ความรักของกวี


         

กลอนรักสุนทรภู่


       วันนี้จะขอนำเสนอกลอนที่เกี่ยวกับความรัก ซึ่งคิดว่าผู้อ่านคงจะคุ้นเคยกลอนบทนี้ดีโดยเฉพาะคนรุ่นเก่าเพราะในยุคหนึ่งกลอนบทนี้เป็นกลอนที่ได้รับการกล่าวขวัญอย่างมาก เรียกได้
ว่าเป็นกลอนอมตะก็คงจะไม่ผิด เมื่อเวลาเปลี่ยนแปลงไป อาจจะมีคนสนใจกลอนบทนี้น้อยลง แต่ในความงดงามและข้อคิดที่ให้ยังคงความเป็นอมตะในแง่ของความรักไว้อย่างเต็มเปี่ยม




                                    "  ไม่เมาเหล้าแล้วเรายังเมารัก


                              สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน


                              ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป


                            แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน "


แต่งโดย สุนทรภู่


                      Even sober, I’m drunk with love’s drink!


                      What d’you think might put it aside?


                      Mid-day cup dilutes morn’ cup of wine,


                      But love’s wine keeps me drunk all the day.


แปลโดย ม.ร.ว. เสนีย์  ปราโมช

 

 

**จากพระอภัยมณี**

"เขาย่อมเปรียบเทียบความเมื่อยามรัก

 แต่น้ำผักต้มขมชมว่าหวาน 

 ครั้นจืดจางห่างเหินไปเนิ่นนาน

 แต่น้ำตาลก็ว่าเปรี้ยวไม่เหลียวแล”

 

“อดอะไรจะเหมือนอดที่รสรัก 

 อกจะหักเสียด้วยใจอาลัยหา 

 ไม่เห็นรักหนักสิ้นในวิญญา

 จะเป็นบ้าเสียเพราะรักสลักทรวง” 

 

**จากนิราศพระประธม**

 “สารพัดตัดขาดประหลาดใจ

  ตัดอาลัยตัดสวาทไม่ขาดความ”

 

**จากพระอภัยมณี อันสะท้อนให้เห็นว่าพิษรักแรงหึงมีผลแค่ไหนต่อคนเรา**

 “อันโศกอื่นหมื่นแสนในแดนโลก

  มันไม่โศกลึกซึ้งเหมือนหึงผัว

  ถึงเสียทองของรักสักเท่าตัว

  ค่อยยังชั่วไม่เสียดายเท่าชายเชือน”