ฝึกจนไร้ซึ่งความกลัวและความอยาก ฝึกจนมีความรักให้กับสิ่งต่างๆ ได้อย่างหมดใจ!!

           ในบรรดาผู้ที่ฝึกฝนวิทยายุทธ์ (ทั้งที่อยู่ในยุทธจักรและที่เป็นนักบริหาร) ต่างก็มีความต้องการที่จะเข้าสู่สภาวะที่เรียกว่า “ไร้กระบวนท่า” ด้วยกันทั้งนั้น ผม(คิด)ว่าการที่จะเข้าสู่สภาวะนั้นได้ คงต้องผ่านกระบวนการฝึกฝนมาอย่างเข้มข้นมากมาย และคงไม่ใช่แค่การฝึกในเรื่องกระบวนท่าเท่านั้น แต่คงต้องผ่านการฝึกจิตใจ ฝึกสติให้ว่องไว จนสามารถเห็นทุกอย่างได้ “ตามที่มันเป็น” คือเห็น “ความเป็นเช่นนั้น” เห็น “ความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกัน” ของสรรพสิ่ง เป็นการฝึกฝนจนสามารถ “ปล่อยวาง (อุเบกขา)” ได้อย่างลงตัว ฝึกจนไร้ซึ่งความกลัวและความอยาก ฝึกจนมีความรักให้กับสิ่งต่างๆ ได้อย่างหมดใจ!!