ ลง...
เจริญพร