ผุ้ป่วยระยะสุดท้าย เป็นคำพูดสั้นๆ ที่เต็มไปด้วยคำถามที่ต้องการคำตอบ ..เคยมีคำบอกเล่า.. ไว้ว่า
การที่สามารถทำให้ผู้ป่วยตายอย่างมีความสุข เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ แต่ความยิ่งใหญ่กว่า คือ
ทำให้เขาเลือกที่จะตายอย่างมีศักดิ์ศรี มีคุณค่า และมีความหวัง ...
โครงการ Palliative care เป็นอีกหนึ่งโครงการ ที่มีการกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวาง
ขอบเขตแห่ง การดูแลเพื่อเดินไปปลายทางระหว่างผู้ให้ด้วยความเป็นวิชาชีพ
และผู้รับที่ไม่มีความหวัง เป็นเรื่องที่ต้องศึกษา ว่าจุดสมดุลย์ และความลงตัวอยู่ตรงไหน
โรงพยาบาลหนองจิก เป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กที่มียอดผู้ป่วยในระยะสุดท้ายไม่มากนัก
มันเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ เพราะความไม่มากมายเหล่านี้ คือจุดเริ่มต้นที่เราจะเดินไปพร้อมพวกเขา
ได้ไม่ยาก ไม่รู้ว่าวันนี้ จะเป็นวันที่โชคดี หรือโชคร้ายก็ตามที่ ...
ดลยา ...เจ้าหน้าที่ คนหนึ่ง ของเรา เป็นหนึ่งในจำนวนผู้ป้วยระยะสุดท้ายของที่นี้
เธอป่วยเป็นมะเร็งรังไข่ระยะที่ 3 ตอนปลาย ได้รับการดูแลรักษาครบถ้วน ตามแนวทางทาง..ของ
โรงเรียนแพทย์ ( ร.พ. มอสงขลานครินทร์ ซึ่งถือว่าเป็นที่ ๆ ดีสุดของ เราแล้ว )
การพัฒนาของพยาธิสภาพ ของ โรคเป็นไปได้ไม่ดีนัก มะเร็งลุกลามไปที่ปอด
และเข้าสู่ระยะสุดท้าย ของโรค
ผุ้ป่วยออ่นเพลียและดูแย่มาก แพทย์ แนะนำการรักษา ไดๆ ก้ได้รับการปฏิเสธจากผู้ป่วยแล้วทั้งสิ้น
ผู้ป่วยกลับบ้านพร้อมความหวังที่จะต้องจากโลกไป ด้วยความไม่พร้อม ... ลูกๆ ทุกคน ถูกตาม
กลับมาจาก ต่างจังหวัด เพื่อรอเป็นกำลังใจ ในเฮือกสุดท้ายของแม่
การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ไม่ได้หมายความเพียงว่า ทำให้เขาพร้อมที่จะตาย และจากโลกใบนี้ไป
อย่างมีความสุข หากเราได้มีโอกาสพุดคุย และเข้าถึง จุดสมดุลย์ แห่งความทุกข์เหล่านั้น
ดลยา .. เป็นอีกหนึ่งผู้ป่วยที่ยังไม่พร้อมที่จะตายไปจากโลกใบนี้ อย่างไม่มีความหวัง และไม่มีโอกาส
ที่จะให้โอกาสกับตัวเองอย่างแท้จริง ดลยา เตรียมตัวเอง สำหรับวันที่โลกใบนี้ไมมีเธอทั้งเรื่อง
ทรัพย์สิน หนี้สิน ความเป็นอยู่ของบุคคลที่ต้องอยู่ในโลกใบนี้ พร้อมกับความหวังที่จะให้โอกาสดีๆ
กับตัวเอง แม้ไม่มีความเชื้อมั่นในการรักษาด้วยแพทย์แผนปัจจุบัน
...การรักษาด้วยสมุนไพร ด้วยอาหารชีวจิต ด้วยสมาธิบำบัด โยคะบำบัด ศาสนบำบัดฯลฯ ถูกนำมาใช้
เพื่อให้โอกาสที่ไม่มากนักของดลยา ยังคงอยู่อย่างมีความสุข
...สุขภาพดลยา ดูดีมากยึ้น เธอมาทำงานได้ พูดคุยได้ และเช้าวันนี้ เธอยังเอานำสมุนไพรมาฝากเรา
และเพื่อนๆ ซึ่งน่าจะเป็นน้ำจากใบ ย่านาง
ดลยา บอกเราเสมอว่า อย่างน้อย เธอก็ได้ทำในสิ่งที่เธอยากทำที่สุดในชีวิตแล้ว เพราะเริ่องที่ดลยา
อยากทำมากที่สุดในชีวิต ณ..วันนี้ คือการให้โอกาสที่ทุกคนคิดว่าคนอย่างเธอไม่ควรมีโอกาสแล้ว
ดลยา ได้ให้โอกาสกับตัวเองที่จะยื้อชีวิตให้นานที่สุดเท่าที่เธอมีสิทธิ์เลือก เราจึงรู้ว่า ความยาก
และความยิ่งใหญ่ ที่จะทำให้ โครงการ
.............. Palliative care ....................
เดินไปสู่จุดมุ่งหมายที่แท้จริงกับความต้องการของผู้ป่วยระยะสุดท้าย ไม่ได้เป็นเรื่องที่ง่ายนัก
