ครูประถมต้องถอดตำราและเรียนรู้โลกของเด็กที่ไม่พบในตำรา
หากมีเพียงความหวังก็ใช่ว่าจะทำให้ดีขึ้นได้
ขอเพียงปรับเปลี่ยนใจก็พอแล้ว
วันนี้ครูเก่าอย่างครูต้อยก็เจอะเจอเรื่องราวในอดีตย้อนกลับมา
ประชาธิปไตยในโรงเรียน ที่ขาดวิ่นๆ ไหนเลยจะพาให้ชาติพัฒนา
แต่ความเจ็บปวดที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้และการเปลี่ยนแปลงกลับเสริมส่งให้เกิดความก้าวหน้าและเรียนรู้
ดังเรื่องราวของเด็กหญฺงคนหนึ่งที่ลงเวทีแข่งขันเพื่อเป็นสภานักเรียน
เสียงร้องไห้ของเธอที่ถวิลหาความยุติธรรมดังก้องในสมองแก่ๆของฉันเมื่อปี 2535 กลับดังขึ้นอีกครั้ง
มึนตึบถึงกับต้องยกมือถือขึ้น แล้วยิงไปหาครูคิมผู้คร่ำหวอดในด้านการพัฒนาจิตสาธารณะ
หากครั้งนี้ไม่ใช่เธอคนนั้น
เพราะปัจจุบันนี้เด็กน้อยคนนั้นเติบโตอย่างสมบรูณ์แบบและทำงานในกระทรวงยุติธรรมแล้ว
วันนี้กับวันนั้นไม่ต่างกัน
จนฉันออกอาการคลื่นไส้พาลจะเป็นลม
นี่มันยุคใด สมัยใดหนอ
กิเลสของมนุษย์ที่เคยผิดพลาดกลับไม่หลุดพ้นจากวังวน
ความอยากคือตันหา ความคิดที่ขาดการพัฒนานำไปสู่หายนะและความเสื่อมของผู้กระทำ
ฉันได้แต่ภาวนาให้ผู้ถูกกระทำ ผ่านพ้นอเวจีประชาธิปไตยวิ่นๆใบนี้
เหมือนที่เด็กน้อยในอดีตเมื่อปี2535 เคยประสบ และผ่านมาแล้ว
จองง
อิอิ มาไม่ทัน แต่มาจองที่สองครับ
เรื่อง เด็กสมองบวมนี่ไม่รู้นะครับ ทำไมประเทศไทยเราถึงจัดการไม่ได้สักที ผมล่ะสงสารเด็กที่ถูกพ่อแม่บังคับให้ไปเรียนพิเศษจังเลย เหอๆ เดี๋ยวนี้ เด็กๆจะบอกว่าไปเรียนพิเศษดีกว่าเรียนในโรงเรียนอีกนะครับ
ขอบคุณครูดีๆ ทุกคนค่ะ.
สวัสดีค่ะพี่ต้อย
ขอบคุณค่ะ แม้เห็นเพียงลายก็ดีใจแล้วค่ะ
เรียนท่านอ.
ดีใจกับน้องครูใหม่ค่ะ
ชีวิตครูมีเรื่องต้องเรียนรู้ตลอดเวลา
และก้าวให้ทันโลก
หากได้นำความรู้ความคิดที่พรำเรียนในมหาวิทยาลัยมาใช้เป็นแนวทางในการพัฒนางาน ครูจะมีเรื่องราวที่สานฝันได้ไม่รู้จบค่ะ ขณะเดียวกัน การเรียนรู้ความเปลี่ยนแปลงในแต่ละวัน แต่ละเรื่องก็มีความสำคัญไม่น้อย โดยเฉพาะการทำงานร่วมกันกับผู้คนต่างสายพันธ์ทางความคิด และพื้นฐานของผู้คนเหล่านั้นว่าได้ถูกพัฒนาไปในทางใด
อาชีพครูจึงเป็นศาสตร์ที่แม้ครูเองก็ต้องเรียนรู้ปรับเปลี่ยนวิธีการและเป็นนักเรียนแบบไม่รู้จบ แต่มีสิ่งหนึ่งที่นำพาให้ชีวิตครูมีความสุข และเป็นพลังกายใจ พร้อมเป็นผู้ให้คือคุณธรรมในจิตวิญญาณของผู้เป็นครูที่เสริมพลังให้ครูยืนหยัดอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
ขอบคุณค่ะ
เป็นคำพูดที่ถูกต้อง และเห็นด้วยค่ะ
หากไม่เริ่มที่ครูแล้วเด็กจะเป็นอย่างไร
แม่พิมพ์ไม่ขยันเรียนรู้ ไม่เป็นนักประชาธิปไตย ขาดคุณธรรมนำชีวิตวันข้างหน้า การซื้อเสียง ขายเสียง อิทธิพล ความได้เปรียบจากบทบาทและหน้าที่ของผู้สอนหากใช้ไม่ถูกย่อมเป็นอันตรายต่ออนาคตของชาติ และเป็นการบ่อนทำลายที่ต้องเยียวยากันนาน
พี่ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบางอย่างที่เราพบเห็นมาชั่วชีวิตในที่ๆหนึ่งจึงต้องใช้เวลาเปลี่ยนแปลงนานเกินรอ
แต่ในอีกที่หนึ่ง กลับพัฒนาเจริญรุ่งเรืองไปได้อย่างรวดเร็ว
เราไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบต่อสังคมได้เลย ว่าตัวจักรที่ขับเคลื่อนให้สังคมเปลี่ยนแปลงและมีผลผลิตออกมาแบบไหนนั้นครูก็มีส่วน ก็ได้แต่หวังว่าสถานศึกษาและผู้เกี่ยวข้องทุกคนจะให้ความสำคัญในประเด็นที่เราคุยกัน ได้รีบแก้ไข ได้เกิดสำนึกที่ดี เพื่ออนาคตที่ดีของชาติ
ขอบคุณค่ะสำหรับข้อคิด เด็กน้อยจะได้อ่านและเป็นกำลังใจว่า ยังมีสิ่งสวยงามมากมายในโลกกว้างใหญ่นี้ จงก้าวออกไปด้วยความดี
ละทิ้งสิ่งไม่มีให้มันตายไปตามเวลาของสิ่งไม่ดีนั้น
มองให้เห็นว่ามันเกิดขึ้นได้ทุกเวลาในมนุษย์ที่ขาดคุณธรรม สังคมจะเป็นสุขได้เพราะคนมีคุณธรรม จงหันมาเร่งพัฒนาตนเองให้เป็นคนดี มีความรู้คุ่คุณธรรม เพื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้าแล้วกลับมาพัฒนาบ้านเกิดของตนเอง อย่าปล่อยให้กิเลสความโง่เขลามันบังตา บังใจเหมือนที่เด็กน้อยเจอ
ในกระเป๋าถือของครูต้อย ณ เวลานี้เต็มไปด้วยจดหมายระบายความรู้สึกของเด็กน้อย ทั้งทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเสียใจที่ครูคนนั้นกระทำการไม่ถูกต้องในระบอบประชาธิปไตย อีกฝ่ายที่ชนะก็เสียใจ และไม่ภูมิใจที่ครูช่วยให้ชนะ แต่เด็กทั้งคู่ ก็จับมือกันเด็กๆเขาน่ารักค่ะ ต่างเข้าอกเข้าใจกัน แต่คงอยากหน่อยที่จะพัฒนาภาพรวมของเด็กทั้งหมดให้รับรู้ว่าประชาธิปไตยที่แท้จริงคืออะไร เพราะครูขาดสติ ขาดความรู้ความเข้าใจ หรือนำความรู้ ความได้เปรียบมาใช้ในทางที่ผิด
สวัสดีค่ะ คุณครูต้อย
เข้ามาทักทายและเป็นกำลังใจให้แม่พิมพ์คนเก่งค่ะ
ประชาธิปไตยที่ขาดวิ่น ๆ สะท้อนใจคนหลายๆ คนที่เดียว
ขอบคุณค่ะ
พยาบาลดีช่วยผู้ป่วยให้รอดพ้นจากความเจ็บป่วย
ขอให้มีความสุขกาย สบายใจมากๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ
คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่นะคะ
ใช่แล้วค่ะ
ครูดี99.99 % อิอิ
ที่นี่..ผมจริงจังและจริงใจกับงานเสมอ มั่งมั่นเอาจริงเอาจังกับงาน แต่ลึกเร้นนั้นก็ตระหนักดีว่า ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ แต่วิเศษสุดก็คือ การได้ทำอย่างเต็มที่..จริงใจ และจริงจัง...
เป็นกำลังใจให้นะครับ
เรียนน้องแผ่นดิน
ภาพนี้คือภัตตาคารมังกรหลวง ค่ะ