แต่ลึกลงไปในหัวใจของครูนั้นคืองานเข้า

นี้ก็สัปดาห์ที่3 แล้วเด็กน้อยเอ๊ย

เสียงเด็กน้อยคนหนึ่งดังแว่วในห้วของครู

"เราก็ไม่เคยเรียนเลย...เราก็เหมือนกัน....เราดูแต่ทีวี...."

"หนังสือแบบนี้สวยจังค่ะ แต่ยาก"

เฮ้ยยยย. เงียบ

ใคร...

ม่ามี๊มา ...จุ๊ๆ

Stand up,please.หัวหน้าชั้นกล่าวขึ้นมาเมื่อ

อ้าว.....มามี๊มาตั้งนานแล้ว นะเพชร เราเห็น

ก็เราเพิ่งเห็นนี่ และเราก็เพิ่งนึกออกว่า ว่าเราจะพูดอะไร

ว่าแล้วคนพูดก็หันไปค้อนเพื่อนวงใหญ่เลย

Teacher: Good morning,every body.

                Hhuuu...Good morning  boys& girls.

อ๋อ...ม่ามี๊บอกว่าสวัสดีนักเรียนชายและนักเรียนหญิง จุ๊ๆๆ

เงียบ_

ผมไม่เคยพูดภาษาอังกฤษครับ..

นอกจาก"สวัสดีครับคุณครู"

ขำหว่าทำไมม่ามี๊ต้องไหว้เด็กด้วย อิอิ

ภาษาอังกฤษเขาให้คุณครูไหว้เด็กด้วยหรือครับ

ทำไมต้องเอาลิ้นมาไว้ระหว่างฟันบนกับฟันล่าง

Thank ....thank you.

มะมี๊ขา...ทำไมมันยากจังเลย

ไม่ใช่..เพชร เราบอกว่าลิ้นโผล่นิดๆตรงฟันหน้า

อือออออ..นี่เหรอ..อืออออ รือออ...เท่อ แบบนี้เหรอ

ไม่ใช่ งั้น เซ่อ เซ่อ แบบนี้ใช่ไหม

เซ่อแทงคิว  อิอิ  ....ไม่ใช่ไม่เหมือน 555+++ยากจัง

ก็เธอลิ้นสั้นนี่

ลิ้นเรายาวกว่าเธอ

เออ..เธอทำอย่างนี้ได้ปล่าวววว..

Teacher: Ok. Sit down,please. How are you today?

                   เงียบ..ไม่มีเสียงตอบ ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา

Teacger: Stand up,please.   Sit down, please

(ครูผู้สอนช่วยด้วยการใช้ภาษามือทำท่ายกมือลงและขึ้น

เพื่อให้นักเรียนปฏิบัติตาม  นักเรียนหลายคนเริ่มพูดตาม มีบางคนทำท่าตาม

และโดนเพื่อนทักว่า" นี่เธอม่ามี๊เขาสั่งให้เธอทำตาม ไม่ใช่พูดตาม อิอิ")

ครูทำท่าให้นักเรียนนั่งอีกครั้ง แต่กลับพูดสั่งว่า"Stand up,please

และยกมือขึ้นเมื่อพูด Sit down, please เริ่มมีเสียงฮือฮาเบาๆดังขึ้น

ครูทำอีกครั้งโดยคำพูดของครูตรงข้ามกับท่าทางที่กำกับบอกนักเรียนเป็นนัยๆ

เริ่มมีเสียงหัวเราะเบาๆ

ครูหลอกใหม่ให้นั่งแต่พูดว่า Stand up,please.

เสียงหัวเราะดังมากขึ้น

ครูมองเห็นความสุขใจ

จากใบหน้าและท่าทางที่กระตือรือร้นของนักเรียนชั้นนี้

ความตั้งใจเกิดขึ้น ใบหน้ายิ้มแย้มปนเสียงหัวเราะของเด็ก

ครูรับรู้ทันทีเด็กกลุ่มนี้อารมณ์ดี

เมื่อได้แสดงออก แม้การแสดงออกนั้นจะไม่ถูกต้องนัก

และจะกระตือรือร้นเมื่อได้ร่วมกิจกรรม ได้เคลื่อนไหวร่างกาย

ลึกลงไปในหัวใจของครูคืองานเข้าแล้ว  แต่ยังใจดีสู้เสือ

ครูหยิบหนังสือเรียนที่ทางโรงเรียนจัดให้เด็กไว้ใต้โต๊ะ

และบอกให้เด็กทุกคนเปิดดูหนังสือของตัวเองทุกหน้าในหนังสือ

 เพราะเพิ่งได้หนังสือเรียนวันนี้เอง

(ที่ผ่านมาครูไม่ได้ใช้หนังสือเรียน

ครูสอนไปแล้วโดยใช้แผนการสอนที่เตรียมมา

 สำหรับนักเรียนแล้ว

วันนี้คือวันแรกที่โรงเรียนแจกหนังสือให้

แต่ยังได้ไม่ครบทุกคนขาดตั้ง 25 เล่ม)

 แต่ก็ช่างมันเถอะ เพราะครูไม่ได้ใช้มัน

นอกจากโครงสร้างที่เด็กควรรู้ที่ครูเตรียมการณ์ไว้แล้ว)

เมื่อนักเรียนช่วยกันเลือกบทเรียนที่ถูกใจทั้งที่อ่านไม่ออก

แต่พิจารณาจากรูปภาพที่ปรากฏในหน้าหนังสือ

เป็นข้อมูลที่นักเรียนตัดสินใจเลือกว่าอยากเรียนรู้มากที่สุด

โดยทำแผนผังสรุปความต้องการเรียนรู้บนกระดาน

 ครูรับรู้ได้ว่านักเรียนที่ขึ้นมาเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ปีนี้

อ่อนภาษาอังกฤษมากถึงขั้นวิกฤต  

เมื่อครูให้นักเรียนปิดหนังสือแล้ว

ครูนำคำศัพท์ในเรื่องที่นักเรียนชอบมากที่สุดออกมาเขียนบนกระดาน

แล้วให้นักเรียนอ่านตัวสะกดพร้อมกัน

เสียงที่เบาบาง ใบหน้าที่กังวล

เสียงกระซิบ และการสะกดผิดๆ

ทำให้ใจครูห่อเหี่ยวขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

 โธ่เอ๋ย ..ลูกฉัน  ครูร้องในใจไม่ได้แม้ตัวอักษรในภาษา

ครูแจกกระดาษ ให้นักเรียนคนละ 1 แผ่น

บอกให้นักเรียนเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่นักเรียนจำได้

แต่เด็กน้อยเริ่มมีใบหน้ากังวล ชะเง้อมองเพื่อนและลอกกัน

ผลการตรวจนักเรียนเขียนได้มากที่สุดเพียงคนเดียว

และเขียนไม่ครบได้เพียง5 ตัวอักษร และไม่เรียงตามพจนานุกรม

ครูเหนื่อยใจ  และเริ่มวางแผนชวนนักเรียนเล่นดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยเริ่มบทเรียนที่ 1 แผนการสอนที่ทำมาเก็บใส่ลิ้นชัก

(ไอ้ย้อยเก็บฉากการแสดง55+)

ครูเปลี่ยนเป็นเล่นเกม

หยิบบัตรอักษรมา2 ชุด ให้นักเรียนเล่นไพ่

เฮ้อ...สนุกแน่ ข้าเล่นเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งร้องขึ้น

ครูจุ๊ปาก และอธิบายว่าการแข่งขันไพ่ครั้งนี้ นักเรียนแต่ละกลุ่มจะต้องนำบัตรอักษรทั้งหมดเรียงตัวตามลำดับอักษร และอนุญาตให้ใช้พจนานุกรมได้ ดูแผ่นป้ายอักษรได้ 5 นาทีผ่านไปด้วยความชุลมัน 55+

ครูบีบจิ้งจกยางร้องเสียงแป๋น นักเรียนเงียบลง แต่ยังแอบปรับเปลี่ยนงานที่ทำแล้ว เรียกว่าสู้กันวินาทีสุดท้าย

ครูเคาน์ดาวน์ 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 หมดเวลาพอดี

นักเรียนแสดงสีหน้าเสียดาย บ่น และต่อว่ากัน

ครูยืนนิ่ง บอกให้นักเรียนหลับตา

Sleep sleep  พร้อมทำท่าประกอบ นักเรียนเรียนรู้จากกริยาท่าทางของครูและหันไปมองเพื่อนที่ครูชูนิ้วหัวแม่มือให้เมื่อทำถูก และทำตาม ครู ชม Good ,Very good ,Well, Well done.

และให้นักเรียนทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วโมงนี้

สุดท้ายครูพูดว่า

I finished my class.Goodbye. See you tomorrow.

นักเรียนกล่าวตามหลังว่า ขอบคุณครับ /ค่ะ คุณครู

และนี่คือฉันที่เปิดเทอมไม่ทันไร ก็จะขาดใจเสียแล้ว