ทางเดินคงมีอยู่ทางเดียว คือ เดินไปข้างหน้า
กับบางสิ่งที่รอคอยเราอยู่...
อย่ามัวแต่คิดถึงอดีตเลวๆ ที่คนคนหนึ่งมอบให้เรา
แต่จงคิดถึงแต่สิ่งดีๆ ที่คนดีๆ มอบให้เราต่างหาก
หากทำได้ชีวิตเราจะเป็นที่น่าอิจฉาที่สุด
"ฟ้าหลังฝน"
บางสิ่ง...เป็นความรู้สึกเลวๆ
ก็ปล่อยทิ้งไปกับคนเลวๆ
และ บางสิ่ง...ผ่านเลยไป
ก็ไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีก
ต้องคอยบอกตัวเองเสมอว่า...
เราควรอยู่กับสิ่งที่ใช่ มากกว่า พยายามเรียกร้องหาสิ่งที่ว่างเปล่า
และมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรา มีความทุกข์น้อยลง
นั่นก็คือ การปล่อยวาง...
อดีต ที่ ผ่านไป ไม่ กลับมา
ช่างเจ็บ ปวด อุรา เรา กลับจำ
ถ้าลืม ความ หลัง ได้ ใจ จะเปี่ยม สุข
ไม่มี ความทุกข์ คอยปลุก คอยตำ
คน เรานี้ คิด ให้ดี ก็น่า ขำ
อยากจำ กลับลืม อยากลืม กลับจำ
อยากลืมคนที่ทำให้เราเจ็บ...ทำไง?
แล้วคุณเธอ...ชิวาว่า อยากจะลืมใครล่ะครับ
บอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ
ลืมไม่ได้..ก็คิดเสียว่า ไม่มีมันแล้วชีวิตเราดีขึ้นแยะเลย
ปล่อยให้มันหากิน เอ๊ย ใช้ชีวิตของมันไปตามยะถาของมัน
เราก็อยู่ส่วนของเรา....ถือว่ามันเป็นเนื้อร้ายสำหรับเรา
ตัดมันออกไปซะเถอะ...ยังมีคนดีๆที่เขารอคุณอยู่นะ
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอันสมควรก็เท่านั้นเอง
สักวันคุณจะต้องได้เจอเขาคนนั้นอย่างแน่นอน...เชื่อสิ
ภาวนานะ
....คุณจะเจอคนที่ดีๆมากกว่ามันหลายเท่านัก....
บ๊ายชิวาว่า...
"ปลิวลม"
ถ้าตัดเนื้อร้าย...ออกได้ โดยไม่ทรมาน
คงจะดีนะ...
พยายยามตัดเป็น ร้อยครั้ง พันครั้ง แล้วนะ
แต่ก็ทำไม่ได้
ว่าแต่ว่า K.ปลิวลม ทำงานอยู่ที่ไหน เหรอคะ
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...
ว่าทำไม เราลืมความผิดหวัง นี้ไม่ได้
มันเป็น ความผิดหวัง ครั้งใหญ่ ในชีวิต
ที่ "เจ้าเนื้อร้าย" ทำกับเรา
ทั้งที่เราวาดหวัง&วางแผนชีวิต...
แต่พอรู้ความจริงบางอย่าง เราก็ช็อค จนได้เข้า ร.พ.
เฮ้ย!...
ทำจิตใจของตัวเองให้ว่างเปล่า.........
ให้โอกาสตัวเอง เปิดรับกับสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามาในชีวิต
เรียนรู้ ทำความเข้าใจกับชวิตปัจจุบันของตัวเอง
ต้องแยกให้ออก สิ่งไหนเป็นอดีต สิ่งไหนปัจจุบัน สิ่งไหนเป็นอนาคต
เชื่อเถอะว่า...เมื่อคุณชิวาว่า เจอคนใหม่ คงใช้เวลาไม่นานนัก
กับการที่จะลืมใครสักคนหนึ่ง ลืมจนคุณอาจคาดไม่ถึงเลยก็ได้
.....เพียงว่า จิตใต้สำนึกของคุณมันต้องการคนดูแล ต้องการเพื่อน
ต้องการสิ่งเหล่านั้น อยากมีใครสักคนมาใส่ใจเรา แต่มันแค่ยังขาด
คนคนนั้นก็เท่านั้นเอง..เอางี้สิ
คุณอาจมองข้ามเขาคนนั้นก็ได้
ลองมองคนใกล้ๆตัวคุณสิ
คนที่เขาคอยดูแลเรายามที่เราไม่สบาย คอยถามเรา "กินยาหรือยัง"
คนที่คอยเป็นห่วงเราเวลาที่เราต้องเดินทางไปไหนไกลๆ
คอยถามเรา "กินข้าวหรือยัง"
คนที่คอยถามคุณว่า....เหนื่อยไหม? ไหวไหม?
และยังมีอีกมากมายนัก ที่เขาคอยดูแล คอยใส่ใจในตัวคุณ
เป็นคนที่อยู่ไกล้คุณ แต่คุณไม่คอยสนใจก็เท่านั้น
แต่จะบอกอะไรให้นะ เขาคนนั้นคอยคุณอยู่นะ
เขารอเวลาที่จะได้ดูแลคุณอยู่ เพียงแต่คุณ ใส่ใจมองเขาบ้าง
ขอให้คุณโชคดีนะ...............
"ค้นหาจังหวะชีวิตของคุณให้เจอ แล้วคุณจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"
ทำงานอยู่แถวๆปากช่อง โคราชครับ คงพอรู้จักมั้ง
ทำเกี่ยวกับวิจัยด้านอาหารสัตว์ครับ
แล้วคุณ ชิวาว่า ล่ะครับทำงานอะไร ที่ไหน
ถ้าไม่ว่าอะไรผมให้เมลล์ไว้ เผื่อติดต่อทางเมลล์
[email protected]
ขอบคุณมากครับ
ชิวาว่า เป็น จป.วิชาชีพ ที่ บริษัท สวารอฟสกี้ เจมสโตนส์ (ประเทศเทศไทย) จำกัด
อยู่ที่ สมุทรปราการค่ะ...
ชิวาว่า จบ จาก ม.สุรนารี คงรู้จัก นะคะ...
ทำงานมา 4 ปี แล้วค่ะ
โทษที นะคะ
K.ปลิวลม รู้จักกับ ก้า ด้วยเหรอคะ
เอาล่ะสิ แสดงว่าคุณรู้จัก.....
ไอ้ฮ่า เอ๊ย ไอ้ก้า ด้วยหรอนี่
เออจริงซิเน๊าะ ก็ไอ้ก้าเคยเรียนที่ ม.สุรนารี ก่อนนิ
แต่ไม่จบ ต้องไปเริ่มเรียนใหม่ที่ มข.
....ไอ้ก้า น่ะ กับผม เป็นเพื่อนกัน
แล้วคุณรู้จักมันหรอ
อย่าบอกนะ ว่า ใครคนนั้นที่ ชิวาว่า พูดถึง
เป็น ไอ้ฮ่านี่น่ะ....แหม มันเลวจริงๆ...
มันเลว ก็ชั่งหัวมันเถอะ
อย่าไปใส่ใจอะไรเลย
ตอนนี้มันแต่งงานแล้วล่ะ
คิดว่า มันคงเป็นคนดีได้แล้วล่ะ
ให้อภัยมันเถอะ ทำบุญ....ใจ
ผมกับมันเป็นเพื่อนกันก็จริง
แต่ผมก็เป็นรุ่นน้อง คุณชิวาว่า 1 ปีนั้นแหละครับ
ใกล้จะครบ 25 ขวบ อีกเดือนสองเดือนนี้แหละครับ
ชื่อ เทวา ครับ
แล้ว คุณชิวาว่า ล่ะชื่ออะไร....?
แสดงว่าเป็นคนโคราชสิ
ผมก็ทำงานแถวๆโคราชนี่แหละ
.....อือ ไม่เห็นมีรูปให้ดูเลย
ให้เมลล์ติดต่อมา
แต่ส่งไปหา ไม่ผ่าน
เมลล์ถูกหรือเปล่าครับ คุณธิวา
เมื่องี้ผมลองส่งไม่เห็นได้เลย
ถ้าเป็น hotmail ส่งถึง yahoo ไม่ค่อยผ่านหรอกค่ะ
วาวา...
ไม่มี gmail หรอ
# หัวข้อ
**ตัวหนา**
*ตัวเอียง*
[ลิงก์](url)
- รายการ
> อ้างอิง
ทางเดินคงมีอยู่ทางเดียว คือ เดินไปข้างหน้า
กับบางสิ่งที่รอคอยเราอยู่...
อย่ามัวแต่คิดถึงอดีตเลวๆ ที่คนคนหนึ่งมอบให้เรา
แต่จงคิดถึงแต่สิ่งดีๆ ที่คนดีๆ มอบให้เราต่างหาก
หากทำได้ชีวิตเราจะเป็นที่น่าอิจฉาที่สุด
"ฟ้าหลังฝน"
บางสิ่ง...เป็นความรู้สึกเลวๆ
ก็ปล่อยทิ้งไปกับคนเลวๆ
และ บางสิ่ง...ผ่านเลยไป
ก็ไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีก
ต้องคอยบอกตัวเองเสมอว่า...
เราควรอยู่กับสิ่งที่ใช่ มากกว่า พยายามเรียกร้องหาสิ่งที่ว่างเปล่า
และมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรา มีความทุกข์น้อยลง
นั่นก็คือ การปล่อยวาง...
อดีต ที่ ผ่านไป ไม่ กลับมา
ช่างเจ็บ ปวด อุรา เรา กลับจำ
ถ้าลืม ความ หลัง ได้ ใจ จะเปี่ยม สุข
ไม่มี ความทุกข์ คอยปลุก คอยตำ
คน เรานี้ คิด ให้ดี ก็น่า ขำ
อยากจำ กลับลืม อยากลืม กลับจำ
อยากลืมคนที่ทำให้เราเจ็บ...ทำไง?
แล้วคุณเธอ...ชิวาว่า อยากจะลืมใครล่ะครับ
บอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ
ลืมไม่ได้..ก็คิดเสียว่า ไม่มีมันแล้วชีวิตเราดีขึ้นแยะเลย
ปล่อยให้มันหากิน เอ๊ย ใช้ชีวิตของมันไปตามยะถาของมัน
เราก็อยู่ส่วนของเรา....ถือว่ามันเป็นเนื้อร้ายสำหรับเรา
ตัดมันออกไปซะเถอะ...ยังมีคนดีๆที่เขารอคุณอยู่นะ
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอันสมควรก็เท่านั้นเอง
สักวันคุณจะต้องได้เจอเขาคนนั้นอย่างแน่นอน...เชื่อสิ
ภาวนานะ
....คุณจะเจอคนที่ดีๆมากกว่ามันหลายเท่านัก....
บ๊ายชิวาว่า...
"ปลิวลม"
ถ้าตัดเนื้อร้าย...ออกได้ โดยไม่ทรมาน
คงจะดีนะ...
พยายยามตัดเป็น ร้อยครั้ง พันครั้ง แล้วนะ
แต่ก็ทำไม่ได้
ว่าแต่ว่า K.ปลิวลม ทำงานอยู่ที่ไหน เหรอคะ
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...
ว่าทำไม เราลืมความผิดหวัง นี้ไม่ได้
มันเป็น ความผิดหวัง ครั้งใหญ่ ในชีวิต
ที่ "เจ้าเนื้อร้าย" ทำกับเรา
ทั้งที่เราวาดหวัง&วางแผนชีวิต...
แต่พอรู้ความจริงบางอย่าง เราก็ช็อค จนได้เข้า ร.พ.
เฮ้ย!...
ทำจิตใจของตัวเองให้ว่างเปล่า.........
ให้โอกาสตัวเอง เปิดรับกับสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามาในชีวิต
เรียนรู้ ทำความเข้าใจกับชวิตปัจจุบันของตัวเอง
ต้องแยกให้ออก สิ่งไหนเป็นอดีต สิ่งไหนปัจจุบัน สิ่งไหนเป็นอนาคต
เชื่อเถอะว่า...เมื่อคุณชิวาว่า เจอคนใหม่ คงใช้เวลาไม่นานนัก
กับการที่จะลืมใครสักคนหนึ่ง ลืมจนคุณอาจคาดไม่ถึงเลยก็ได้
.....เพียงว่า จิตใต้สำนึกของคุณมันต้องการคนดูแล ต้องการเพื่อน
ต้องการสิ่งเหล่านั้น อยากมีใครสักคนมาใส่ใจเรา แต่มันแค่ยังขาด
คนคนนั้นก็เท่านั้นเอง..เอางี้สิ
คุณอาจมองข้ามเขาคนนั้นก็ได้
ลองมองคนใกล้ๆตัวคุณสิ
คนที่เขาคอยดูแลเรายามที่เราไม่สบาย คอยถามเรา "กินยาหรือยัง"
คนที่คอยเป็นห่วงเราเวลาที่เราต้องเดินทางไปไหนไกลๆ
คอยถามเรา "กินข้าวหรือยัง"
คนที่คอยถามคุณว่า....เหนื่อยไหม? ไหวไหม?
และยังมีอีกมากมายนัก ที่เขาคอยดูแล คอยใส่ใจในตัวคุณ
เป็นคนที่อยู่ไกล้คุณ แต่คุณไม่คอยสนใจก็เท่านั้น
แต่จะบอกอะไรให้นะ เขาคนนั้นคอยคุณอยู่นะ
เขารอเวลาที่จะได้ดูแลคุณอยู่ เพียงแต่คุณ ใส่ใจมองเขาบ้าง
ขอให้คุณโชคดีนะ...............
"ค้นหาจังหวะชีวิตของคุณให้เจอ แล้วคุณจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"
ทำงานอยู่แถวๆปากช่อง โคราชครับ คงพอรู้จักมั้ง
ทำเกี่ยวกับวิจัยด้านอาหารสัตว์ครับ
แล้วคุณ ชิวาว่า ล่ะครับทำงานอะไร ที่ไหน
ถ้าไม่ว่าอะไรผมให้เมลล์ไว้ เผื่อติดต่อทางเมลล์
[email protected]
ขอบคุณมากครับ
"ปลิวลม"
ชิวาว่า เป็น จป.วิชาชีพ ที่ บริษัท สวารอฟสกี้ เจมสโตนส์ (ประเทศเทศไทย) จำกัด
อยู่ที่ สมุทรปราการค่ะ...
ชิวาว่า จบ จาก ม.สุรนารี คงรู้จัก นะคะ...
ทำงานมา 4 ปี แล้วค่ะ
โทษที นะคะ
K.ปลิวลม รู้จักกับ ก้า ด้วยเหรอคะ
เอาล่ะสิ แสดงว่าคุณรู้จัก.....
ไอ้ฮ่า เอ๊ย ไอ้ก้า ด้วยหรอนี่
เออจริงซิเน๊าะ ก็ไอ้ก้าเคยเรียนที่ ม.สุรนารี ก่อนนิ
แต่ไม่จบ ต้องไปเริ่มเรียนใหม่ที่ มข.
....ไอ้ก้า น่ะ กับผม เป็นเพื่อนกัน
แล้วคุณรู้จักมันหรอ
อย่าบอกนะ ว่า ใครคนนั้นที่ ชิวาว่า พูดถึง
เป็น ไอ้ฮ่านี่น่ะ....แหม มันเลวจริงๆ...
มันเลว ก็ชั่งหัวมันเถอะ
อย่าไปใส่ใจอะไรเลย
ตอนนี้มันแต่งงานแล้วล่ะ
คิดว่า มันคงเป็นคนดีได้แล้วล่ะ
ให้อภัยมันเถอะ ทำบุญ....ใจ
ผมกับมันเป็นเพื่อนกันก็จริง
แต่ผมก็เป็นรุ่นน้อง คุณชิวาว่า 1 ปีนั้นแหละครับ
ใกล้จะครบ 25 ขวบ อีกเดือนสองเดือนนี้แหละครับ
ชื่อ เทวา ครับ
แล้ว คุณชิวาว่า ล่ะชื่ออะไร....?
แสดงว่าเป็นคนโคราชสิ
ผมก็ทำงานแถวๆโคราชนี่แหละ
.....อือ ไม่เห็นมีรูปให้ดูเลย
ให้เมลล์ติดต่อมา
แต่ส่งไปหา ไม่ผ่าน
เมลล์ถูกหรือเปล่าครับ คุณธิวา
เมื่องี้ผมลองส่งไม่เห็นได้เลย
ถ้าเป็น hotmail ส่งถึง yahoo ไม่ค่อยผ่านหรอกค่ะ
วาวา...
ไม่มี gmail หรอ