ฉันขอขอบคุณ โกทูโน ขอบคุณ ดร.ขจิต ฝอยทอง Blogger อื่นๆ อีกหลายท่านที่ไม่ได้เอ่ยถึงในชุมชนโกทูโน โดยเฉพาะ ดร.จันทวรรณ ปิยวัฒน์ ที่เป็นแรงบันดาลใจ ทำให้ฉันได้ตระหนักถึงความสุขของการลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ ให้นำมาซึ่งมิตรภาพที่ยั่งยืน และแววตาแห่งความเปี่ยมสุขของเด็กๆทุกคน

        วันที่ 12-14 พฤษภาคม 2552 ฉันได้รับเชิญให้เป็นวิทยากรอบรมค่ายภาษาอังกฤษ English Camp โดยมีชื่อค่ายว่า “ค่ายสานฝันการสื่อสารภาษาอังกฤษ Wonderland of English Camp ให้แก่นักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนละ 2 คน จาก 32 โรงเรียน ในเขตอำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ รวมจำนวนทั้งหมด 64 คน

       ครั้งแรกที่ได้รับโทรศัพท์จากคุณครูประนอม เจริญธรรม เลขาฯศูนย์แอริค โรงเรียนโนนป่างิ้ววิจิตรวิทยา เครือข่ายอำเภอสหัสขันธ์ (ปัจจุบัน สถาบันภาษาอังกฤษ สพฐ. ให้มีเครือข่ายศูนย์แอริคประจำอำเภอทุกอำเภอ เป็นโรงเรียนประถมศึกษา) เชิญให้ฉันเข้าร่วมประชุมเพื่อวางแผนการจัดกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ ในวันที่ 5 พฤษภาคม 2552 บอกว่าขอร้องต้องมาให้ได้ ทางศูนย์ได้รับงบประมาณจาก สพฐ. (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน) สองหมื่นสองพันบาท ให้มาจัดค่ายภาษาอังกฤษ จำนวน 3 วัน ทำให้ฉันตื่นเต้นมาก

         สาเหตุที่ทำให้ตื่นเต้นนั้นก็หลายประการด้วยกัน ข้อแรกเลย คือฉันจะต้องรื้อฟื้นความรู้เดิม แม้ฉันจะเป็นครูมัธยม แต่กิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษที่โรงเรียน ไม่ได้จัดมาหลายปีแล้ว ความรู้เก่าเริ่มลางเลือนขึ้นสนิม ข้อสอง คือ เพื่อนครูโรงเรียนประถมศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพื่อนของฉัน รู้จักและสนิทสนมกันเป็นการส่วนตัว ทุกคนที่จะมาเป็นวิทยากร ไม่ได้จบวิชาเอกภาษาอังกฤษมาเลยแม้แต่คนเดียว ขาดความมั่นใจ  แต่ฉันทราบว่าเขามีประสบการณ์ในการสอน  เข้ารับการอบรมบ่อยๆ และสอนภาษาอังกฤษได้เก่งมาก ที่ทราบเพราะฉันเป็นวิทยากรที่ศูนย์แอริค สพท.กาฬสินธุ์ เขต 1 และเคยออกนิเทศการสอนของครูกับศึกษานิเทศก์ มาแล้ว หลายคนก็ได้เลื่อนวิทยาฐานะเป็นครูชำนาญการพิเศษมาแล้ว จากการทำผลงานการสอนภาษาอังกฤษนี่แหละ ตกลงก็คือ ฉันเป็นห่วงในเรื่องพื้นฐานการออกเสียงภาษาอังกฤษของครู  การจัดกิจกรรมที่จะพัฒนาทักษะและเจตคติของนักเรียน และการใช้ภาษาอังกฤษในระหว่างการอบรม ข้อสุดท้ายก็คือ เด็กที่ฉันจะไปอบรม เป็นเด็กที่เล็กมาก เพราะปกติฉันสอนเด็ก ม.5 ซึ่งเป็นเด็กโต การสื่อสารของฉัน เด็กจะเข้าใจหรือเปล่านี่  แต่เด็กๆเหล่านี้น่าสงสารมาก อยู่ในชนบทห่างไกล  ยากจน ขาดโอกาสในหลายๆ อย่าง 

        ฉันจะทำอย่างไร เพื่อจะลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ด้านการจัดค่าย English Camp ในครั้งนี้ ทั้งลดให้แก่ตนเอง แก่เพื่อนครู และเด็กๆ  ฉันตื่นเต้น กระตือรือร้นระคนความวิตกกังวลใจ 

        และบุคคลแรกที่ฉันนึกถึงคือ ดร.ขจิต ฝอยทอง  blogger คนเก่งของเราชาวโกทูโนนี่เอง และครั้งแรกเช่นเดียวกันที่ฉันต่อโทรศัพท์เพื่อขอคำปรึกษาและขอความรู้จากท่าน  ก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ฉันรู้สึกได้ถึง ความอบอุ่น ความเอื้ออาทร การแบ่งปัน และกัลยาณมิตร สิ่งเหล่านี้ เป็นเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ให้แก่ฉันได้อย่างรวดเร็ว ฉันมั่นใจ เพราะเพียงไม่กี่นาที ฉันก็ได้รับแนะนำพร้อมข้อมูล ตัวอย่างกิจกรรมที่ส่งมาใส่ blog ให้แก่ฉัน เท่านั้นยังไม่พอ อาจารย์ขจิต ยังส่งเว็บไซต์ตัวอย่างกิจกรรมในการจัดค่ายฯ ทั่วประเทศของอาจารย์มาให้ฉัน คืนนั้น ฉันเปิดเว็บลิงค์อยู่จนตีสาม ได้กิจกรรมวิธีการมาเพียบ

        ก้าวแรกที่เข้าห้องประชุม ฉันได้รับการต้อนรับจากผู้บริหารและเพื่อนครูอาจารย์ด้วยการทักทายอย่างเป็นกันเองและอบอุ่น ฉันรู้สึกว่าถูกเป็นความหวังของเพื่อนๆ เสียแล้ว ด้วยมิตรภาพและต้องการลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ ฉันเต็มใจและยินดีให้ข้อคิดเห็นในที่ประชุม ตลอดจนความถ้อยทีถ้อยอาศัยและการให้เกียรติซึ่งกันและกัน และความอ่อนน้อมถ่อมตนของฉัน (ซึ่งส่วนใหญ่ครูประถมจะเกรงครูมัธยมในหลายๆเรื่อง ในพื้นที่ของฉันซึ่งเป็นมาแต่ในอดีต อาจเพราะความเหลื่อมล้ำทางความรู้ก็ว่าได้) การจัดทำตาราง กิจกรรมการอบรมค่ายภาษาอังกฤษ จึงเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและราบรื่น    

        และแน่นอน  ฉันไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณถึง ดร.ขจิต ฝอยทอง และแนะนำให้เพื่อนๆได้รู้จักกับ blog ของท่าน และท่านอื่นๆ  ที่สามารถเข้าถึงความรู้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ฉันคิดว่าฉันเริ่มลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ให้แก่เพื่อนๆ แล้ว ใช่หรือไม่

        วันนั้น...ฉันกลับมาถึงบ้านด้วยความอิ่มเอมใจ ฉันประทับใจน้อยๆ กับความตั้งใจทำงานบนความขาดแคลนของคุณครูประถมศึกษาในอำเภอของฉัน ผ.อ.คมสันต์ ก้านจักร ซึ่งเป็นผู้จัดการศูยน์แอริค ได้กล่าวว่า งบประมาณอันน้อยนิด ต้องจ่ายเป็นค่าสถานที่ อาหารและอุปกรณ์ในการอบรม ก็หมดแล้วครับ สำหรับวิทยากร ผมไม่มีค่าตอบแทนให้ คงจะต้องขอบูชาเอานะครับ เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำคำนี้ ซึ่งเป็นคำพูดที่กินใจมากสำหรับฉัน จริงๆแล้ว ทุกคนล้วนมีจิตอาสาอยู่แล้ว เพื่อนๆทุกคนตกลงกันว่า จะซื้อเสื้อใหม่ให้เหมือนกันมาใช้สำหรับงานนี้โดยเฉพาะ ไม่ได้หวังค่าตอบแทนใดๆทั้งสิ้น

       จังหวัดกาฬสินธุ์ นับว่าเป็นจังหวัดที่มีค่าคะแนนเฉลี่ย NT (National Test) อยู่ในลำดับ Top Ten ท้ายๆ ของประเทศ เด็กๆในอำเภอของฉันแทบไม่มีโอกาสได้เรียนกับชาวต่างประเทศที่เป็นเของภาษาเลย แม้แต่โรงเรียนมัธยมในตัวอำเภอของฉัน (เพิ่งจะเริ่มมี ปีนี้เป็นปีแรก)

       ด้วยเหตุความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ  ที่ส่งผลต่อความเหลื่อมล้ำทางความรู้หรือไม่ทราบได้ ทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนในอำเภอและในจังหวัดของฉันยังไม่เป็นที่น่าพอใจนัก

       และแล้ววันเข้าค่ายอบรมก็มาถึง  ฉันเห็นความพร้อมของนักเรียน ครู ผู้บริหาร โดยเฉพาะวิทยากรเพื่อนของฉันทุกคนแล้วยิ่งประทับใจมาก ทุกคนช่วยเหลือกันด้วยความเต็มอกเต็มใจในบรรยากาศแห่งมิตรภาพ ฉันว่ามันเป็นมิตรภาพระหว่างฉันกับเด็กๆ ฉันกับเพื่อนๆวิทยากร และกับบุคคลอื่นๆ ที่สนับสนุนอยู่เบื้องหลังการทำงาน  ดอกไม้แห่งมิตรภาพนี้งอกงามมาก ฉันว่า ส่วนหนึ่ง มันมาจากการลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้ของทุกๆ คน ที่เราจูนให้เข้ากันและหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว โดยมีหัวใจดวงน้อยๆ ของเด็กเป็นศูนย์กลาง

       และแล้วทุกอย่างก็สำเร็จ เราอาจไม่ตั้งเป้าหมายการจัดค่ายนี้ไว้สูงมากนัก ขอเพียงให้เด็กรัก มีความสุข และสนุกที่จะเรียนภาษาอังกฤษ เราก็พอใจแล้ว อย่างน้อย เด็กๆ จากโรงเรียนในชนบทไกลๆ ไม่มีครูภาษาอังกฤษ มีแต่ครูที่ใจรักและถูกแต่งตั้งให้สอนภาษาอังกฤษ ได้มีโอกาสได้มาเข้าค่ายในครั้งนี้ เราว่าเราสอบผ่านนะ 

       เสร็จค่ายฯ เราถ่ายภาพกันไว้เป็นที่ระลึก ท่าน ผ.อ. คมสันต์ บอกว่า งบประมาณการจัดค่ายก็หมดแล้วนะ แต่ผมมีอยู่แค่ 500 บาท (เงินส่วนตัวของท่าน) อยากจะตอบแทนน้ำใจทุกท่านที่เสียสละเวลา อาจจะเล็กๆน้อยๆ แต่ก็มาจากน้ำใสใจจริง หลังจากนั้น พวกเราก็ร่วมกันสมทบ แล้วอาหารมื้อเที่ยงในวันนั้น ก็เป็นไปด้วยความเอร็ดอร่อยและสนุกสนานกระชับมิตร และจบลงในเวลาเกือบๆบ่ายสามโมงเย็น

       ฉันขอขอบคุณ โกทูโน ขอบคุณ ดร.ขจิต ฝอยทอง Blogger อื่นๆ อีกหลายท่านที่ไม่ได้เอ่ยถึงในชุมชนโกทูโน  โดยเฉพาะ  ดร.จันทวรรณ  ปิยวัฒน์  ที่เป็นแรงบันดาลใจ  ทำให้ฉันได้ตระหนักถึงความสุขของการลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้  ให้นำมาซึ่งมิตรภาพที่ยั่งยืน และแววตาแห่งความเปี่ยมสุขของเด็กๆทุกคน 

 

Mr. Ron   ครูฝรั่งตัวจริง  ที่ฉันชวนมาให้เด็กๆ  (คุณครูด้วย) ได้สัมผัส

Dictionary Game  สนุกตรงที่ต้องตั้งแก้วให้เสร็จก่อนค่อยเรียงตัวอักษร  ลุ้นกันใหญ่เลย

Treasure Hunt  ถึงแม้ฝนจะตก (เล่นกันในที่ร่ม)  แต่เด็กๆ ก็สนุกกับลายแทงมหาสมบัติมาก  โปรดสังเกตสมบัติที่หาเจอนะคะ

นี่เลย...Bird in the Nest  ที่ได้มาจากอ.ขจิต  มันส์...ขนาดไหน  โปรดสังเกตนกกระจอกเทศนะคะ  คุณครูน่ะเอง  อดใจไม่ไหวมาเล่นด้วย  อิอิ  มีเกมลูกเป็ด (โปรดสังเกตแม่เป็ด)  เอิ๊กๆ  แล้วก็มี action song  เพลง Elephant

กิจกรรม Rally จับคู่  10 ฐาน  วิ่งกันจนตับแลบเลยค่ะ  (อิอิ  สนุกได้แกล้งเด็ก)

มีการทำ AAR  ด้วยค่ะ 

ผู้อยู่เบื้องหลัง...ทีมงานเข็มแข็ง

ดูสิคะ...หนูน้อยจ๋า...น่ารักมั้ยคะ เป็นหนูน้อยที่ได้รับโอกาสในการลดความเหลื่อมล้ำทางความรู้แล้วเด็กอื่นๆ  ณ  มุมใดมุมหนึ่งของประเทศไทยของเรา...ใครล่ะ...จะเป็นผู้หยิบยื่นโอกาสนี้ให้แก่เขา