แต่ที่ครูต้องการทราบก็คือเธอรู้ เธอสังเกตได้อย่างไร เธอมีวิธีการอธิบายเพื่อนที่ยังไม่รู้ไม่เข้าใจ ได้อย่างไร

              หลังจากที่ครูภาทิพได้ประเมินผลก่อนเรียน  และได้ทราบผลแล้วว่านักเรียนมีความรู้พื้นฐานในระดับไหน  นักเรียนยังขาดความรู้ในเรื่องใด   นักเรียนควรจะมีความรู้ในเรื่องใดบ้าง  ก็จัดกลุ่มประเด็นความรู้ที่เขาควรจะรู้ เช่น

                   ๑. วรรณกรรม  วรรณคดี

                   ๒. ร้อยแก้ว  ร้อยกรอง

                   ๓. สารคดี  บันเทิงคดี  บทความ

                   ๔. สัมผัสนอก  สัมผัสใน  สัมผัสสระ  สัมผัสอักษร

                  ๕. ฉันทลักษณ์

                  ๖. คำเป็นคำตาย

                 ๗. อักษรนำอักษรควบ

                ๘. กลอนสุภาพ  กาพย์ยานี๑๑ กาพย์ฉบัง ๑๖  กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘  โคลงสี่สุภาพ

                ๙. คำเอก  คำโท   เอกโทษ  โทโทษ

                ๑๐. วรรณยุกต์

 

             ครูเขียนประเด็นทั้งหมดนี้บนกระดาน   แล้วให้นักเรียนที่รู้หรือเข้าใจยกมืออธิบายก่อน แล้วครูจึงจะอธิบายเพิ่มเติม  หากประเด็นใดที่ไม่มีใครอธิบายได้  ครูก็อธิบายพร้อมยกตัวอย่าง   จากนั้นให้นักเรียนสรุปบันทึกตามความเข้าใจของตนเอง

กิจกรรมคิดวิเคราะห์

            จากการประเมินความรู้เรื่องเสียงวรรณยุกต์  พบว่านักเรียนส่วนหนึ่งสามารถบอกเสียงวรรณยุกต์ได้ถูกต้องทุกเสียง  ขณะเดียวกันก็มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งยังบอกเสียงวรรณยุกต์ไม่ถูกต้อง  ครูภาทิพ  ต้องการทราบว่านักเรียนกลุ่มที่บอกเสียงวรรณยุกต์ถูกต้องนี้เขาคิดได้อย่างไร  จึงนำ ๓ กลุ่มมาเขียนเรียงบนกระดาน ดังนี้


 ปลัก             มาก                  รัก

 บวช              ลูก                  นัด

 จีบ               ชอบ                 นิด

 อวบ             พูด                   เพราะ

 โกรธ            ชาติ                  นิด

 ออด             วาด                  นะ

 หยุด             ยืด                    ยึด

 แอบ             ลาก                  รถ

 ถีบ               ธาตุ                  ทิศ

 เบียด            ลวด                  นุช

              ครูภาทิพให้นักเรียนสังเกต   คำทั้ง ๓ กลุ่ม  แล้วถามว่า    คำทั้ง ๓ กลุ่มนี้เกี่ยวข้องกับความรู้เรื่องใด  ครั้งแรกมีเสียงแว่วมาว่า   “ คำตาย”   ก็ถูกนะ   ครูภาทิพ  ยังเงียบอยู่  ต่อมามีเสียงแทรกมาหลายเสียงว่า  “เสียงเอก   เสียงโท    และเสียงตรี”  อืม!  เก่งนะ   ครูก็บอกว่าถูกต้อง   แต่ที่ครูต้องการทราบก็คือเธอรู้  เธอสังเกตได้อย่างไร     เธอมีวิธีการอธิบายเพื่อนที่ยังไม่รู้ไม่เข้าใจ ได้อย่างไร   ก็มีเจ้าหนุ่มคนหนึ่งยกมือตอบฉาดฉานว่า

               “แถวที่๑ อักษรกลางคำตายพื้นเสียงเป็นเสียงเอก

               แถวที่ ๒ อักษรต่ำคำตายสระเสียงยาวพื้นเสียงเป็นเสียงโท

               แถวที่ ๓ อักษรต่ำคำตายสระเสียงสั้นพื้นเสียงเป็นเสียงตรีครับ”

              เพื่อนๆ ต่างส่งเสียงอ๋อ !   .......

                ครูภาทิพก็อธิบายอีกครั้ง แล้วก็ให้นักเรียนบันทึกสรุปตามที่เขาเข้าใจ

 

ความดีงามใดๆ ของบันทึกนี้ขอมอบเป็นเครื่องบูชาพระคุณของคุณพ่อคุณแม่และครูบาอาจารย์