ตายก่อนตาย.....

เป็นคำที่ฟังยาก...แต่ถ้าเข้าใจได้ก็จะวิเศษ

เพราะที่จริง....เราคิดว่าเรามีอยู่  แต่พอร่างกายเราแตกดับเราก็คิดว่าเราตาย

แต่จริง ๆ หากเห็นว่ามันไม่ได้มีเรา  มันก็ไม่มีอะไรตาย

ก็เท่ากับตายตั้งแต่แรกเริ่มเดิมที 

ตายตลอดเวลา เรียกว่าตายก่อนตาย

  • ตายเมื่อตาย  ย่อมกลาย  ไปเป็นผี      ตายไม่ดี  ได้เป็นที่  ผีตายโหง

ตายทำไม  เพียงให้  เขาใส่โลง                  ตายโอ่โถง  นั้นคือตาย  เสียก่อนตาย

  • ตายก่อนตาย  มิใช่กลาย  ไปเป็นผี      แต่กลายเป็น  สิ่งที่  ไม่สูญหาย

ที่แท้คือ  ความตาย  ที่ไม่ตาย                    มีความหมาย  ไม่มีใคร   ได้เกิดแล 

  •  คำพูดนี้  ผันผวน  ชวนฉงน                เหมือนเล่นลิ้น   กะลาวน  คนตอแหล

แต่เป็นความ  จริงอัน  ไม่ผันแปร               ใครคิดแก้   อรรถได้    ไม่ตายเอยฯ

พุทธทาสภิกขุ

"ปริญญาแห่งสวนโมกข์"  วัดธารน้ำไหล 

สวนโมกขพลาราม  อ.ไชยา  จ.สุราษฎร์ธานี

                      

 

ขุนเขาไม่สะเทือนเพราะแรงลม

บัณฑิตไม่หวั่นไหวเพราะนินทาหรือสรรเสริญ

แม้ถูกทุกข์กระทบ  ถึงพลาดพลั้งลง

บัณฑิตก็คงสงบได้

และไม่ทิ้งธรรม  เพราะชอบหรือชัง 

 

                            

 

ผมคิดอยู่เสมอว่า...อะไรคือความสิ้นสุดของการมีชีวิตอยู่

ทำไม....เราต้องสูญสิ้นหรือแตกสลายไป

เดี๋ยวนี้....ความคิดเปลี่ยนไป

การตายก่อนตาย....อาจไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

แต่การตายก่อนตายเป็นข้อเตือนสติของผม

ให้ระลึกถึงทุกครั้ง..ว่า   เรามีชีวิตอยู่ทุกวันนี้เพื่ออะไร....

อย่าเพียงแต่พูดว่า...ช่างหัวมัน  หรือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ขอเพียงให้รู้ว่า  แก่นแท้ของชีวิตอยู่ตรงไหน...แค่นี้ก็สุขใจ

 

Today1