เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2552 ที่ผ่านมาแปดวันแล้วแต่ข้าพเจ้าก็ไม่ได้นั่งถอดบทเรียนตีพิมพ์เป็นบันทึก เนื่องด้วยการงานที่ล้อมรอบงานหลายงาน อันเป็นความท้าทายต่อตนเองต่อการจัดสรรและจัดการในตนเอง วันนี้ได้โอกาสนำบทเรียนถอดเก็บไว้
เวที R2R ที่ สสจ.ชลบุรี ข้าพเจ้าได้ร่วมเป็นหนึ่งในทีมกับ ดร.จรวยพร หรือ อ.แต้ม ผู้จัดการงานวิจัยแห่ง สวรส. และ ผศ.จุลจราพร สินศิริ จากคณะพยาบาลศาสตร์ มธ. เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่ได้เรียนรู้สำหรับการทำเวที เพราะการเรียนรู้ครั้งนี้ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นผู้ออกแบบการเรียนรู้ เป็นเพียงหนึ่งในทีมที่เข้าร่วม
หน้าที่ของข้าพเจ้าคืออะไร
คือ...
- การเปิดประตูใจ...พร้อมเตรียมรับปรากฏการณ์ทุกๆ อย่างที่จะเข้ามาสู่ชีวิต ณ ขณะนั้น
- การเตรียมเป็นสมาชิกทีม ที่พร้อมต่อการทำกระบวนการได้ทุกรูปแบบ ขึ้นอยู่กับผู้นำทีมที่จะนำทีมไปในแนวทางแบบใด ก็พร้อมที่จะร่วมหารือ และร่วมก้าวเดินไปสู่เป้าหมาย
- การเป็นที่ปรึกษาและเป็นโค้ชให้กับผู้มาเรียนรู้ ... ซึ่งอาจมีหลากหลายรูปแบบ เพราะที่ สสจ.นี้ค่อนข้างจัดเป็นเวทีใหญ่ ดังนั้นการโค้ชและแนะนำต้องยึดผู้มาเรียนรู้เป็นหลัก เพราะการหาแนวทางร่วมแบบช่วยเหลือกันและกัน ต้องเป็นแบบเกื้อหนุนกันและกันอย่างกัลยาณมิตรพึงช่วยกันได้
- ลงมือทำหน้าที่อย่างเต็มที่
ความประทับใจ...มีมาก โดยเฉพาะได้เห็นความตั้งใจ และความพยายามที่จะร่วมเดินไปในขบวนการด้วยกัน เป็นการเรียนรู้ในข้อจำกัดของเวลาอันมีเพียงหนึ่งวัน แต่เราปรารถนาให้ได้ concept paper ... หากเชื่อในศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ข้าพเจ้าเชื่อว่าดำเนินไปได้... และปรากฏได้
หลังกลับมาจากเวทีการเรียนรู้..ข้าพเจ้าได้รับการติดต่อ ปรึกษาหารือในประเด็น R2R ต่อ นั่นแสดงให้เห็นว่าทีมมีความตั้งใจ กระตือ รือร้น แต่ข้าพเจ้าห่วงอยู่นิดหนึ่งว่า "กลัวเครียดและกังวล" มากเกินไป ข้าพเจ้าอยากให้ใช้โอกาสนี้เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยใจเบาเบาหากแต่มุ่งมั่น และเป็นความมุ่งมั่นที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความตั้งใจ ไม่ใช่การคาดหวัง เพราะการมุ่งตามความคาดหวังมากเกินไปทำให้ความคร่ำเครียดเข้ามาแทรกแซงทางจิตใจได้ง่าย
หน้าที่ของข้าพเจ้าที่ยังคงมีต่อทีม R2R สสจ.ชลบุรี คือ การทำหน้าที่เป็นโค้ช เป็น KFc เป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา...และเป็นอีกหลายๆ เป็นที่จะช่วยเอื้อให้กระบวนการเรียนรู้ได้ดำเนินต่อไป
เวทีนี้ยังไม่จบสิ้น ยัง..มีการได้พบปะแลกเปลี่ยนกันต่ออีกสองครั้ง...

AAR R2R สสจ.ชลบุรี
๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๒
------------------------------------------------------
![]() |
|
|
|||









สวัสดีครับคุณกะปุ่ม เร่งรีบเพราะคาดหวัง ไม่ถึงฝั่งเพราะไม่เนียน ทำไปเรียนรู้ไปแก้ไขเวียนทำซ้ำ จำด้วยการทำมันจำติดในใจ เนียนในเนื้องานเพราะผ่านการแก้ไข
แวะมาเติมกำลังให้ ดร.กะปุ๋มคนขยันค่ะ
ขอบคุณค่ะ :)
สู้ๆ ครับ
จากเด็กที่ อ.ดร.กะปุ๋ม เรียกว่าเด็ก Art
ขอบคุณค่ะคุณ อดิศักดิ์ บุญพลอย ...เด็ก Atr แห่งร้านกาแฟอารมณ์ดี