ที่บ้านต่างจังหวัด  มีส่วนที่ดีมากกว่าเสีย  โดยเฉพาะเรื่องที่เป็นธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม  และสังคม 

ครูอ้อยย้ายเข้ามาอยู่ใน กทม. เป็นเวลา 15 ปีแล้ว  ถึงจะเกิดใน กทม และเป็นชาว กทม. โดยสมบูรณ์  แต่ครูอ้อย ก็รักที่จะดำเนินชีวิตที่ต่างจังหวัด

*****

เวลาที่ครูอ้อยไปต่างจังหวัด  ระหว่างการเดินทาง  ครูอ้อยจะร่าเริงแจ่มใส  และทิ้ง เรื่องยุ่งยาก ภาระ และเรื่องราวหนักใจไว้ข้างหลัง 

ครูอ้อย จะคุยเก่ง และ กินเก่งด้วย  เพราะถึงคราวที่จะสนุกสนานก็จะสนุกให้เต็มที่.....พ่อบ้าน กับลูกๆๆ จึงชอบให้ครูอ้อย  ออกไปเที่ยวเสียบ้าง

*****

ไปโคราชคราวนี้  เราไปกันเพียงลำพัง ตายาย  เพราะลูกๆๆ ต่างมีงานทำ และเรียนอย่างกันอย่างหนักสุดเหวี่ยง 

ตากับยาย  จึงสนุกสนานกับเวลาที่มีอยู่ 

พ่อบ้านของครูอ้อยเป็นคนใจดี  ขอให้บอกเถิด  อยากไปไหน จอดตรงไหน  เธอทำให้ทุกครา  ครูอ้อยเสียอีก  เกรงใจเธอมากๆๆ  ที่ต้องมาดูแลครูอ้อย  

แต่บางคราว  ครูอ้อย ก็เป็นตัวของตัวเอง  ชอบชมธรรมชาติ 

มาคราวนี้  ครูอ้อยประทับใจ  สวนครัว รั้วกินได้ของพี่สาวของพ่อบ้าน

*****

Cxz20

*****

เมื่อถึงเวลากินข้าว   เรามีน้ำพริกปลาทู  กับผักต้ม 

ผักที่นำมาต้มก็เป็นผักที่รั้วบ้านของเรา  กับผักที่น้องชายซื้อมาจากชาวบ้านที่นำมาขายบนรถไฟ   ชื่อ ขิงอ่อน  เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้ 

ครูอ้อย กินผักได้มาก กินข้าวเอร็ดอร่อย  เมื่อจะกลับบ้าน กทม.  พี่สาวจึงเก็บผักสวนครัว รั้วกินได้  ให้ครูอ้อย นำกลับบ้านตั้งมากมาย 

จนป่านนี้  ผ่านมา 3 วันแล้ว  เรายังไม่ได้ต้มผักกินเลย  เพราะ เวลา และภารกิจ  มันทำให้เรา  ไม่ได้กินผัก แบบที่อยู่ต่างจังหวัดเลย

ที่บ้านแฟลต  ไม่มีรั้ว  จึงไม่มีผักสวนครัวต้องเปลี่ยนมาเป็น.....   ผักสวนครัว  ยิ้มหัวในกระถาง