สวัสดี ครับ คุณ
บันทึกนี้ เขียนจากภาพที่ผ่านเข้ามา ในระหว่างที่ผมออกไปเรียนรู้โลกภายนอกองค์กร
บางครั้งการเรียนรู้จากภายนอกองค์กร นี่แหละครับ ที่อาจหาไม่ได้ในสังคมที่เราทำงานอยู่...สิ่งจรรโลงใจ มีอยุ่ทุกที่...ขึ้นอยู่ที่เราจะนำสิ่งเหล่านั้นมา..ชื่นชม อย่างไร
......
......
ภาพที่คุณก้านกอ เห็น อยู่หัวblog เป็นสิ่งจรรโลงใจ ทุกครั้งที่ได้เห็น
ชีวิต ที่มายืนอยู่ได้ ทุกวันนี้ ก็เพราะท่าน....
เราเป็นหนี้บุญคุณ ท่าน อย่างหาอะไรมาเปรียบเทียบมิได้เลย
มองภาพอดีต...แล้วได้คิดถึงอดีต....ไม่ลืมเลือน สิ่งเหล่านี้
บางครั้ง....ก็ลืมตัว...เหมือนกัน ครับ
คิดว่า...เราก้าวกระโดด มาไกล...เห็นสิ่งคับข้องใจ เห็นคลื่นใต้น้ำ เห็นคลื่นเหนือน้ำ เห็นอะไรต่อมิอะไรอย่างมากมาย
สุดท้าย...ก็ลืมพิจารณาที่ตัวเอง... ลืมไปว่าสิ่งที่มากระทบ...เป็นเพียง
ภาพลวงตา....ลืมไปว่า....ความสุขของคนเราทุกวันนี้ ขาดเจ้าสิ่งนี้ไม่ได้ ....
เก็บอดีต..ความทรงจำ ดี ดี เหล่านี้ ใส่จิตสำนึก...เพราะพรุ่งนี้ ...เรายังคงอยู่....อยู่เพื่อซึบซับ สิ่ง ดี ดี หล่อเลี้ยงหัวใจ
ขอบคุณ คุณ ก้านกอ นะครับ ที่เปิดโอกาสให้
ว่าแล้ว ก็อดคิดถึง ความเอื้อเฟื้อ ของคุณ ไม่ได้
