ยืมหนังสือจากน้องมานั่งอ่าน โดยเฉพาะการทำบัญชี ต้องนั่งทำแบบฝึกหัดจนพ่อแม่ และน้องเห็นนึกว่าผมจะเป็นบ้า

 ตอนที่ 20

 วัยทำงาน แต่ต้องตกงาน 

             เมื่อได้รับคำสั่งขีดเส้นตายว่าต้องออกจากที่นี่ภายในไม่เกินสองทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนว่ามันเป็นอะไรที่สับสนพอควร ตอนแรกคิดว่าจะไปอยู่บ้านเพื่อนก่อน และหาสมัครงาน แต่เมื่อมาคิดดูอีกทีกลับบ้านที่อุตรดิตถ์ดีกว่า แล้วค่อยไปตั้งตัวหรือตั้งต้นใหม่จะเอาอย่างไรค่อยว่ากัน เพราะหากยังอยู่กรุงเทพฯ เงินต้องใช้ทุกวัน บ้านเพื่อนอาจจะอยู่ได้ไม่กี่วันเกรงใจเค้า เมื่อคิดได้เช่นนั้นจึงไม่รอช้าขึ้นรถเมล์สาย ๒๕ ทันที  (ท่าช้าง -สมุทรปราการ)  รถวิ่งถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง ยังมีขบวนรถที่จะไปอุตรดิตถ์ได้เป็นขบวนรถเร็วเดินทางจากกรุงเทพฯ ถึง เชียงใหม่  รถไฟออกจากสถานีประมาณ ๓ ทุ่ม

เมื่อถึงอุตรดิตถ์พ่อแม่ และ น้อง ๆ งง  ว่าจู่ ๆ กลับมาทำไม ไม่ได้แจ้งข่าวล่วงหน้า  ผมเล่าเหตุกราณ์ต่าง ๆ ให้พ่อแม่และน้อง ๆ  ฟัง และผมก็บอกกลับพ่อแม่ว่าไม่ต้องห่วง  ผมจะต้องหางานทำให้ได้จะไม่ให้เป็นภาระของพ่อและแม่ เป็นเด็ดขาด  สภาพที่บ้านในขณะนั้นพ่อเองดื่มเหล้าหนักมาก  แม่เองอายุเริ่มมากแล้วอยู่เป็นแม่บ้าน ๆ ไม่ได้ทำอะไร เพราะลูก ๆ ที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรง ไม่มีใครอยู่ ที่อยู่กับแม่ในขณะนั้นมีน้องสองคนแต่ละคนกำลังเรียนพาณิชย์กันทั้งคู่  ผมรู้ว่าฐานะทางบ้านในขณะนั้นไม่ค่อยสู้ดีนัก  

   เมื่อมาอยู่ที่บ้านความรู้ต่าง ๆ ที่เรียนมาชักจะลืม  จึงยืมหนังสือจากน้องมานั่งอ่าน  โดยเฉพาะการทำบัญชี  ต้องนั่งทำแบบฝึกหัดจนพ่อแม่ และน้องเห็นนึกว่าผมจะเป็นบ้า เพราะวัน ๆ คลุกอยู่แต่ในห้องอ่านแต่หนังสือ และทำแบบฝึกหัด  ประมาณ ๓ เดือน ศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์เปิดรับสมัครพนักงานหลายสถานที่ และหลายอัตรา ไม่ว่าจะเป็นสำนักงานที่ดินจังหวัด  สำนักงานขนส่งจังหวัด  โรงพยาบาลอุตรดิตถ์  และอื่น ๆ  การสอบในครั้งนั้นให้เลือกได้ไม่เกิน ๓ ที่  ผมเลือกตามลำดับที่กล่าวมาข้างต้น  วิชาที่สอบเป็นการสอบความถนัด  สอบวิชาชีพ  สอบภาษาไทย สอบภาษาอังกฤษ และความรู้ทั่วไป 

เมื่อสอบเสร็จต้องรอฟังผลการสอบอีกนานมาก ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันนานอย่างนั้น  ในขณะที่รอผลการสอบจากศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์  ได้ฟังข่าวจากทีวีช่อง ๘ ลำปาง  (สมัยนั้นเป็นทีวีท้องถิ่น ซึ่งเปลี่ยนเป็นช่อง ๑๑ หรือ NBT  ปัจจุบัน ) ว่าการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยรับสมัครพนักงานทำงานที่เหมืองแม่เมาะ จ.ลำปาง  ผมเองคุณสมบัติครบถ้วนตามประกาศ  ผมไม่รอช้าที่จะไปสมัคร  ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยไป จ.ลำปาง เหมืองแม่เมาะอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้จัก  พอดีได้สอบถามจาก พขร. (พนักงานขับรถไฟ)  ที่เดินทางประจำอยู่ จึงได้รู้ว่ามีสถานีรถไฟแม่เมาะ  ให้ลงที่แม่เมาะ  ส่วนสถานที่รับสมัครงานคงต้องไปถามเอาเอง 

รุ่งเช้าผมเดินทางไปสมัครงานทันที  สมัยก่อนผู้คนที่มาสมัครงานนั้นไม่ค่อยมีมากเท่าไหร่ ผมไปสมัครวันสุดท้ายได้ลำดับที่ ๒๐ กว่า  จากผู้สมัครทั้งหมด ๓๐ กว่าคน  เมื่อสมัครเสร็จเรียบร้อยกลับอุตรดิตถ์ทันที  และกลับไปสอบใหม่อีกครั้งประมาณ ๑๐ กว่าวันเห็นจะได้