ภาพของ...หัวใจต่างพันธุ์
ช่วงระหว่าง 1 - 3 มิถุนายน 2552 เป็นช่วงที่ต้องออกไปชื่นชมโลกภายนอก
ระหว่างนั่งรอ รถไฟเที่ยวขาขึ้น....ได้เปิดหนังสือ "เทพแห่งกาลเวลา" ที่อ่านค้างอยู่ มานั่งอ่านต่อ.....
เนื้อหาที่ผมกำลังอ่าน อยู่ประมาณ กลาง ๆ เล่ม กับประโยคที่ว่า "อะไรก็ตามที่ทำให้คุณมีความสุข ให้จำอารมณ์นั้นไว้ แล้วคิดถึงเหตุการณ์นั้น ซ้ำ ๆ ...หากนึกไม่ออก ให้เฝ้ามองดวงตะวันตอนกำลังตกดินในช่วงใกล้ลับขอบฟ้าก็ได้....."
แต่ ณ เวลานั้น ผมไม่ต้องมองดวงตะวันตกดิน......ภาพแห่งความสุขก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว
ช่วงเวลานี้ช่างสอดคล้องกับถ้อยคำในหนังสือเล่มนี้เลยทีเดียว...
สายตาของผมเห็น เด็กฝรั่ง 2 คนที่วิ่งเล่นอยู่รอบ ๆ สถานีรถไฟ กำลังวิ่งไปหา....สาวงามในรูป อย่างไม่ยั้งฝีเท้า เหมือนถูกดูดด้วยแรงแม่เหล็กอย่างจัง.!!!
ผมอดอมยิ้มไม่ได้......และคิดในใจว่า ผู้หญิง....ผู้ชาย ที่นั่งอยู่บริเวณนั้น มีอยู่หลาย ๆ ท่าน เหตุไฉนเด็กฝรั่ง 2 คนนี้ ถึงวิ่งรี่ไปหา....สาวงามในรูป ในขณะที่เธอก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ รอเวลา ขึ้นรถไฟเช่นผม
และผมกลับไม่แปลกใจ.....ในบัดเดี๋ยวนั้น!!! เธอละสายตาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ (ผมต่างหากที่ชอบกวาดสายตา เป็นบางครั้ง เพื่อมองสิ่งแวดล้อมรอบตัว)
ขณะนั้น ความคิดของผม ก็ระลึกถึงคำ ๆ นี้ ขึ้นมา "ความงามซิ....ประจักษ์ ณ ถนนสายมิตรภาพ" สาวงามกับเด็กน้อย ต่างคน ต่างชาติ ต่างพันธุ์ แลกเปลี่ยนมิตรภาพระหว่างกัน ผมแอบอ่านอารมณ์และความรู้สึก ของความงาม ที่ผมประจักษ์
สักพัก...เด็กน้อย ก็วิ่งกลับไปที่ผู้เป็นแม่ แล้วหยิบ ขวดน้ำที่มีน้ำบรรจุอยู่ มอบให้แก่สาวงามแห่งเมืองคนดี
เธอรับไว้....เพราะความใสซื่อในหัวใจของเด็กน้อย...............ช่วงเวลาแห่งความสุขก็ดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ
ความสุข....ฉบับกระเป๋าของผมใช้เวลาไม่นานนัก ช่วงเวลาแห่งความหรรษาของเด็กน้อยร้อยชั่ง 2 คนนั้น ก็ต้องยุติลงเมื่อได้เวลาที่รถไฟ ขาขึ้นเข้ากรุงเทพฯ มาถึง
ก่อนที่เด็กน้อยจะขึ้นรถไฟ สาวงามแห่งเมืองคนดีก็เดินเข้ามาหาแม่ของเด็กน้อยทั้งสองคน ในมือถือขวดน้ำขวดเดิมที่เด็กน้อยได้ยื่นให้ก่อนหน้านี้...พร้อมกับคำพูดที่ผมฟังไม่ผิด.... ว่า
Have a good trip.....bye....bye...
ความงามแห่งชีวิตที่ผมได้เห็นนั้น....แผ่ซ่านมาถึงตัวผมเลยทีเดียว.......เพราะนี่คืออารมณ์หนึ่งของความสุขที่ผมได้พบเห็น
หลังจากนั้น...ผมก็กวาดสายตามาที่หนังสือ อีกครั้ง อ่านหน้าเดิมที่เปิดค้างไว้ โดยมีใจความที่เขียนต่ออีกว่า....
"การทำเช่นนี้...จะทำให้คุณรู้สึกดีกับตัวคุณเองและคนรอบข้าง และจะทำให้พลังงานในร่างกายเราทำงานเพื่อดึงดูด สิ่ง ดี ๆ เข้ามาสู่ชีวิต"
อะไรจะขนาดนั้น .....แค่หนังสือที่ผมอ่านเพียงหน้าเดียว ผมสามารถเล่าเรื่องที่ผมอยากถ่ายทอดออกมา....จากสิ่งที่เห็นและสัมผัสได้จริง ได้อย่างมีความสุข
ผมอยากปิดบันทึกฉบับนี้ ด้วยแรงดึงดูดของเธอ เพราะด้วยเหตุที่ผมอยากเข้าไปพูดคุยด้วย....ด้วยความรู้สึกดี ที่ผมมีต่อตัวเธอ โดยใช้ข้ออ้างของการฝากสัมภาระ เพื่อไปทำธุระส่วนตัว ณ อีกชีกหนึ่งของสถานีรถไฟ ......
............ผมกลับมาพร้อม น้ำดื่มยี่ห้อหนึ่ง(2 ขวด) ผมเดินดื่มมาระหว่างทาง 1 ขวด เมื่อผมมาถึงสัมภาระที่ผมฝากไว้กับเธอ ผมยื่นน้ำดื่มอีกขวดที่ตั้งใจเอามาฝากให้กับเธอ ใจก็คิดอยู่ว่าเธอจะรับไหมหนอ!!! เพราะเราไม่ใช่เด็ก ใจเราในมุมมองของเธอ อาจไม่ใส...ชื่อพอ.....เพราะนี่เป็นการพบปะและพูดคุยกันครั้งแรก ของคนที่ไม่เคยเจอกันเลยในชีวิต
ผมคิดผิดไปถนัดใจ....เธอกลับรับน้ำดื่มขวดนั้น พร้อมมิตรภาพที่สวยงามนั้นคือ.....รอยยิ้มและการไหว้เพื่อขอบคุณ......ว้าว!!!!!
มีอยู่หลาย ๆ ประโยคที่ผมได้พูดคุยกับเธอระหว่างรอรถไฟ.....แต่สิ่งเดียว ที่ผมรู้สึกได้เพื่อทดแทนสาระการสนทนาระหว่างกัน นั้นคือ มิตรภาพที่ดี
มิตรภาพที่ดี......เริ่มจากจิตใจที่ดี
เมื่อคิดดีและกระทำด้วยหัวใจของความจริงใจแล้ว....คุณรู้มั้ยว่า...หัวใจที่กลั่นออกมาจากจิตวิญญาณที่แท้จริงของคุณนั้น .......คุณก็จะได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่เป็นการตอบแทน
คิดแล้ว....ก็มีความสุขครับ
เพราะความสุขของผม อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่โต ที่ทำให้ผมประสบความสำเร็จอะไรมากมายในชีวิต
แต่มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้ว่า....เมื่อผมระลึกถึงสิ่งนี้แล้ว มันเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรสักอย่างหนึ่ง ที่ทำให้ผมอยากทำ อยากสัมผัส และอยากให้สิ่ง ดีดี ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างต่อเนื่อง
ขอบคุณ..สิ่งเหล่านี้ที่ผมได้มีโอกาสพบเจอ และนำมาเล่าสู่กันฟัง
เผื่อวันหนึ่งข้างหน้า....ผมอาจได้มีโอกาสดี ดี อ่าน สิ่งเหล่านี้ ให้ชื่นหัวใจจากคุณบ้าง.. เพราะผมรู้ว่าคุณก็มีโอกาสเช่นเดียวกับผม
ขอบคุณ....สำหรับสิ่งดี ดี ที่มีมาให้กันและกันสม่ำเสมอ
สวัสดีจ๊ะ แม้แต่เด็กฝรั่งยังเข้าหาเลย มันจึงเป็นภาพแห่งความสุขไง เอ๊ะชักงงงง
สวัสดี ครับ ครูป้อม
ดีใจ ครับ ที่ได้เจอกันอีก ก่อนกลับบ้าน
บันทึกนี้ พิมพ์ สด ๆ ร้อน ๆ และกำลังอุ่น ๆ อยู่ พอดี ครับ
เป็นความประทับใจที่อยากเล่าสู่ให้ กัลยาณมิตร รับทราบครับ
ความสุข เล็ก ๆ แบบนี้ ครับครู ที่ไม่ต้องนั่งมองพระอาทิตย์ตกดิน
เห็น และรู้สึกได้ ในคราวเดียวกัน เลย ครับ
ระลึกถึงครู นะครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจ ที่ทำให้ผู้พบเห็นได้อมยิ้มได้ง่ายๆ
เลยนะคะ ^_^
สวัสดี ครับ คุณ เทียนน้อย
ถ้าผมเดา ไม่ผิด คุณ คือ หนึ่ง ในนี้ ใช่มั้ย ครับ
ถ้าไม่ใช่ ผมต้องขอโทษด้วย
คุณเทียนน้อย ครับ เรื่องเล่า เล็ก ๆ แบบนี้ แหละ ครับ ที่ทำให้
ถนนสาย ชีวิต ของคนเรา น่าชื่นชม....
ผมรู้นะครับว่า....ถนนสายชีวิต ของคุณเทียนน้อย ก็มีเรื่องเล่า ที่น่าประทับใจ....แล้วจะคอยติดตามอ่าน นะครับ
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
อ่านแล้วได้ยิ้มอย่างมีความสุขไปด้วยค่ะ....
เพราะความสุขของผม อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่โต ที่ทำให้ผมประสบความสำเร็จอะไรมากมายในชีวิตแต่มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้ว่า....เมื่อผมระลึกถึงสิ่งนี้แล้ว มันเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรสักอย่างหนึ่ง ที่ทำให้ผมอยากทำ อยากสัมผัส และอยากให้สิ่ง ดีดี ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างต่อเนื่อง
ความสุข ความดี ความงดงามในหัวใจของผู้คน แม้จะรู้จักมักคุ้นหรือเพียงได้พบประสบเพียงครั้งคราว... ก็หล่อเลี้ยง จรรโลงโลกได้เสมอเลยค่ะ
(^___^)
ยิ้มค่ะ..ยิ้มอย่างเต็มหัวใจ..มีความสุขด้วยจริงๆ
สาวงามนั้นเป็นคนมีมิตรจิตมิตรใจที่ดีดีนะคะ
เราค่อนข้างจะไม่ได้เจอคนดีศรีสังคมมากมายนักในสภาพการณ์เช่นนี้
ต่างคนต่างระวังตัว..เพราะสังคมสมัยนี้ทำให้ต้องเป็นเช่นนั้น
แต่สิ่งที่ดีที่สุดในเวลานี้คือ...เราพบมิตรภาพที่ดีดีซึ่งกันและกัน...ณที่ตรงนี้
จริงจริงนะคะ
ฝากแสงเทียนแสงแห่งมิตรภาพมาด้วยนะคะ
อ่านบันทึกพี่แสงแล้ว
รู้สึกได้ว่า พี่แสงเขียนบันทึกได้ดีเหมือนนักเขียนเลยค่ะ
ว้าวววววววววววววววววววว
และยิ่งไปกว่านั้น พอมองไปที่หัวบล้อก
โอ้โห พี่แสงเอาภาพดาราที่ไหนมาใส่น่ะค่ะ อิอิ
สุดยอดไปเลยจ้า
สวัสดดีค่ะ แวะมารับมิตรภาพค่ะ
มิตรภาพ การมีน้ำใจเกิดขึ้นได้ในทุกสถานที่ ไม่จำกัดเพศและวัย
หากหลายๆคนที่ได้เห็นเกดความซาบซึ่ง ในความสดใส ไร้เดียงสา น่ารัก ทำให้เกดิความประทับใจที่ยากจะลืมเลือน
แต่ในสังคมปัจจุบัน คง....หาได้ยากเต็มทีหรือหาได้น้อย
แม้แต่บนรถเมย์ ผู้ชายนั่ง ผู้หญิงยืน ....ยังทำเป็นมองไม่เห็น
สวัสดีครับพี่แสงศรี
ว๊าววว ผมเข้าใจนะครับอารมณ์ในวันนั้น อิอิ เป็นผมๆก็ยิ้มและมีความสุขมากเช่นกัน ดูเด็กสิครับเค้าบริสุทธิ์ขนาดนั้น วิ่งไปหาสาวสวยแบบไม่คิดชีวิต 555
ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วเลยใช่มั้ยครับวันนั้น ^^
ทีนี้ก็หวนคิดถึงเหตุการณ์วันนั้นซ้ำๆ เพื่อเพิ่มพลังใจนะคร๊าบ
ขอบคุณมากครับพี่แสงที่เอามาเล่าแบ่งกันฟัง ;)
เป็นความงดงามที่เกิดขึ้นจากส่วนลึกของหัวใจที่ไม่ได้มีการปรุงแต่งขึ้นจริงๆ "ความงดงามของมิตรภาพ"
รพี
"สุขใจด้วยจังค่ะ"
สวัสดี ครับ คุณคนไม่มีราก
นี่.. เป็นบันทึกที่ผม ตั้งใจถ่ายทอด เรื่องราว ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
จากการได้เห็น สัมผัส และรู้สึก จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง
.....
.....
วันหนึ่ง ข้างหน้า เมื่อได้กลับมาอ่าน น่าจะเป็น เรื่องที่ทำให้เราระลึกถึงได้ อย่างที่หัวใจต้องการ
.....
.....
.....
ผมคิดถึง....เมื่อผมแก่ตัวลง ...ผมนั่งเปิดบันทึกเหล่านี้ ออกมาจากที่เก็บรวบรวมเอาไว้แล้ว....นั่งเล่าให้ลูกหลานฟัง....
จากเรื่องราวจริงในชีวิต ของคนแก่ แก่ คน หนึ่ง....
....
....
....
บางทีผมอาจจะยิ้ม....ทั้งน้ำตา ก็ได้นะครับ
ด้วยความระลึกถึง
มาชม มาอ่าน และมายิ้มกับเรื่องเล่าเรื่องนี้ค่ะ
อาร์มเชื่อค่ะว่าถึงแม้โลกเราจะเปลี่ยนไปทุกวัน
แต่น้ำใจและสิ่งดีดีของคนไทยนั้นยังมีอยู่เสมอ
ขอบคุณค่ะสำหรับการแบ่งปันเรื่องราวดีดี ^_^
สวัสดีค่ะ คุณแสง... อ่านแล้วมีความสุขค่ะ Have a good time นะค่ะ
สวัสดี ครับ คุณ
สวัสดี ครับ คุณ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
....อ่านคำตอบแล้วยิ้มเลยค่ะ...
การยิ้มทั้งน้ำตานี้...เป็นความรู้สึกพิเศษจริง ๆ ค่ะ
มีความสุขและดื่มด่ำกับ...ความสุขสงบในใจนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
สวัสดี ครับ คุณครู
เมื่อ พฤ. 04 มิ.ย. 2552 @ 12:54