เมื่อผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้บล็อก..พบกับผู้เชี่ยวชาญด้านเจาะเลือด
บ่ายวันนี้ พี่เม่ยนั่งเตรียมสไลด์สำหรับบรรยายวันพรุ่งนี้อยู่อย่างเร่งรีบ....
คุณ ตาค่ะ ก็เดินยิ้มแบบมีความสุข เข้ามาบอกว่า “อาจารย์เม่ยคะ......วันนี้ ตาได้เจอ อ.จันทวรรณ ด้วย..”
พี่เม่ยถามว่า "อ้าว...แล้วเจอที่ไหน?" 
ตาบอกว่า "อาจารย์พาคุณพ่อมาเจาะเลือด..."
ตาทำหน้าไม่สบายใจแล้วเล่าต่อว่า “เส้นเลือดคุณพ่อเจาะยากมากเลย เจาะตั้งสี่ครั้งกว่าจะได้ ส่งผ่านกันมาสองสามต่อกว่าจะมาถึงตา  ทีแรกตาก็จำอาจารย์ไม่ได้ แต่รู้สึกคุ้นๆหน้าจึงได้ถามว่าใช่อาจารย์ไหม  ก็ใช่จริงๆด้วย”... ตาทำท่าดีใจ
พี่เม่ยถามว่า “แล้วตาเจาะได้ไหม?"
ตาพยักหน้า  บอกว่า “เจาะได้ค่ะ ดีใจจัง...อาจารย์น่ารักมาก (ความหมายของตาก็คือ   อ.จันทวรรณ  ได้แสดงความไว้วางใจตาในการเจาะเลือดให้คุณพ่อ จนตามีความมั่นใจและสามารถทำงานได้สำเร็จ....)”
   "ตา" เป็นคุณกิจคนเก่งของหน่วยงานเรา ทำโครงการพัฒนางานได้รางวัลดีเยี่ยม นำเสนอระดับคณะก็ได้รางวัลดีเยี่ยมอีก (พี่เม่ยก็พลอยได้หน้าไปด้วยในฐานะเป็นพี่เลี้ยงโครงการ)  ตามีความชำนาญในการเจาะเลือดผู้ป่วยมาก
   พี่เม่ยแนะนำให้ตาสมัครเข้าอบรมการใช้บล็อกที่มี อ.จันทวรรณเป็นผู้สอน เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ทำให้ตาได้รู้จัก อ.จันทวรรณ ในฐานะอาจารย์ผู้สอน หลังจากผ่านการอบรมมาแล้ว ตาก็เขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอเล่าเรื่องราวการทำงานพัฒนาของตนเอง 
วันนี้คงเป็นอีกวันหนึ่งที่ตาภูมิใจ ที่ได้มีส่วนช่วยเหลือด้านการทำงาน (เจาะเลือด) ให้กับคนที่ตา นับถือว่าเป็นอาจารย์สอนวิชาความรู้ท่านหนึ่ง ตาบอกว่า อาจารย์บอกว่าเดี๋ยวต้องเอาไปเขียนบล็อกด้วย....(หัวเราะชอบใจ)
พี่เม่ยวางมือจากการทำงานที่เร่งรีบอยู่  แอบยิ้มคนเดียวด้วยความประทับใจกับสัมพันธภาพ ระหว่าง "ตา" กับ "อ.จันทวรรณ" ที่เกี่ยวร้อยกันโดยไม่ได้ตั้งใจด้วย "Gotoknow.org" ทำให้ทั้งสองรู้สึกเหมือนรู้จักกันมานาน
นี่ถ้าพี่เม่ยบอกตาว่า ทั้งสองเป็น “คนคอน” เหมือนกัน ไม่รู้ว่าสัมพันธภาพจะแน่นแฟ้นไปมากกว่านี้แค่ไหน...?