บางครั้งเมื่อเราเจ็บป่วย...ทำให้เรามีสติหยุดคิด ไตร่ตรอง
ความเจ็บป่วย...เป็นเสมือน "สัญญานเตือนภัย" ของมนุษย์อย่างหนึ่ง
ให้เรารู้ว่าใช้ร่างกาย ...เกินกำลัง
เมื่อป่วยไข้...ร่างกายเตือนเราว่า
เราต้องให้เวลากับการดูแลตัวเองมากขึ้น...พักผ่อนมากขึ้น
ใส่ใจกับเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเรามากขึ้น
จากที่เคยละเลยไป...
ในขณะเดียวกัน...ก็หาความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับความป่วยไข้
เพื่อนำมารักษากาย รักษาใจตนเอง และส่งต่อความรู้ให้กับผู้อื่น
แทนที่จะมาจมอยู่กับ "กองทุกข์" ทำให้เป็นเรื่องของ
"โอกาสดีๆ ในชีวิต"
และยังพูดได้ว่า "โชคดีจัง...ที่ป่วยสักที"
นี่แหละที่บอกว่า "การมีโรค...เป็นลาภอันประเสริฐ"
เป็น วิธีคิดบวก...อีกอย่าง
แม้แต่การป่วยไข้ ก็เป็นเรื่องดีๆ ที่สู่ชีวิตเรา...ลองมองให้เป็นโอกาส
แล้วเราจะรู้ว่า...ใช่ ดีใจจังที่ป่วย .
(-_-)ZZ
...............
pis.ratana บันทึก
10 มิย.52
ขอบคุณทุกๆ ภาพ ที่มาจาก yenta4.com
โชคลาภนั้นคงหล่นมาถึงมิตรสหายด้วยนะคะ
มีเพื่อนเป็นโรคภูมิแพ้
ชนิดที่ว่าเจาะแขนมาจนพรุนแล้ว
เพื่อนย่อมรักษาเพื่อนค่ะ
ทำให้เพื่อนต้องศึกษาเพิ่มเติมถึงโรคนี้ไปด้วย
ด้วยความอยาก...มีเพื่อนไว้ตายพร้อมกัน
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณอุมา
ขอบคุณค่ะ.
สวัสดีค่ะ...
อานุภาพของการคิดบวกที่ดีจังนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณครูใจดี
ขอบคุณค่ะ.
ปัญหาใหญ่สำหรับผม คือ การไม่ค่อยดูแลตัวเอง ทิ้งภาระเหล่านี้ไว้กับคนรอบข้าง และการใช้ชีวิตในแต่ละวัน ก็เหมือนนำเอาอนาคตมาใช้ล่วงหน้าไปในตัว..
ทุกวันนี้ จึงดูแก่และโทรมเอามากๆ...
รู้ทั้งรู้ว่า หมอสุขภาพที่ดีที่สุด ก็คือ ตัวเรานั่นเอง-
ล่าสุด เจ็บไข้เป็นสัปดาห์เลยทีเดียว แต่ไม่รู้ว่า จะจดจำ ..และคิดได้ที่จะดูแลตัวเองมากกว่าที่ผ่านมา หรือเปล่า ผมมันคนประเภทดื้อ...และตายดาบหน้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร
ขอบคุณสาระดีๆ...มุมคิดดีๆ ที่มีต่อชีวิตนี้นะครับ
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
ขอบคุณค่ะที่แวะมา
สวัสดีค่ะ