แม้อากาศในห้องคลอดค่อนข้างเย็น แต่ฉันต้องยกแขนขึ้นปาดเหงื่อที่หน้าผากอย่างอ่อนล้า สองชั่วโมงแล้วที่นั่งหลังขดหลังแข็งเพื่อล้วงมดลูกเนื่องจากรกติด และต้องเย็บซ่อมฝีเย็บที่มีเลือดซึมออกมาจากแผลฉีกขาดกะรุ่งกะริ่ง ยาวลึกเกือบถึงลำไส้ตรงของแม่ลูกสอง

ฉันเดินลัดเลาะไปตามความคดเคี้ยวของริมแม่น้ำท่าจีนในรีสอร์ทแห่งหนึ่งโดยไม่อนาทรต่อแสงแดดที่ค่อยๆแผดกล้าขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้ไทยโชยมากระทบจมูก สายลมเย็นๆของช่วงต้นฤดูฝนพัดมาปะทะใบหน้าเบาๆ ฉันแย้มริมฝีปากออกเล็กน้อยอย่างพึงใจ เดินเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งถึงลานที่ปูด้วยอิฐสีขาวหม่นปนสีเขียวของตะไคร่น้ำ

ฉันหยุดยืนมองสายน้ำที่ไหลเอื่อยช้าๆ ใบไม้สีน้ำตาลแก่ค่อยๆปลิวร่อนลงสู่พื้นน้ำ ปลาเสือลายเหลืองดำกระโดดฮุบอากาศเป็นระยะๆ ......ฉันนิ่งอยู่นานเหมือนถูกสะกดด้วยมนตราของธรรมชาติตรงหน้า ก่อนจะค่อยๆหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงผ้าใบสีเขียวซึ่งถูกวางอยู่ใต้ร่มไม้รกครึ้ม มองเห็นแสงแดดลอดส่องลงมารำไร ฉันหลับตาลงช้าๆราวกับกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเลือนหายไปแล้วค่อยๆซึมซับบรรยากาศรอบข้างผ่านโสตประสาทที่รับรู้เพียงเสียง ปล่อยลมหายใจออกเพื่อระบายความอึดอัด แล้วปล่อยให้ประสาทสัมผัสกระทบกับการเคลื่อนไหวของสรรพชีวิตช้าลง ช้าลง

“คุณหมอคะมีคนไข้หมดสติ อยู่ที่ห้องฉุกเฉินค่ะ ญาตินำส่ง ขณะนี้กำลังให้น้ำเกลือและบีบ Ambu-bag ช่วยชีวิตอยู่ค่ะ” เสียงพี่พยาบาลที่คุ้นเคยตะโกนมาจากหน้าห้องรอคลอด

  แม้อากาศในห้องคลอดค่อนข้างเย็น แต่ฉันต้องยกแขนขึ้นปาดเหงื่อที่หน้าผากอย่างอ่อนล้า สองชั่วโมงแล้วที่นั่งหลังขดหลังแข็งเพื่อล้วงมดลูกเนื่องจากรกติด และต้องเย็บซ่อมฝีเย็บที่มีเลือดซึมออกมาจากแผลฉีกขาดกะรุ่งกะริ่ง ยาวลึกเกือบถึงลำไส้ตรงของแม่ลูกสอง

 

นี่เป็นการเปิดฉากเรื่องเล่าของแพทย์หญิงคนหนึ่งที่ทำงานในโรงพยาบาลในชนบท ที่ต้องพบกับภาระงานที่หนักอึ้งกับหน้าที่และความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ของ ความอยู่รอด ชีวิต และความตายของผู้ป่วย โดยไม่มีใครสักคนที่ จะเห็นใจว่าเธอก็คือมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องการเวลา ต้องการพักผ่อน เฉกเช่นเดียวกับผู้คนอื่นๆ โดยทั่วไป

  ความคาดหวังของผู้คนที่อยู่รอบข้างและสังคมที่มีต่อเธอสูงมากขึ้นทุกทีๆ จึงกดดันให้เธอ หมดเรียวแรง หมดกำลังใจ ตัดสินใจทิ้งงานที่เธอรัก เพื่อไปศึกษาต่อต่างประเทศ  เป็นเวลา ๒ ปี

และที่ต่างประเทศนั่นเอง..ทำให้แพทย์หญิงคนนี้ได้ทบทวนและไตร่ตรองความคิดอีกครั้ง อย่างช้าๆ และเธอได้ตัดสินใจอีกครั้งเพื่อมาทำหน้าที่” คุณหมอ” ที่เธอรัก ด้วยมุมมองที่เปลี่ยนไป

 

พบเรื่องราวที่น่าสนใจ และเบื้องหลังการทำงานของหมอในชนบทคนนี้ได้ในเรื่องเล่าในโครงการ SHA  คะ

และนี่เป็นตัวอย่างหนึ่งของ การเขียนเรื่องเล่า จากงานจริง..

ของคุณหมอท่านหนึ่งที่เข้าร่วมในโครงการนี้คะ

 อ่านเพื่อเข้าใจงานของคนอื่น

 คิดเรื่องที่เรามีข้อมูลและอยากเขียน

 

 

ขอบคุณและ สวัสดีคะ