น้ำใจเธอ ยิ่งใหญ่กว่านั้น

   ขอพื้นที่ของGotoknow ให้ผู้เขียนได้บันทึกถึงความดีงาม ในน้ำใจไมตรีของใครบางคน ที่ได้รู้จักกันเหมือนในฝัน ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน แต่การกระทำของเธอ ชนะใจผู้เขียน และซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง และพิสูจน์ให้เห็นว่า สิ่งล้ำค่าที่มนุษย์พึงมอบแก่กันนั้น คือน้ำใสใจจริงอันบริสุทธิ์ เพื่อความปรารถนาดี ที่จะได้เห็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน พ้นทุกข์ เท่าที่จะทำได้

 

      เพราะผู้เขียนได้ติตามอาการเจ็บไข้ ของคุณสิริ นพไธสงมาตลอด รวมทั้งเมื่อวานนี้ หลังจากคุณสิริไปพบแพทย์ตามนัด ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ขอนแก่นในงันพุธ แต่ไม่อยากรบกวนถามไถ่ในวันนั้น เพราะคงเดินทางอย่างเหน็ดเหนื่อยแล้ว วันรุ่งขึ้น หลังเลิกงานผู้เขียนจึงโทรสอบถาม หวังจะได้รับฟังข่าวดีต่อเนื่องจากวันก่อน ที่ว่าอาการบวมหายปกติแล้ว

  แต่กลับกลายเป็นว่า คุณสิริต้องนอนพักในโรงพยาบาล เพราะแพทย์ตรวจพบ ซีสที่ไหปลาร้า และมีหนอง ต้องตัดทิ้ง ทำแผลทุกวัน มิหนำซ้ำ ยังไปผ่าที่โรงพยาบาลขอนแก่น นอนเป็นคนไข้ในที่นั่น ซึ่ง ท่านว่า คนไข้ และญาติมีจำนวนมาก ภรรยาท่าน ไม่มีที่พัก ไม่ได้อาบน้ำ ต้องเฝ้าอยู่ที่เตียงอย่างนั้น อยากกลับไปนอนที่ศรีนครินทร์เหมือนเดิม ไม่ทราบว่าคุณอุบล ติดต่อได้ไหม เห็นเงียบหายไป

 ผู้เขียนนึกสงสาร รีบโทรหาคุณอุบล แต่ไม่มีคนรับ จนเวลาต่อมา คุณอุบล จึงได้โทรกลับ และเรื่องเล่าจากปากเธอ ที่ผู้เขียนจะนำมาบันทึกนี้ต่อไปนี้ ได้สร้างความรู้สึกที่ดีมาก ประทับใจ และเลื่อมใส ในความตั้งใจ ที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาจิตของเธอเป็นอย่างยิ่ง

  คุณอุบล จ๋วงพานิช หรือคุณแก้ว หัวหน้าหอผู้ป่วยเคมีบำบัด 5จ  โรงพยาบาลศรีนครินทร์ขอนแก่น และที่สำคัญเธอเป็นสมาชิกGotoknow ของเราด้วย คุณอุบลได้โทรคุยกับคุณสิริแต่เช้า เรื่องการมาพบแพทย์ หากมีสิ่งใดติดขัด ให้โทรบอกทันที เพราะตัวเธอมีภารกิจมาก

 แต่จนแล้วจนรอด คุณสิริก็ไม่ได้โทรมาหาเธอ ทั้งที่ต้องเดินทางไปผ่าตัดซิส ที่โรงพยาบาลขอนแก่น และนอนที่นั้น กว่าคุณอุบลจะรู้ คุณสิริก็นอนพักเรียบร้อยที่นั่นแล้ว เนื่องจาก ระหว่างรอตรวจคุณสิริเกิดเป็นลม และเข้าตรวจรักษาส่งต่อตามระบบไปเรื่อย ภรรยาท่านก็คงไม่ทราบว่าจะควรติดต่อคุณอุบลอย่างไร

  ที่จริง ในความคิดทั่วๆไป คุณอุบลก็หมดหน้าที่แล้ว เพราะคนไข้ก็ออกนอกเขตพื้นที่รับผิดชอบ ก็รักษากันไป แต่น้ำใจเธอ ยิ่งใหญ่กว่านั้น เพราะเธอเล่าว่า คุณสิริต้องไม่สะดวกสบาย เหมือนนอนพักโรงพยาบาลเดิม หมอคนเดิมดูแล และเธอ ก็สามารถมาเยี่ยมดูแลได้บ่อยๆ อีกทั้งญาติ ก็จะมีที่พักที่เหมาะสมด้วย

 ดังนั้นเธอจึงประสานงานทั้งวัน เพื่อนำคุณสิริกลับมา โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ช่วงบ่ายเธอมีงานสอน กว่าจะติดตามเรื่องได้ ก็ห้าโมงเย็น ปรากฎว่า คุณสิริ ยังไม่ได้เดินทางมาเลย เจ้าหน้าที่เวรเช้า ก็กลับหมดแล้ว

  เวลาหลังเลิกงาน ที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ก็ควรจะได้หยุดพักผ่อน แต่คุณอุบลกลับเสียสละเวลา ติดต่อประสานงานใหม่ ทั้งสองโรงพยาบาล ซึ่งเธอบอกว่า ค่อนข้างลำบากยุ่งยาก หลายขั้นตอน แต่ทุกอย่าง ก็จบลงได้ด้วยดี พอดีกับผู้เขียนโทรหาเธอ พอสวัสดีกันเสร็จ คุณอุบลก็รีบแจ้งว่า เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณสิริกำลังจะได้กลับมาพักที่นี่แล้ว ขณะฟังเธอเล่าเรื่องติดต่อประสานงาน แต่ฟังน้ำเสียงแจ่มใสมากค่ะ

   เมื่อเช้าผู้เขียนโทรไปเยี่ยมคุณสิริ

ทราบว่าเดินทางมาถึงโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

       ผู้เขียนได้กล่าวขอบคุณเธอไปแล้ว อย่างซาบซึ้งใจ และยกย่องน้ำใจของเธอ แต่ก็เป็นเรื่องที่จะรู้กันได้ แค่เราสองคน ดังนั้นวันนี้ ผู้เขียนจึงขอประกาศสรรเสริญน้ำใจของเธอ ให้ทราบโดยทั่วกัน ในGotoknow แห่งนี้ ทั้งในฐานะตัวแทนคุณสิริ ที่ได้รับบริการด้วยน้ำใจจากเธอ และในนามของกัลยาณมิตรที่ดีต่อกัน ที่ช่วยติดต่อ ประสานงาน เป็นธุระ ให้ทุกอย่าง เหมือนดูแลญาติของกันและกัน คงเป็นความทรงจำที่ดีมากๆ ที่ผู้เขียนคงไม่ลืม และจะได้นำมาเป็นตัวอย่างเล่าต่อๆกันไป

  ไม่ว่าเราจะได้พบกันหรือไม่ก็ตาม ขอบอกให้รู้ว่า

คุณอุบล เป็นกัลยาณมิตรที่ดีของผู้เขียน แม้จะอยู่กันในความฝันก็ตาม