ผมเข้ามาอ่านบล็อกต่างๆใน gotoknow สักพักหนึ่งแล้วครับ แต่ว่ายังไม่ได้มีโอกาสที่จะเขียนบล็อกของตัวเองบ้างเลยครับ ตัดสินใจอยู่พักหนึ่ง เอาก็เอา....ลองเขียนบล็อกของตัวเองดูซักที คิดไปคิดมาว่าจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับอะไรดี เอาเป็นว่าเขียนเรื่องของงานของตัวเองดีกว่า พอดีทำงานเป็นแพทย์ในไอซียูครับ ดินแดนสนธยาดินแดนหนึ่งที่ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่ามีแต่ life and death ครับ ว่าไปก็คงจะจริงเหมือนกัน แต่ในดินแดนไอซียูนมีเรื่องชวนให้คิดอยู่มากมายเลยครับ มีทั้ง life and deathอย่างที่ว่า แล้วก็มีเรื่องสนุกๆ เรื่องข้อคิดดีๆต่างๆซ่อนอยู่อีกมากมายเลยครับ ผมต้องบอกก่อนว่าไอซียูเป็นดินแดนสนธยาจริงๆครับสำหรับผู้ที่ไม่เคยสัมผัส ใครที่เคยเดินเข้ามาในห้องสีเหลี่ยมที่ไม่ค่อยสว่างนัก เพดานสีขาว ผู้ป่วยที่มีแต่สายระโยงระยาง ชวนให้ตระหนกตกใจจริงๆใช่ไหมครับ แต่ในห้องนี้ต้องบอกว่าจริงๆแล้วมีความอบอุ่นครับ แม้ว่าจะอยู่กับผู้ป่วยที่มีอาการหนักที่สุดในโรงพยาบาล แต่ทุกคนตั้งใจทำงาน และทำงานด้วยความเสียสละ และเป็นทีมกันจริงๆครับ

มีเรื่องเล่าสนุกๆครับ ชาวบ้านมักจะถามว่าหมอเชี่ยวชาญด้านไหน จะได้ไปใช้บริการ แต่พอผมบอกกลับไปว่าผมเป็นหมอไอซียูครับ คนถามถึงกับเงียบไปสักครู่ แล้วเอ่ยออกมาเหมือนกันทุกคนว่า ไม่เป็นไรครับหมอ เอาไว้ไปใช้บริการโอกาสหน้าก็แล้วกัน อิอิอิ

เอาเป็นว่าผมคงจะเล่าเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในไอซียูแห่งหนึ่งในประเทศไทย ในโรงพยาบาลที่เรียกว่าเป็นโรงพยาบาลตติยภูมิที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ ที่เป็นศูนยในการรับผู้ป่วยส่งต่อจากจังหวัดข้างเคียงก็แล้วกันครับ