การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

 วันนี้ขอมาแนวหวานค่ะ อิอิ

ในนามของความรัก

หากฉันคือพลังที่หล่อเลี้ยงสรรพชีวิตที่มีอยู่บนโลก

เธอคือลมหายใจของสรรพสิ่ง

......................................

ในนามของความรัก ในห้องหัวใจของฉัน

มีเจ้าของคือเธอ

ในนามของความรัก... ที่ดูคุ้นๆ (ไหมคะ) ก็เป็น..ในนามของความรักของ...คุณสายลม อ่านแล้วรู้สึกชอบมากๆ ค่ะ (ขอยืมๆๆๆ อิอิ) ขอนำมาเชื่อมโยงกับความรัก...ในโครงการพัฒนารพ.คุณภาพด้วยรัก ซึ่งเราพรพ.นำความรัก มาผสมผสานกับมาตรฐานเพื่อให้เกิดคุณภาพอย่างแท้จริง... และที่นี่...      ”หนองคาย”เป็นจังหวัดหนึ่งที่พรพ.เลือกมาสร้างกระบวนการเรียนรู้การดูแลด้วยความรักค่ะ

มาถึงรพ.หนองคาย ป้ายต้อนรับ อลังการอยู่หน้าตึกเลยค่ะ

ท่าน นพ.สสจ.นพ.อิทธิพล สูงแข็ง กล่าวเปิดงานและต้อนรับค่ะ

ไม่เคยทราบมาก่อนว่าที่นี่ เขาเป็นเมืองน่าอยู่อันดับเจ็ดของโลก... เป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของคนหนองคาย เมื่อพอลล่าถามถึง นอกจากคำขวัญที่ดังลั่นสนั่นเมืองและนอกเมือง ว่า

“วีรกรรมปราบฮ่อ หลวงพ่อพระใส สะพานไทย-ลาว”

เหตุที่เป็นเมืองน่าอยู่เพราะ...

นิตยสาร Modern Maturity ของสหรัฐอเมริกา จัดให้หนองคายเป็นเมืองน่าอยู่ลำดับที่ 7 ของโลก สำหรับคนวัยเกษียณชาวอเมริกัน จากการสำรวจ 40 เมืองทั่วโลก โดยอาศัยตัวชี้วัด 12 ตัว คือ ภูมิอากาศ ค่าครองชีพ วัฒนธรรม ที่อยู่อาศัย สาธารณูปโภค การคมนาคม บริการทางการแพทย์ สภาพแวดล้อม กิจกรรมนันทนาการ ความปลอดภัย ความมั่นคงทางการเมือง และการเข้าถึงเทคโนโลยี

ต่อไป จะเป็นบล็อกเกอร์ค่ะ ช่วยให้กำลังใจพี่เขาด้วยนะคะ

สำหรับวีรกรรมปราบฮ่อ... นั้น เล่าขานกันว่า ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งกรุงรัตนโกสินทร์(รัชกาล ที่ 3) เจ้าอนุวงศ์ กษัตริย์ผู้ครองนครเวียงจันทน์ได้ตั้งตนเป็นกบฎ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯให้เจ้าพระยาราชเทวี ยกทัพไปตีเมืองเวียงจันทน์ โดยมีท้าวสุวอธรรมา (บุญมา) เจ้าเมืองยโสธร และพระยาเชียงสา เป็นกำลังสำคัญในการช่วยทำศึกจนได้รับชัยชนะ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯให้ท้าวสุวอขึ้นเป็นเจ้าเมือง โดยจัดตั้งเมืองใหญ่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำโขงคอยควบคุมพื้นที่และเลือกสร้างเมืองที่บ้านไผ่ แล้วตั้งชื่อเมืองว่า หนองคาย ตามชื่อหนองน้ำใหญ่ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง (อันนี้ไป search มาเพิ่มเติมค่ะ)

รู้จักจังหวัดกันพอสมควรแล้ว เรามาเริ่มทำความรู้จักกันและกันดีกว่า..จับคู่ให้ใหม่ซะเลย...ลองเริ่มการสนทนาแบบห้อยแขวน ทำความรู้จักเพื่อน ผู้ซึ่งไม่เคยรู้จักมาก่อน ผู้ที่นั่งอยู่ตรงข้างหน้าเรา ..และเรียนรู้จากเขา...พอลล่าได้รู้จักพี่พยาบาลท่านหนึ่ง เด็กๆ เรียนไม่เก่ง เป็นคนสนุกสนานร่าเริง..สอบได้ที่ 35 มีเพื่อนซี้สอบได้ที่ 36 แต่มีวันหนึ่งคุณครูอนงค์สามารถมีวิธีพูด ที่บ่งบอกถึงความปรารถนาดีอย่างแท้จริง คำพูดนั้นทำให้เด็กน้อยคนนั้นเปลี่ยนความคิด กลับมามุ่งมั่นตั้งใจเรียน จนได้ที่ 1 มาตลอด อยากรู้จักคุณครูจังค่ะ นอกจากนี้พอลล่ายังได้เรียนรู้วิธีหลบแมงมิ้ม ที่คล้ายๆผึ้ง ก่อนหนีลงน้ำต้องกำขี้ควายลงไปด้วยค่ะ เพราะแมงมิ้มจะไปตอมขี้ควายแทน...รอดแน่ๆค่ะ แต่ว่ามิ้มกับผึ้งต่างกันตรงไหนคะ ช่วยบอกทีค่ะ อิอิ

เมื่อเริ่มรู้จักการฟัง การห้อยแขวนบ้างแล้ว เราก็เริ่มคำถาม  แล้วการดูแลด้วยรักของคนหนองคายเป็นอย่างไร ?? ใช้กระบวนการ world café ช่วยกันคิด เขียน เล่าออกมาค่ะ

การบริการด้วยรักคือการที่เรา....

ดูแลชีวิตเขาเหมือน ชีวิตเรา

พร้อมให้บริการ

คิดว่าเขาเป็นญาติ

ทำใจให้เหมือน นาโน รับรู้ แต่ไม่ดูดซับ

เป็นผู้ให้ ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน

รักและเมตตา ปรารถนาให้เขาได้รับสิ่งดีๆ แก้ปัญหาและมีชีวิตที่ดีได้

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ช่วยเหลืออย่างเต็มความสามารถ

ตอบสนองความต้องการทุกด้าน

สรุปได้ดังภาพนี้ค่ะ

 

ฝีมือ พอลล่า ค่ะ อิอิ

จากความคิด เราให้ทุกคนเล่าถึงประสบการณ์จริงในการดูแลคนไข้ด้วยหัวใจ มีเรื่องเล่าดีๆ มากมายในวงสนทนา เรื่องเล็กบ้าง ใหญ่บ้าง ผสมผสานกันไป มีตัวอย่างมาฝากสักสอง สามเรื่องค่ะ

พี่พยาบาลห้องฉุกเฉิน รพ.แห่งหนึ่งเล่าว่า : มีนักเรียนหญิงคนหนึ่งตั้งท้อง ขณะอยู่วัยเรียน ปิดบังแม่มาจนวันที่เจ็บท้องคลอด บอกกับแม่ว่า เป็นไส้ติ่งอักเสบ  เมื่อมาที่ห้องฉุกเฉิน ตรวจท้องดูก็พบว่าใกล้จะคลอดแล้ว แต่น้องก็บอกว่ายังไงๆ ก็จะไม่บอกแม่ และจะไม่เลี้ยงลูก ตั้งใจว่าลูกคลอดออกมาแล้วจะทิ้ง สังเกตเห็นว่าขณะทำคลอดแล้วน้องจะไม่มองลูกเลย เราก็พยายามหาวิธีให้เขายอมรับลูกด้วยวิธีต่างๆ นานา ดูสิจ๊ะลูกน่ารักนะ เหมือนแม่เลย โตขึ้นเป็นพระเอกได้เลยนะ ลองให้นมหน่อยนึงไหมจ๊ะ...ทำอย่างไร น้องก็ยังไม่ยอมรับลูก ไม่ยอมให้บอกแม่ของเธอด้วย... แต่อย่างไรก็ตามเราคิดว่าคงต้องบอกแม่ของน้องให้รับรู้ จึงค่อยๆ คุยกับแม่ ค่อยๆ ประเมินและบอกให้ทราบว่าน้องคลอดลูกออกมา เป็นชายหน้าตาน่ารัก ยายเห็นหลานแล้วก็ยอมรับได้ ไม่ว่าลูกเลย เราได้ส่งต่อให้นักสังคมสงเคราะห์ไปเยี่ยมที่บ้าน ปัจจุบันนี้น้องอายุ 1 ขวบแล้ว เป็นเด็กน่ารักมากๆ เลย รู้สึกดีมากๆ ที่ได้ช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่งให้มีแม่

“คนไข้คนหนึ่งแพทย์รพ.จังหวัดส่งต่อมาให้การรักษาแบบระยะสุดท้าย (NR) อยู่ในคำสั่งการรักษาแล้ว คนไข้มีแผลกดทับที่ก้น แผลเหม็นเน่า มีหนอนไต่ เนื้อตัวสกปรกตัวเหม็นคลุ้ง  เจาะคอ หายใจเองไม่ได้ ลืมตาได้ พูดไม่ได้ ทุกคนที่เห็นสภาพไม่มีใครอยากเข้าใกล้และคิดว่า จะรักษาทำไม!! ยังไง ยังไงก็ต้องตายแน่ๆ เมื่อขึ้นปฏิบัติงาน ไม่มีใครอยากได้รับมอบหมายดูแลผู้ป่วยรายนี้เพราะกว่าจะทำแผลเสร็จต้องใช้เวลานานและต้องทนกับกลิ่นที่เหม็นมากๆ เราจึงมาคุยกันในทีม หาหนทางที่จะช่วยคนไข้ โดยดูแลเขาให้ดีที่สุด เรื่มจากเรื่องพื้นฐาน ความสะอาดร่างกาย เพิ่มคนขึ้นเวร จัดเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือเพิ่ม แพทย์ให้การรักษาอย่างเต็มที่ ทั้งนักกายภาพบำบัด เภสัชก็มา เราทำงานเป็นทีมมากขึ้น ไม่น่าเชื่อจากคนไข้ที่วินิจฉัยว่าเป็นระยะสุดท้ายแล้ว สามารถกระพริบตาได้ เคี้ยวข้าวได้ กระดิกแขนขาได้ เราสอนญาติทำกายภาพบำบัดจนสามารถกลับไปบ้านได้ ทีมเรายังติดตามไปเยี่ยมบ้าน ช่วยเหลือหาอุปกรณ์ให้ช่วยเหลือตัวเองได้ ทำราวไม้ไผ่ให้เดิน จนเป็นคนปกติได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ปัจจุบันนี้เขายังอยู่ ญาติคนไข้ไปมาหาสู่รพ. มีของติดไม้ติดมือมาฝากเราเป็นประจำ ความภูมิใจที่สามารถช่วยชีวิตจากคนสิ้นหวังคนหนึ่งให้เป็นคนได้อีกครั้งหนึ่ง”

คำถามต่อไปเราถามว่า แล้วจะทำให้เรื่องราวดีๆ

เกิดขึ้นได้อย่างไร อะไรที่จะทำได้ทันที

กลุ่มที่ 1 บอกเล่าด้วยน้ำตาซึม : เริ่มจากตนเอง ขยายไปครอบครัวและไปที่ผู้รับบริการ เราดูแลคนไข้จนบางครั้งลืมนึกถึงคนที่บ้านไปก็มีค่ะ

กลุ่มที่ 2 ยิ้ม ให้บริการอย่างเมตตา กรุณา รับฟังเขาให้มากขึ้น ตัวเราเป็นแบบอย่าง

กลุ่มที่ 3 เริ่มวันนี้ คิดว่า วันนี้ย่อมดีกว่าเมื่อวาน ทำทันทีที่ตัวเราเป็นแบบอย่างทบทวนจุดดีของคนอื่นให้มาก

ส่วนตัวเรามองหาโอกาสพัฒนาให้มาก

กลุ่มที่ 4 ใช้ทฤษฎี พระพุทธเจ้า คือการมีสติ ตัดผัสสะ สัมผัสต่างๆ ที่จะทำให้เกิดทุกข์

ท่านผอ.รพ.แห่งหนึ่งกล่าวสั้นๆว่า....

แค่อยู่กับลมหายใจก็จะพบสิ่งมหัศจรรย์แล้ว ...

อยู่กับลมหายใจและมีสติ....คือสิ่งที่ผมจะทำต่อไป!!! ชื่นใจค่ะ

ต่อจากนี้ไปขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆท่าน ที่จ.หนองคาย จงประสบดังที่ตั้งใจไว้ ทีจะทำดีเพื่อคนไข้และผู้รับบริการ พอลล่าเฝ้ามองอยู่เสมอและเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ

กิจกรรมนี้ อยากนอนก็ให้นอน

อยากพูดก็ให้พูด

อยากฟังก็ให้ฟังค่ะ

นอนเขียนก็ไม่ว่ากันค่ะ

หมายเหตุ : พี่ๆ แฟนพันธุ์แท้ บล็อกเรื่องเล่าของพอลล่า มารายงานตัวด้วยนะคะ เมื่อเขียนบันทึกเสร็จ ขอบคุณมากๆค่ะ ฟ้าส่งให้เรามาพบกันค่ะ

ขอบคุณทุกท่านค่ะ

สวัสดีค่ะ


โค้ดเพลง