"ยังมีความห่วงใยจากเพื่อนร่วมทาง ไม่ว่าจะคนขับมอเตอร์ไซค์หรือคนขับรถอื่นๆ"
วันนี้ตอนเช้าดิฉันขับรถมาทำงาน ระหว่างขับรถออกมาจากปากซอยจะเลี้ยวซ้ายเข้าถนนใหญ่ มีผู้หญิงคนหนึ่ง (อายุน่าจะประมาณ ๔๐ ปี) จะข้ามถนนแต่ก็ยืนด้อมๆ มองๆ แล้วก็ยืนเฉยๆ อยู่หน้ารถไม่ข้ามถนนสักที ดิฉันก็เลยบีบแตร ผู้หญิงคนนั้นจึงข้ามถนนไป ดิฉันจึงขับรถเลี้ยวซ้ายออกถนนใหญ่แต่ระหว่างนั้นก็มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับรถประชิดรถดิฉันทางขวา (ฝั่งคนขับ) แล้วก็ขับปาดหน้ารถดิฉันเข้าทางซ้ายมือพร้อมกับโบกมือ ประมาณว่าให้สัญญาณว่าให้หยุดรถหรืออะไรทำนองนั้น ตอนนั้นดิฉันก็คิดว่าเอ๊ะ หรือว่าตอนขับรถออกมาเบียดมอเตอร์ไซค์หรือเปล่า หรือว่าเค้าไม่พอใจที่เราบีบแตรรถใส่ผู้หญิงคนนั้น ดิฉันก็เลยก้มหัวประมาณว่าขอโทษที่ทำผิดแต่ก็เลยไม่ได้หยุดรถ (เพราะคิดว่าไม่ได้ทำอะไรผิดร้ายแรงเพราะตอนนั้นขับรถช้าอยู่แล้วเนื่องจากทางแคบ รถและคนเยอะ)
ดิฉันก็ขับรถไปต่อเรื่อยๆ (รถค่อนข้างติดจึงขับแบบ หยุดเป็นระยะๆ) ก็ได้ยินรถคันหลังบีบแตรอีก เราก็เริ่มคิดว่า รถเรามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ประตูปิดไม่สนิทหรือเปล่า สังเกตดูก็ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา และแล้วก็มีมอเตอร์ไซค์อีกคันหนึ่งขับรถมาข้างรถ (ฝั่งที่นั่งคู่คนขับ) ให้สัญญาณมือประมาณว่ากระโปร่งรถมีปัญหาอะไรสักอย่าง ดิฉันก็เลยเปิดกระจกลงเพื่อถามคนขับมอเตอร์ไซค์ว่า "มีอะไรหรือคะ" เค้าก็บอกว่า "คุณลืมเอกสารไว้ที่ท้ายรถ" ดิฉันก็ งง เพราะจะมีเอกสารได้อย่างไรเนื่องจากปกติแล้วจะเก็บไว้ในตัวรถเสมอไม่เคยเก็บท้ายรถเลย... แล้วเขาก็หยิบเอกสารนั้นส่งมาให้ ... ดิฉันก็ตอบขอบคุณแล้วก็ขับบรถไปต่อ จริงๆ แล้วเอกสารนี้เป็นของใครก็ไม่รู้ ไม่ใช่ของดิฉันหรอก แต่คิดว่าคงมีคนคุยกันแล้วมาวางไว้ท้ายรถดิฉัน
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ได้เรียนรู้ว่า "จริงๆ แล้วตัวเองก็มองโลกในแง่ร้ายเหมือนกันนะ" เพราะระหว่างที่ดิฉันขับรถแล้วมี มอเตอร์ไซค์มาปาดหน้า มีรถคันหลังบีบแตรใส่ ดิฉันก็คิดว่า
๑. ทำอะไรผิดหรือเปล่า
๒. มอเตอร์ไซค์ที่ปาดหน้านี้น่ากลัวจังทำผิดนิดหน่อยก็เหมือนจะเอาเรื่องแล้ว
๓. วันนี้เราคงขับรถไม่ดีมีแต่คนบีบแตรใส่
และเรียนรู้ว่า "ยังมีความห่วงใยจากเพื่อนร่วมทาง ไม่ว่าจะคนขับมอเตอร์ไซค์หรือคนขับรถอื่นๆ"
สุดท้ายนี้... ถ้าคิดแทนคนเหล่านั้นเขาก็คงคิดในอีกมุมว่า คนขับรถคันนี้ขี้ลืมจริงๆ, พยายามจะบอกแล้วก็ยังไม่ใส่ใจอีก ฯลฯ
URAImAN
คนไทยห่วงใยกันเสมอมาครับ อยากให้คนในสังคมมีความหวังดีและห่วงใยต่อกันต่อกัน..เช่นนี้..เช่นนี้เรื่อยไป