ผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาสำหรับนิสิตชีววิทยามาหลายรุ่น แต่ละรุ่นใช้เวลา ๔ ปี (เคยเป็นที่ปรึกษาของนิสิตคณะเกษตรศาสตร์ด้วยครับ) ถ้านับถึงตอนนี้ก็ประมาณ ๕ รุ่น

   ระบบของคณะวิทยาศาสตร์ระยะหลัง เป็นระบบตามนิสิต คือ เริ่มพบนิสิตเมื่ออยู่ปี ๑, เมื่อนิสิตขึ้นปี ๒ เราก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาปี ๒ และตามไปเรื่อยๆ จนนิสิตจบไปเป็นบัณฑิต เราก็กลับมารับปี ๑ ใหม่เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

   ประมาณปี ๒๕๓๑ หรือ ๒๕๓๒ นั้น ผมได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาปีแรก สมัยยังเป็น มศว พิษณุโลก นิสิตรุ่นนั้นมีประมาณ ๑๘ คน นึกชื่อออกตอนนี้ก็มี

  1. เกตุ กองกี
  2. อรรถกฤตย์ จีนมหันต์
  3. พิเชษฐ์ ลิ้มรัตนมงคล
  4. (ไก่) รัตนพิมพา
  5. ลำพรวน เภาสงค์

   ข้ามไปรุ่นล่าสุด จบปีการศึกษา ๒๕๕๑ รหัสรับเข้า ๒๕๔๘ จบการศึกษา ๒๓ คน

   ระยะหลังๆ รู้สึกว่า บทบาทของอาจารย์ที่ปรึกษาจะน้อยลง ถ้านิสิตไม่มีเรื่องปรึกษา เขาก็จะไม่มาปรึกษา จะมาพบตอนขอกู้ยืมเงิน หรือขอทุนเท่านั้น..อิอิ

   ตำแหน่งที่ปรึกษา ส่วนมากมักจะมีเงินให้ ยกเว้นตำแหน่งอาจารย์ที่ปรึกษา เป็นหน้าที่ ต้องทำให้ดี ถ้าทำไม่ดีก็จะลงโทษทางวินัย

   ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา มีความรู้สึกว่าไม่ค่อยสนิทกับนิสิต เพราะรู้จักกันน้อยมาก และไม่ค่อยมีกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์กันเท่าไร ถ้ามีกิจกรรมก็มักจะเป็น อาจารย์พูดข้างเดียว...

    ที่คณะวิทยาศาสตร์ มีกิจกรรม ที่ปรึกษาพบนิสิต เรียกว่า Home Room สามารถจัดได้เดือนละ ๑ ครั้ง เบิกได้หัวละ ๑๕ บาท เป็นกิจกรรมที่ดี เพราะว่านิสิตได้มีขนมทานด้วย แต่ผมว่าไม่ค่อยได้ผลเท่าไร

    ปีนี้ผมจะทดลองระบบที่ผมตั้งชื่อไว้ก่อนว่า "โครงการคืนครูประจำชั้นให้นิสิต" คือ ผมจะพบนิสิตตั้งแต่วันแรกที่มีการปฐมนิเทศนิสิต ระดับคณะ

    พอตอนบ่ายนิสิต จะมาพบที่ภาค เมื่อเสร็จงาน ผมก็จะเชิญนิสิตซึ่งผมจะได้ดูแลจำนวน ๑๗ คน ในปีนี้มาพบปะพูดคุย ลงชื่อ ลงเบอร์โทรศัพท์ของตัวเอง ของผู้ปกครอง แลกกับเบอร์โทรของผม แล้วหลังจากนั้น ผมก็จะให้เขานัดมาพบผมครั้งละ ๑ คนๆ ละ ๑ ชั่วโมง เพื่อพูดคุยกัน โดยจะทำให้ครบทุกคนภายใน ๑ เดือน...จากนั้นก็จะแจกสมุดให้ไปบันทึกรายละเอียดกลับคืนมาให้ผม...นี่คือยุทธศาสตร์ที่เป็นความฝันของผมครับ

    (จะมาเล่าความเป็นมา ของรายชื่อนิสิต ๑๗ คน ในบันทึกต่อไปครับ)

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)