รัก...แบบไหน ที่ใจต้องการ

เพราะรักในแบบของใคร ก็เป็นแบบของมันไม่มีแบบแผนตายตัว 
          อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่ ไม่มีประโยชน์อะไร 
          ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน 
          อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน 
          วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง 

                               
          อย่าหลงในรสชาติของความรักจนสูญเสียความเป็นส่วนตัว 
          คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณโดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย 
          คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า 
          คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
          คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ขอเพียงเดินเคียงข้างกัน 
          คนที่ไม่บังคับให้คุณ ทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ 
          คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์ และให้เกียรติคุณ 
          นั่นแหล่ะคือคนที่รักคุณจริงๆ
                               
          จงเชื่อในพรหมลิขิต จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้ 
          อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้ 
          อย่าบอกว่ารัก...ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ๆ 
          อย่าบอกว่าไม่คิดถึง...ถ้าหัวใจไม่อาจลืม 
          อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที 
          อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป 
          อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังดีใจ 
          อย่าปล่อยให้ใครอีกคนหนึ่งยิ้ม ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้ 
          อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟัง 
          ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน…
          อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ 
                                 

 
          ความรักเป็นเพียงสายใยบางๆ ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่างๆ 
          และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน 
          สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบางๆ 
          ของความรักกลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน 
          มันจะเป็นเชือกที่มัดเราไว้ด้วยกัน เป็นเชือกที่ทำให้เราไม่อึดอัด 
          เราจะไม่ดิ้นรนที่จะพยายามหลุดออกจากเชือกเส้นนี้